NORTH SEA TALL SHIPS REGATTA WINNERS 2010
The prizes awarded were:
Class Prizes for the Regatta
Class A:
1st - Stad Amsterdam (Netherlands)
2nd - Eendracht (Netherlands)
3rd - Oosterschelde (Netherlands)
Class B:
1st - Tecla (Netherlands)
2nd - Maybe (UK)
Class C:
1st - Dar Szczecina (Poland)
2nd - Riyal (Netherlands)
3rd - Black Diamond of Durham (UK)
Class D:
1st - Lietuva (Lithuania)
2nd - Urania (Netherlands)
3rd - Endorfina (Poland)
Winner overall on corrected distance: Dar Szczecina (Poland)
Longest distance covered, 662nm: Lietuva (Lithuania)
Best Crew in Crew Parade: Pelican of London (UK)
Vessel with youngest average crew (22.4 yrs): Endorfina (Poland)
Vessel with most international crew (9 nationalities): Kaliakra (Bulgaria)
Vessel furthest from their home port: Shabab Oman (Oman)
Communications Prize: Stad Amsterdam (Netherlands)
STA Netherlands Trophy, awarded to a Dutch, non-Class A vessel that covered the longest distance: Riyal
WYLDE SWAN 16, 17, 18 AUGUSTUS 2010
De laatste dagen en het afscheid - 16,17 en 18 augustus.
Daar zit ik dan weer op de bank in Oosterend. Het is alweer een paar dagen geleden dat ik op Texel terugkwam. Ik heb ontzettend heimwee naar de Wylde Swan en naar iedereen die mee was. Ik wist niet dat ik zo’n zeemens was! De laatste paar dagen heb ik erg last van zeebenen, veel meer dan de andere trainees van de boot. Gelukkig heb ik contact met hun via email en Hyves. Toen ik afgelopen donderdag achter de computer zat en internet opstartte had ik gelijk een aantal vrienden uitnodigingen op Hyves en een boel mailtjes in mijn inbox. We hadden op de boot al e-mailadressen uitgewisseld en nu kunnen we elkaar mailen en foto’s naar elkaar versturen van de reis. Maar laat ik nu eerst maar vertellen hoe de laatste paar dagen zijn geweest.
16de Maandagmorgen moesten we weer vroeg uit de veren, we werden allemaal om 8 uur aan de ontbijttafel verwacht. We zouden namelijk een paar uur daarna aankomen in IJmuiden en dat moest iedereen natuurlijk bewust meemaken. Maar goed, na 2,5 uur slaap was ik niet erg fit maar wel opgewekt. We gingen weer naar de vaste wal! Achteraf gezien ben ik daar nu niet blij mee, ik was het liefst op het schip gebleven. ’S Middags na het schoonmaken vertrokken er al heel wat trainees. Eigenlijk waren we een dag eerder aangekomen in IJmuiden dan gepland. Maar ja, met windracht 8 op de Noordzee is ook geen pretje en zeker niet na wat er is gebeurd. De trainees die al vertrokken hadden het niet zo naar hun zin gehad op de boot. Daardoor maakten ze het voor de anderen ook een stuk minder leuk. Nadat zij vertrokken waren verbeterde de sfeer op de boot meteen en iedereen was ineens een stuk hechter. Zelfs de crew en de trainees waren close.
Die dag hebben we vooral opgeruimd en ’s middags ben ik met een groepje mensen IJmuiden in geweest. Lastig hoor als je zo’n last hebt van zeebenen! We liepen allemaal een stuk harder en als we stil stonden, stonden we niet stil. We schommelden heen en weer. Constant balans zoeken want dat waren we natuurlijk gewend op zee. In IJmuiden hebben we even gewinkeld en wat boodschappen gedaan voor op de boot. Het was heel apart om weer andere mensen te zien en om in gebouwen te zijn. Waar ik ook last van had was dat ik dacht dat we in Engeland waren. Dat kwam doordat we vanuit Hartlepool zijn vertrokken en doordat ik veel Engels heb gepraat op het schip en in IJmuiden. Toen we weer terug bij het schip kwamen was ik weer helemaal thuis en had ik plots geen last meer van zeebenen. Die middag en avond kwamen er ook al veel andere schepen binnen die met de race hadden meegedaan. Het was zo’n mooi gezicht om al die schepen langs te zien varen. Heel leuk was ook dat alle schepen elkaar begroetten en dat de bemanning naar elkaar waveden.
Naast ons schip meerden die dag nog 2 kleinere zeilbootjes aan, de Jolie Brise en de Black Diamond. Dat was ’s avonds vooral heel gezellig aan dek. We hadden op ons schip namelijk feest die avond en iedereen had het naar zijn zin. De tap mocht eindelijk open (einde van de regatta) en deze werd ook veelvuldig gebruikt. De buren kregen gelegenheid om een hapje mee te eten, een glaasje mee te drinken en om te douchen. Die luxe hadden ze na die dagen op zee zonder douche wel verdiend! Ik heb me die avond erg vermaakt en ik heb leuke mensen van andere schepen leren kennen. Wij (trainees van de Wylde Swan) hadden mazzel die nacht omdat we in de haven lagen. Als de WS namelijk in de haven ligt hoeven we geen 4-uurs wachten te draaien. De enige wacht die dan ingaat is de ‘gangway watch’ en die loopt van 10 uur ’s avonds tot 8 uur s’ ochtends. Daarbij houden steeds twee mensen twee uur lang de loopbrug in de gaten en daarna worden ze weer afgelost.
17de Dinsdagochtend gingen de meeste mensen weer vroeg uit bed. Eerst even schoonmaken en opruimen en daarna hadden we tijd voor onszelf tot de lunch. Na de lunch kregen we de kans om in de masten te klimmen! Nou je raad wel wie stond te springen om dat te doen! We werden verdeeld in groepen en we mochten per tweetal de mast in. Een aantal mensen was erg opgelucht dat het niet verplicht was om in de mast te klimmen.
Toen ik aan de beurt was stond ik al klaar in mijn harnas, ready for action! Ik klom op de railing, klikte mijn eerste haak vast en had even een moment voor mezelf. Even een gedachte van: ik ga dit echt doen! Ik vond het niet eng maar de adrenaline vloog wel door mijn lichaam, zeker toen ik halverwege de ‘klim’ was. De laatste paar ‘treden’ waren wel de engste, ze waren smal en de wind was daarboven een stuk harder. Eenmaal bovenaan kon ik even zitten! Dat was echt te gek, ik heb daar wel 10 minuten gezeten en ik was heel blij dat ik mijn camera mee had. Dus vanuit de mast heb ik voorzichtig wat foto’s gemaakt. Vanuit de andere mast op het voordek zijn er ook nog foto’s van mij gemaakt waar ik heel blij mee ben. Wat een gevoel van vrijheid daarboven en wat een overzicht! Eenmaal beneden bleek dus dat ik ongeveer 40 meter hoog zat! Ik zei tegen Beate, van de crew, dat ik blijkbaar gemaakt was voor het leven op zee; ik was in de mast geklommen, ik ben in het kluivernest geweest, ik heb genoten van de golven en ik ben niet zeeziek geweest!
Die middag heb ik nog een ander schip bezocht en heb ik veel lol gehad met de andere trainees van de Wylde Swan. Oh, bijna vergeten, ik ben die ochtend nog geïnterviewd voor de IJmuider krant. Tijdens het schoonmaken werd ik door Thomas (crew) naar boven geroepen want hij had een ander ‘klusje’ voor mij. Dat klusje was dus een interview, dat vond Thomas wel wat voor mij. Nou daar zat ik op het achterdek met een journalist voor mijn neus en het was inderdaad een leuk klusje om te doen! De volgende dag zou er een stukje in de krant staan met een foto van mij erbij, helemaal leuk toch? ’S Avonds was er een grote barbecue georganiseerd voor iedereen die had deelgenomen aan de Tall Ships Race. Dat was best leuk maar verrassend genoeg waren er niet heel veel mensen. Nadat we hadden gegeten ging ik met een groepje op zoek naar een leuke kroeg in de haven. Een paar uur later vertrok ik met Sophie, een andere trainee, naar een andere kroeg dicht in de buurt. Daar waren onze buren van de Black Diamond namelijk te vinden. De avond was heel gezellig en om 12 uur werd iedereen ‘een soort van’ verwacht terug te zijn op het schip. Nadat ik was teruggelopen naar de boot met een buurman heb ik op het dek nog even doorgefeest. Om ongeveer 2 uur ging ik slapen en het lullige was dat ik 2 uur later alweer gangway wacht zou hebben. Achteraf heb ik samen met Mirjam een leuke en gekke wacht gehad en daarna heb ik nog geprobeerd om te slapen tot de ‘volgende’ dag.
18e Om 8 uur werd iedereen wakker gemaakt door de crew. We moesten snel ontbijten, onze spullen inpakken en onze kooien schoonmaken want om half 10 zouden de ouders van de trainees komen kijken. Die deadline heb ik niet kunnen halen want op een gegeven moment hoorde ik mijn moeder praten in de Pantry (waar we eten e.d.). Oeps! Die ochtend verliep verder erg rommelig, alles en iedereen liep kriskras door elkaar. Schoonmaken, afscheid nemen, een rondleiding geven, informatie uitwisselen, alles gebeurde tegelijkertijd. Sommige trainees gingen al vroeg weg terwijl anderen niet weg waren te slaan, zoals Mirjam en ik. We hadden het er moeilijk mee dat we weg moesten. Ik heb zelfs nog gehuild op het dek en Mirjam heeft nog lang geholpen met de voorbereidingen op de Sail Amsterdam. In de tussentijd ben ik met mijn moeder en oom nog even IJmuiden in geweest om een krant te bemachtigen. En ja hoor, ik stond in de krant met een stukje en een foto!
Toen we weer terug waren op de boot heb ik nog een Wylde Swan trui en een speldje gekocht als aandenken. Nadat Mirjam klaar was met helpen hebben we nog flink wat foto’s gemaakt en daarna kwam het afscheid. Goodbye crew… Dat was wel moeilijk want zo op zee leer je elkaar heel goed kennen in een korte tijd. Toen we de laatste mensen een knuffel hadden gegeven stapten we in de auto en reden weg uit de haven van IJmuiden. Ik weet nog dat ik met pijn in mijn buik in de auto zat en dat ik er tegen op zag om terug naar Texel te gaan. Vaarwel Wylde Swan, tot volgend jaar! Dat is wat ik toen dacht en nog steeds denk. Ik wil zo graag terug naar dat prachtige schip. Ik heb een nieuwe hobby, nee, ik heb een nieuwe passie! Ik heb ontzettend genoten en ik ben heel blij dat ik deze kans heb gepakt. Ik hoop dat jullie met plezier mijn weblog hebben gelezen, en nu voor de laatste keer: Bye Bye!
Lara Hoogenbosch - trainee Wylde Swan
KALIAKRA 14 AUGUSTUS 2010
Update from the Swedish Trainees.
Day 3 - Thursday 12th
Today we were having a Swedish day on board Kaliakra. We took care of the kitchen and made a typical Swedish dinner, meatballs with potatoes and gravy. Grace from Portugal helped us as well, since we were one swede short. It was very interesting working with the Bulgarian chef especially since he didn't speak a word of English. It worked out very well and the crew seemed to be satisfied with our Swedish cooking skills. It was also a fun experience cooking with everything moving back and forth. After the dinner we had a presentation of Sweden, it all went fine. We went to sleep early since my watch was going to start at 0400.
Day 4 - Friday 13th
Chris woke us up at 0315 and we all needed to go on deck. It was raining and we could feel the storm coming in. We started to play a game of Pride and Prejudice but we had to stop, since the weather got worse. The seasickness is starting to appear and more people joining the green team every day. White team stands strong! The lunch was cancelled since the chef decided it was not safe to cook, so I had some apples and cookies before going to bed and trying to sleep. Rough day but definitely and experience to remember and I am proud I could handle it so well.
A message for the Swedish Speakers
Smyger in ett par rader på svenska här också. Vi svenska vikingar står självklart pall mot dom ökända nordsjö stormarna. Medans nästan hela besättningen sprider spyor både här och där. Mår vi oförtjänt bra. Köttbullarna var mer eller mindre pannbiffar och hela rätten var ganska bulgariskt inspirerad men alla verkade gilla det och det är huvudsaken. Presentationen av sverige gick väldigt bra och Europas ungdomar vet nu vad en fika är.
Updates from Red Watch
Friday 13th August 2010
We started our first watch at 00:00 till 04:00. Around 2 o'clock there was a storm coming. There were probably two of them. They were coming from different sides and colliding just above us, which meant that we will have a rough night ahead. There were coming waves over one side of the ship, which looked quite scary in the beginning. So, we started to furl few sails to decrease the power to the vessel.
People were wet and tired, but still working on the deck till the end of the watch. Hard work was successful and we were able to go to sleep at 04.00 o'clock. Not for long…. At 06.00 o'clock there was an 'all hands on deck alarm'.
Everyone had to get on the deck because we were tacking in a strong wind and there was a high need of men power. Finally, we went back to our beds for some more sleep, but still some people were working on the deck because a lot of people from other watches were sea sick and they felt a lack of people. We called a green watch, which was working almost 24 hours per day.
The majority woke up just before the next watch to try having lunch. The storm was still at its peak. Strong wind, rain and rough sea made a lot of people sea sick, which of course made the situation pretty unpleasant. However, we began our watch from 12.00 till 04.00 in the afternoon. We tried to play some games during the watch to build up the mood inside the ship. We played a game called 'pride and prejudice'. It's a game to learn about the other countries and to take away the preconceptions.
Inside the ship most of the people were getting sea sick, so a lot of the trainees stayed on deck even though it was raining. In addition, even the crew of the ship was sea sick… So the weather was challenging. Our last watch was much better because the storm finished and we could enjoy dry weather with no wind. We could even see the sun! So a lot of people just went outside to chill and relax after a stressful day. We ended our watch in a good mood, looking at the stars and hoping to see nice weather tomorrow.
Saturday 14th of August started differently! The sun was shining for the first time in four days so the weather was brilliant! We started our watch with a game called “Who am I”. It was pretty fun and relaxing. Later that day people started to sunbath and drying their clothes on the deck; the mood in the ship was much better and it was increasing with every hour. We helped the crew to remove the broken sail; some of us also helped the Captain to secure (hank on) the bramsail. This meant we had to climb up in the top of the mast and out on the yard; it was an amazing view from up there.
Later in the day we decided to film a music video on the ship. It will involve all the trainees and the crew. We saw few inspiring examples and we decided to make one even better. All this activity and the day is not yet finished….
If you like to read more and see pictures: http://playingonboats.blogspot.com/
TECLA 15 AUGUSTUS 2010
54'19N 005'06E 18:21 UTC
Waypoiny day! We zijn vandaag een hele zoot waypoints voorbij gegaan, H I J K L en nu zijn we onderweg naar N!! De wind is toegenomen tot een sterke bries, met bijbehorende golven. Koken beneden was wat ingewikkeld, de soep die wij hadden gemaakt op eten was nog een grotere uitdaging. Andere schepen zijn nu aan het finishen, wij proberen nog wat laatste mijlen te maken voor morgen, goed maken wat we die 24 uur heen en weer drijven verloren zijn. We hebben veel zeil handelingen gedaan vandaag, een paar keer gehalst, een oud wijf gezet, een rif in het groot en een rif in de bezaan gezet. Het verliep allemaal soepel met de inzet van onze bemanning! Crew Tecla
ASTRID 15 AUGUSTUS 2010
Met een naam als Stuurman wordt er al snel gedacht dat sturen wel in je bloed zit. Tijdens de wacht bevind ik me hierdoor al snel achter het roer alwaar ik met lichte paniek afwisselend naar het kompas en naar de horizon kijk om de koers enigzins te behouden. Het schip wil namelijk wel links of rechts, maar rechtdoor zee, dat gaat niet zo makkelijk. Elke tweede minuut is er wel een kleine koerswijziging nodig om op Nederland te blijven afvaren in plaats van Denemarken of Frankrijk. An het einde van de dag is er maar weinig wat je kan doen tegen de bepalende factoren op zee; de wind, de stroming en de golfslag, behalve meedeinen. Het kunnen je grootste vrienden zijn als ze je de juiste kant op helpen. Helaas kan je ook constant 'probeer om te keren' van je onboard TomTom te horen krijgen zonder dat je er veel aan kan doen. Gelukkig hebben we nog altijd 330 pk aan oord mochten we te laat komen voor Sail Amsterdam. Het aanzetten van de moter diskwalificeert het schip in de Regetta maar te laat komen is ook zo vervelend. Vraag me toch af hoe ze dat vroeger deden toen er nog geen tractormoter in het ruim lag, dat op tijd komen. Hopelijk tot morgen! Wesley Stuurman - Stuurman aan boord.
TECLA 14 AUGUSTUS 2010
56'00N 002'11E 17:43
Na 24 uur drijven zijn we nu weer onderweg! De zon schijnt en we hebben een klein briesje dat ons 5/6 knopen laat lopen, heel erg fijn! We zijn waypoint G voorbij en zijn onderweg naar H. Alle zeezieken zijn weer beter, ik denk dat de zon hen genezen heeft!
WYLDE SWAN 13,14, 15 AUGUSTUS 2010
13, 14 én 15 augustus
Hèhè, ik heb eindelijk weer tijd, energie en zin gevonden om te schrijven. In de tussentijd is er enorm veel gebeurd en het weer is een paar keer flink omgeslagen. Hadden we de 11de en de 12de nog windkracht 7, de 13de was het weer compleet anders. Na de middag werd het mooi weer en de Wylde Swan dobberde wat rond in zee. Niet erg goed voor de race maar wel fijn voor de verandering. Even een tijdje ontspannen. We hadden na de nachtelijke wacht (duur: 4 uur) maar 7 zeemijl gevaren, dat is omgerekend maar 1,75 knopen per uur! De wind hielp niet echt mee dus. De positieve kant van het verhaal is dat er na de middag een stuk minder mensen zeeziek waren. Mensen werden weer fit en begonnen te sprankelen van positieve energie, ze zagen eindelijk de fijne kanten van deze reis. Zo tegen de avond werd het daardoor heel erg gezellig op het dek. Iedereen was met elkaar in gesprek, er werd gitaar gespeeld en ik heb veel mensen horen lachen. Het was fijn om te merken dat iedereen meer contact zocht en opener werd.
De vrijdagochtend was het nog wel 'rough weather'. Het schip ging weer erg schuin en zo werd ik dus wakker in mijn kooi en viel er nog net niet uit. Ik was een beetje laat voor het eten want de lunch was al begonnen. Daardoor moest ik me haasten voor de wachtenwissel op het achterdek. Na de wissel gingen we ondanks de gigantische deining toch maar wat doen. Ik was nog helemaal niet uitgegleden of gevallen terwijl de meeste mensen het dek wel onder hun voeten hebben zien verdwijnen. Maar toen ik eenmaal aan het schoonmaken was in de bar gebeurde het onvermijdelijke. De vloer was heel erg glad, de golven waren sterk en ik had weinig grip. Ik gleed tegen de vaatwasser en langs een scherp muurtje waarna ik nog verder uitgleed en met mijn hoofd tegen de muur aanknalde. Au! Op commando van iemand van de bemanning moest ik gaan zitten. Ik had een zeer hoofd en twee zere polsen waarvan 1 helemaal rood en bijna opengehaald. Toen er geen ijs bleek te zijn kwam Andreas, de kok, aanzetten met iets kouds. Dat 'iets' was een vaatdoekje met twee kippenpootjes uit de vriezer! Die heb ik uiteindelijk 2 uur op mijn pols gehad en daarna ben ik even gaan liggen. 's Avonds voelde ik me gelukkig weer kiplekker. Heel grappig was dat we tijdens het avondeten kippenpootjes aten, dezelfde pootjes als die ik op mijn pols had gehad!
De nacht van vrijdag op zaterdag was verre weg van kalm. Buiten waaide en regende het flink en wij hadden wacht, fijn… In de regen zeilen hijsen en touwen beleggen is echt geen makkie, zeker als de deklichten uit staan en je dus niks kunt zien. De zaterdagochtend was daarentegen weer heel ontspannen, het was zonnig en er stond weinig wind. Tijdens onze wacht van 12 tot 4 uur werd het hele schip schoongemaakt. Om 1 uur begint deze zogenaamde 'happy hour', iedereen helpt dan mee om het schip weer op orde te krijgen. De muziek ging aan en iedereen ging blij aan de gang. Ik denk dat de happy hour voor iedereen wel het hoogtepunt van de dag was, naast de pizza tijdens de lunch. 's Nachts was het ook vrij kalm tijdens onze wacht. We kregen zeillessen van Beate, onze Zwitserse zeilinstructeur. Van hem hebben we een paar leuke Zwitserse woorden geleerd. Ik weet niet precies hoe je de woorden spelt, maar ik zal een poging wagen. Pootjehaken is hockesteuen, neuspeuteren is nosegribbeln en sterrenhemel is starnehimmel. Trouwens! Ik heb die middag daarvoor nog een avontuur beleefd want het weer liet het toe. Ik heb een harnas aangetrokken en ik ben in het kluivernet geklommen! Daar heb ik ongeveer drie kwartier in het zonnetje gelegen, echt heerlijk. Zo in het net boven zee en buiten de boot had ik het gevoel dat ik zweefde. Even geen mensen om me heen, even de wereld vergeten. Ogen dicht en genieten.
We hebben de afwas gedaan en verder hebben we een aantal spelletjes 'wie ben ik' gedaan met onze groep. De afgelopen dagen hebben we veel gelachen. Dat was ook wel even nodig na de zware en vermoeiende dagen die we hebben gehad. Ook niet geheel onbelangrijk, vanmiddag zijn we rond 5 uur over de finishlijn gevaren. Nu is het wachten op de uitslag. Welk schip de meeste zeemijlen heeft gemaakt deze race is nog de vraag. De kapitein had als plan om naar Texel te zeilen en daar te ankeren, maar dat plan gaat helaas niet door. De wind is te krachtig en het is te lastig om door de Texelstroom te komen. Dus nu gaan we naar IJmuiden zeilen. Daar hebben we morgenavond nog een afscheidsbarbecue met de bemanning van alle deelnemende schepen. Ik hoop dat ik in die tussentijd nog een kort stukje kan schrijven. Als dat niet gaat lukken dan zal ik een mooi afsluitend stukje schrijven als ik weer thuis ben. En een paar foto's erbij van de reis zullen het geheel mooi afmaken. Bye Bye!
ASTRID 13 AUGUSTUS 2010
De afgelopen 24 uur is mijn enthousiasme voor zeilen toch wat afgenomen. Ik, samen met vele anderen, heb namelijk redelijk zeeziek op bed gelegen vanwege een zware storm en de daarbij behorende schommelingen. Meteen na het ontbijt was het raak en vertrokken mijn broodjes lina recta richting de zeebodem. De rest van de dag ben ik niet in staat geweest om langer dan vijf minuten mijn kooi uit te komen, zonder beloond te worden met een snel stijgend gevoel van misselijkheid. Vannochtend was dan ook een welkome afwisseling met een zonnetje en een veel kalmere deining. Uit elke hut kwamen dan ook meteen opgelucht hoofden en ook het eten werd met iets meer enthousiasme begroet. Dat zo'n storm tot nieuwe inzichten kan leidden bleek wel toen de drie Russen aan boord spontaan aankondigde dat hun plannen voor een trans-atlantische zeiltocht voorlopig even van tafel waren gewaaid. Al die golfen, dat zagen ze toch niet zo zitten. Ondertussen is mijn enthousiasme weer stijgende want we liggen derde met de Astrid in de North Sea Tall Ships Regetta. Het doel van de Regetta is om zoveel mogelijk mijl te varen binnen een gestelde tijd. Ondanks het feit dat de helft van de trainees over de reling hing, is dat toch nog aardig gelukt. Ons eindpunt is Ijmuiden maar daar zijn we nog lang niet. Hopelijk tot morgen!
WYLDE SWAN 13 AUGUSTUS 2010
We zijn met man en macht tegen golven aan het inkruisen naar het volgende waypoint. We hebben wel wat aantal zeezieken en dus wat kleinere wachten aan dek. Maar voor de rest is de stemming goed en helpt iedereen die kan mee aan dek. We houden jullie op de hoogte en jullie krijgen een langer verslag als iedereen weer zee-ziek af is. Crew Wylde Swan.
KALIAKRA 13 AUGUSTUS 2010 Stormy adventure
Stormy adventure
Hello from the Crew, Today we find we have a new watch in additon to the three usual; Red, White, Blue and now Green.
Yes if you haven't guessed the crew are experiencing the true power of the North Sea with a great storm. Several traines have been ill (and even some of the mentors)however spirits are still high.
We have several sails set at at the time of writing this post (12.25pm) we are doing 7.5Kts, steering 104 degrees and at a position of 56 dgrees 26.577 Minutes North and 001 Degrees 0.371 Minutes East.
Updates on the storms, the first 2 international meals and more will follow tomorrow... when we hope the storm eases!
Regards from a rough sea! The AtSea Crew & Mentors
If you like to read more and see pictures: http://playingonboats.blogspot.com/
TECLA 13 AUGUSTUS 2010
56'05.2N 001'55.3E 18:12 UTC
Geen wind, grote golven, flapperende zeilen, raadsle spelletjes en regen.. Vandaag was een beetje een teleurstelling. We zijn het laatste schip in de B klasse.. De andere 6 zijn niet gestart of zijn halverwegen uit de race gestapt. Dus nu zijn we nummer een in onze klasse en vanmorgen waren we 6de overall. Na 36 uur wind hebben we nu geen wind meer. We drijven met alleen kluiver en fok omhoog. We hebben rond 12 uur vanmiddag het grootzeil laten zakken en even later weer gezet omdat we dachten dat er een briesje op stak.. maar dat was van korte duur, een uur later hebben we haar weer laten zakken.
We hebben vandaag wel heerlijk gegeten! Tijdens de lunch hadden we pannekoeken en voor het avond eten heb ik een Indonesische rijst tafel a la Jet (..tja) gemaakt. Met verse kokosnoten!!
HR MS URANIA LIFE OP RADIO 12 AUGUSTUS 2010
Vandaag bij KRO's Tijd voor twee/ radio in de middag bij Frits Spits - Ferry
van Schoonhoven vanaf de Urania over de North Sea Tall Ships Regatta:
http://player.omroep.nl/?aflID=11280229&start=01:37:00
KALIAKRA 12 AUGUSTUS 2010
Blog day 1 Blue Watch
My day started really early this morning: 6 a.m., and this process was like a miracle – supposedly my co-worker Francisco should have been the one waking me up, but ultimately he was snoring like a pig, when I checked him in his room! :)
At 6 a.m like a beautiful princess I just opened my gorgeous eyes like magic and then I started cleaning, having the pleasure to begin with the girls toilet which was really pleasurable. Then I served the breakfast to all the trainees. Afterwards I climbed the mast which was very scary, but exciting but at the same time.
After lunch we went for a tour in Hartlepool that although it was nice, the weather is really different from my country, it was raining and cold. We had to play a game called tea bag exchange. I decided to go alone and I went to several houses to try to do the exchange. At first an old lady gave me a vegetarian soup then a big coffee bag then a little boy gave me a lucky stone and then I finally exchanged it for a monkey doll with a certificate that I was known as one of the monkey's crew.
It was really funny and I met many people. At the end of the day we came back to Kaliakra and finally I served dinner. This was a really important day to get to know the crew and practice my English.
I finally discovered my true calling today – being a Garbage woman! :))))
Bye, bye – Mariana, Portugal Nr:19
The Exchange Begins: Day 1, Arrival
The day started differently for every person. Some woke up in their own bed, some spent their night on the Newcastle beach, but everyone finally ended up aboard the Kaliakra.
The trainees who arrived early with 2 of the mentors went to do some shopping after the raising of the flag by the crew, which is traditionally done in every port. Food shopping for the ship was a great fun because of the large quantity bought and the way back to the ship was exciting. Pushing through the crowd with trollies full of food for the journey… After some quick introductions and a speech from the Captain we played an ice breaking game where we tied ourselves up in a knot. It helped to break down some personal barriers and increased our understanding of team work.
Later in the day we learnt sail and rigging terms in Bulgarian, which was quite a challenge for the majority. Whilst we were learning the terms, some crews from the other ships were making amusing shows for the public. Without the fun and learning there had to be some paper work done which is a necessity for the trip to go smoothly. Moreover, the drama with the Italian luggage ended… They are getting their stuff back and the Italian day is saved! In the evening there were visitors from the Swedish Tall ship committee who are organizing the Tall Ship Races in Halmstad 2011.
The captain and some trainees were showing them the ship and shared ideas about the race next year. They enjoyed the tour and left the ship satisfied. The day still has not ended…. Looking forward for the next adventure before sailing!
Trainee Log: Day 2
The day started really early for me : 6.00 a.m., like a miracle to me, because I was hoping that Francisco would wake me up, but ultimately, he was snoring like a pig so, like magic, my beautiful eyes just opened EXACTLY at the time that I was supposed to wake up! :) I cleaned the kitchens and the mess room floors and I had the pleasure to clean the fantastic toilet. Afterwards I prepared all meals and I finally found my Calling: I`m perfectly fit to be a Garbage woman!!!!! Bye bye, Mariana, PORTUGAL
It was fun to be able to climb the rigging and now I am hoping to climb further!!! In order to have one cookie I have to eat one tomato :(. And I am really eager for someone to cut my hair!!!!!!!! Last night I didn’t hear the engine start as we moved out of the deep water berths into victoria harbour :) Colm, UK
Last night we finally got our luggage so I could sleep in my sleeping bag with clean clothes!!! That was beautiful…. I slept so well!! So this morning I was ready to climb the mast…it was really fun and I hope to do it again…this morning we also learned lots of things about the boat because the captain held a sort of lesson and showed us lots of ropes and parts of the boat, he also taught us some words in Bulgarian, that was interesting and I expect we’ll learn lots of other words….
Paolo, Italy
This morning’s climb to the Mast was really pleasurable – exciting and scary at the same time – and when I was up there, I just wanted to spread my wings and soar, but my security system just wouldn’t let me!...
Afterwards, our Mentor Chris, was really mean and forced me into leading the Blue Watch team, to set sail!...
Everything is going well until now, I am sure that many more exciting moments! Grace, PORTUGAL
The morning was not too different from the day before. We had the early breakfast, raised the flag and a tour of the ship done by the captain. Then came the interesting part! After some waiting we finally had the opportunity to climb the fore mast. In was both challenging and exciting, as the tricks with life lines and everything was not easy to get the hold off. Yet, in the end, we successfully got our mast climbing practice and went to have lunch.
Lukas, Lithuania
I am so glad because I had this opportunity to learn so many words in Bulgarian like fal, contrafal, foc, kliver, scothi, gauss, bom brau, grot and many more. I also like very much to put on the “bra” and climb up the sails but the locks were a bit trick to work with but the experience was very pleasant and I can’t wait to do it in the sea. Yesterday I was so tired that I could not even notice that .
For pictures look at: http://playingonboats.blogspot.com/
TECLA 11 AUGUSTUS 2010
55'06N 001'06W 17:55 UTC
We hebben de haven van Hartlepool vandaag voor de tweede keer verlaten. Gisteren hebben wij mee gevaren in de sail parade die in het begin regenachtig was, maar later droog en met een lekker windje. Na de parade werden wij de haven weer ingelaten om lekker buiten te eten en goed te slapen.
Vanmorgen zijn wij onder zeil van de kade vertrokken. De wind stond op de kop, we hebben het grootzeil eerst half gehezen, toen de fok aan de (door ons gekozen) hoge zijde gehezen. De fok drukte ons van de kade af, het grootzeil werd helemaal gezet en daar gingen we! Geen motor, geen gedoe! En nu zijn we weer gestart en onderweg naar waypoint B. De wind is veranderlijk met iedere bui. Onze nieuwe trainees zijn hun weg aan het zoeken en proberen gewend te raken aan de bewegingen van het schip, aan het wachtritme en aan elkaar. Crew Tecla
ASTRID 10 AUGUSTUS 2010
Tja, daar sta je dan in Hartlepoole, Engeland na een nachte op de ferry vanuit Ijmuiden. Na het traditionele Engelse welkom (regen) was het meteen tijd om in te schepen aan boord van elk zeilmeisje's natte droom, de Astrid. Ruim 40 meter zeewaardige zeilboot waarmee je Somalische piraten platwalst en van haaien haaiensoep maakt. De Astrid zal de aankomende week gezeild worden door zeven bemanningsleden aangevuld met twintig trainees in het kader van de North Sea Tall Ship Regetta 2010 op weg naar Sail Amsterdam. Tijdens onze pogingen om de Astrid drijvende te houden zal ik regematig verslag doen van de gebeurtenissen aan boord mocht ik niet onverhoop zeeziek over de reling hangen. Van de twintig trainees aan boord hebben er achttien nog nooit gezeild en waren er een flink aantal waarbij de hoeveelheid werk pas echt doordrong toen het begrip 'Alcoholvrije vaart' voorbij kwam. Ook ik ben nog even met mijn nieuw opgedane Turkse vrienden de pub ingedoken voor dat dit strakke regime zijn intrede gaat maken. In de aanloop naar Sail Amsterdam dus elke dag een column vanaf de Astrid. Over een uurtje vertrekken wij hier uit Engeland om aan de regetta mee te doen en ik heb er zin an. Tot morgen! Wesley Stuurman - Stuurman aan boord. Luister nu naar Monique Touw live op de radio uit de UK bij de start van de schepen:
WYLDE SWAN 6 AUGUST 2010
DAY 6 Thursday
This day we went the fastest through the whole race, 12.1 knops. It was the best time, and someone thought we were going to tip over. Because of the fast speed we arrived in Hartlepool at 2nd place, after the Mir. This was a real accomplishment. The time was about 12 pm when we arrived. The captain just slept 1.5 hours he was too excited about the speed and the placing in the race. All of the crew and the trainees got champagne to celebrate the "victory", of course after the happy-hour. When we got over the finishline we finally was able to take a shower, and some of us also took a swim in the sea. Now we just had dinner (as always Andreas maked the best food to us), and now we are going to celebrate with wine, beer and of course soda for the small "kids". Cheers g,v! Lots of greetings, Trainees Wylde Swan
ASTRID 6 AUGUSTUS 2010
it's 2 am and we're in the middle of the night watch. It has been a difficult day. After last nights watch I was really looking forward to my bunk, but the sea was so rough that instead of sleeping I could only hang on trying not to fall out, so by dinnertime this evening I was a bit of a zombie. I did, however manage to get a few hours sleep and when we turned out at 12 we were greeted by the most gorgeous star-filled sky. The moon has just come up a nice orange colour and, yes, we even have shooting stars. The world could really not be more beautiful just at this moment. In the distance we can make out the glow from the industry in Teesside, we are currently motoring to our rendezvous with the camera crews so that our film team can finish their report with shots from outside, so it will be all hands on deck early. Losing sleep tomorrow doesn't matter though as we have the arrival at Hartlepool to look forward to.
John Yates - trainee on board Astrid.
WYLDE SWAN 4 AUGUSTUS 2010
DAY 5 Wednesday
Today we had a lot of fun. The day started off with a catch of 29 fishes in only 30 min. After a while we danced and had no wind. We all learned a new dance to the Madcon-song "Glow". It was so much fun! After a while the wind gained and we went just faster and faster. The top speed was 10.4 knots. When it was time for the happy-hour we turned on some music again and everyone danced along with the buckets and the brooms. We did the dish wash on the deck, again. The sun finally came up and everyone was up on deck and was enjoying it. Suddenly the dolphins peaked out too and almost teased us just jumping around and blowing water up in the air, Live music was the next on our "schedule", played by Peter on the guitar and Elie on the violin. We all sat down on the off-deck and listened and sometimes sang along. We just past the GMT and it's soon up for dinner. As always the food is going to taste really good. Andreas is such a good chief! We soon run out of water, so there is no possibility to take a shower. But the Wylde Swan is expected to get to Hartlepool at Friday so we just have to hang on and get used to the dirt. That's all for now. Over and out.
Greetings Trainees Wylde Swan
ASTRID 5 AUGUSTUS 2010
They say it's better to have tried and failed, and it certainly applies this week. Ok, Astrid has had to give up and turn the engine on, but it was always going to be difficult against the wind in a square rigged ship. None the less, I wouldn't want to have missed a minute of the voyage so far, we have experienced so much and it's not over yet. We did have a short period of good sailing. During our watch from 4am-8am yesterday we reached 8 knots under full sail, and Astrid showed that she had it in her if the conditions suited, but most of the time the wind was quiet and the voyage was more pleasurable than exciting. This, however gave us time to do other things such as splicing, map-reading etc, not to mention the odd trip up into the rigging. The rest of the time you are either on watch, or sleeping ready for the next one. We are on again at midnight...
John Yates - Trainee on board Astrid
TECLA 4 AUGUSTUS 2010
57'05N 000'27E 16:28UTC
Wind eindelijk hebben we wind! Na te veel uur drijven varen we nu dan toch weer op het waypoint af. Afgelopen nacht was de wind zwak en veranderlijk. Tijdens de wacht hebben we een raadsel spel gespeeld. Nele heeft raadsel kaarten achter gelaten waarop een gebeurtenis staat beschreven in 1 zin en door vragen moet de rest dan uitzoeken wat er precies gebeurd was. We hebben heel veel lol gehad.
In het klassement waren wij vanmorgen weer gezakt, 4 in onze klasse en 6 overall. Maar nu de wind weer toe is genomen hopen wij dat wij onze 3de plek snel weer terug hebben! Pegasus is al aan de horizon verschenen en komt steeds dichterbij. De race zal morgen om 12:30 gestopt worden voor klasse B schepen. Voor de schepen die nog niet over de finish zijn zal dit een finish op zee betekenen. Wij zijn van plan daarna gewoon lekker door te zeilen aangezien wij pas op zaterdag in de haven hoeven te zijn!
ASTRID 3 AUGUSTUS 2010
The weather in Kristiansand on our arrival could’ve been less rainy, but it stopped for a very spectacular firework display. Unfortunately the wind direction was such that all the paper from the fireworks fell on our deck, so the following morning we had some tidying up to do. We breakfasted early as there was a lot to be done. There was a bit of a worry as not all of the equipment had arrived for the film crew who were to be our guests on board, which could mean that the live coverage each day may not work, however all turned up just in time. Our day started with us up in the rigging releasing the sails ready for the parade of sail. It was my first time up there and I was glad of the harness. The wobbliest bit was when someone else came onto the same line under the yard that you were on, but you had work to do, so you soon got used to it. Then the time came to sail out into the bay and the welcome was amazing, there were thousands of little pleasure craft out to see us, as well as people lining the shoreline. Steering through the melee was no mean feat, but it was worth it, the tall ships made a stupendous sight all following on in line. Then we had lunch before the start of the race. The breeze was just right for the ships to show themselves in all their glory for the final rush to the start line, with lots of maneuvering allowing some wonderful views as the ships came really close to each other. As the race started, so the wind started to drop. The forecast was not good for Astrid with light winds from the wrong direction, but at least all ships had the same problems. As the race went on each captain had to choose their route, and many turned to try their luck in the North while Astrid stayed on a southerly course heading for Denmark. With the leisurely wind we had time for other distractions and the mackerel fishing was particularly successful, with our catching 5 fish on one line at one time. Obviously the dolphins were impressed, as a pod came to see what we were up to. So far, apart from a touch of mal-de-mer, it has been a wonderful trip, and even the mal-de-mer is settling down as we get our sea legs! Current position 11th in class, but if our weather gamble pays off there is still hope…
John Yates, trainee TS ASTRID
BLOG WYLDE SWAN at Hartlepoole mail
Richard Mennear is sailing at Wylde Swan. Read his daily log via: www.hartlepoolmail.co.uk
TECLA 3 AUGUSTUS 2010
57'07N 003'13E 16:32 UTC
Vandaag was een echte race dag. In de ochtend lagen we tussen een aantal andere tall ships, iedereen aan het race, iedereen onderweg naar het waypoint en allemaal doen we ons best met de wind die ons gegeven wordt. De verschillende tuigages proberen hun gram te halen met de lichte en veranderlijke winden, de stroming en de golven. Wij zijn een aantal keer overstag gegaan om de juiste balans tussen koers en snelheid te vinden, je wilt natuurlijk hard zeilen, maar ook richting finish! De Wylde Swan is achter ons langs gekruisd met hoge snelheid, de Sorlandet was een vast punt aan de horizon en de Pegasus hebben we van alle kanten gezien! Nu is de groep weer uit elkaar gevallen, wie weet vinden we elkaar vannacht weer en doen we hetzelfde dansje morgen nog eens. Crew Tecla
WYLDE SWAN 3 AUGUST BLOG 4
DAY 4 TUESDAY 3 AUG 2010
This morning we woke up to a beautiful sunrise. We had nice wind, heeling a lot. We are currently in 6th place in the race. It was a great relaxing afternoon with games and live music. We played who am I and it was quite fun. The shipmates wrote their own song about the race and our wonderful Wylde Swan who is destined to win. At the moment everyone is helping, even the seasick folks are having a dish washing party on the deck! It has been a very successful day, we are actually heading towards England. We still have everyone safe on board, a great accomplishment. People are sliding everywhere but we holding on, obviously. Some lucky people got to go up to the mast today. The food was amazing, as always. :)
WYLDE SWAN 2 AUGUST 2010
DAY TWO, SUNDAY 1 AUG. 2010
We started of from Kristiansand we a lot of boats following us out to the starting point. The wind was quite good and we held a decent speed. Because of the wind and the waves a few people got seasick. The wind lasted until the nightwatch started at 12 pm, and then we just floated about in the rain the rest of the night. We tacked a few times to get a higher bearing and heard on the radio in the morning that we were in third place behind the Mir and the Sorlandet on handicap.
Morning now, girls are at the back of the ship catching fish, and cutting the heads off..Lovely.(for lunch) Woke up to a beautiful weather, the sun is shining high on the sky.
The mood is very relax with people laying around sun bathing. The wind is catching up. We are hoping for another memorable day at sea.
TECLA 2 AUGUSTUS 2010
57'20N 006'11E 16:49 UTC
Vannacht hadden we helaas geen wind en met het beetje wind dat we wel hadden zeilden de Pegasus en de Jolie Brise bij ons weg. Tijdens de ochtend uitslagen waren wij 3de in onze klasse en 10de overall. Gedurende de dag nam de wind wat toe en rond 12 uur liepen wij weer 4 knopen. Het sturen en het genieten van het uitzicht was heel gemakkelijk!
Vanmorgen hebben de jongeren vis gevangen, makrelen. We besloten ze te houden voor het diner, de kleine gingen weer terug, de grote werden schoon gemaakt, op 1 na, die werd terug gegooid toen een van de jongens moest kiezen tussen zelf dood maken of op iemand wachten.. Gijs heeft de vissen gefileerd, ik heb ze gebakken en de bemanning heeft ze heerlijk opgegeten. De wind is nu nog wat meer toe genomen en wij gaan nu weer 7 knopen. Jet - Crew Tecla
TECLA 1 AUGUSTUS 2010
57'57N 007'43E 18:02 UTC
We zijn 2,5 uur geleden gestart met de race naar Hartlepool! De wind is nu zo'n 3 bf uit de zuid west.
Onze nieuwe trainees zijn nog wat wankel. We zijn nu met z'n 13en, 3 van de trainees hebben al op de Tecla of andere schepen gevaren, de rest is helemaal nieuw in op zee en in de Tall Ships Races! Het is een hardwerkende groep, ze lijken het erg leuk te vinden om overstag te gaan, zeilen te zetten en met wat lijnen te spelen vlak voor de start, een goed teken! We hebben net het eten op, de witte wacht is nu de afwas aan het doen en de blauwe wacht krijgt nu instructies over sturen, kompas koersen en aan de wind zeilen. De nacht zal even voor mijn wacht vallen en de zon zal nog voor het einde van mijn wacht weer op komen, ik heb wel zin om weer een paar sterren te zien!
WYLDE SWAN 1 AUGUSTUS 2010
TALL SHIP RACE 2
KRISTIANSAND - HARTLEPOOL
1 AUG. 2010
DAY ONE, SATURDAY 31 JULY 2010.
We arrived at 4:00 pm to meet the crew and all the trainees and unpack. We played speed dating to get to know each other. Afterwards, we all went out to the tall ships festival to watch the amazing fireworks over the harbor. Everyone experienced their first night on Wylde Swan and no one fell out of the hammocks! Some of the trainees had to stay up for the gangway watch, but the rest of us got to sleep quite well.
TECLA 27 JULI 2010
57'00.7N 008'00.2E 10:57 UTC
Gister zijn we rond 18:00 uur in Lemvig aangekomen, na een kijkje te hebben genomen in de binnen haven hebben we besloten toc maar buiten te gaan liggen en daar een mooie barbecue klaar te maken. Tegen zonsondergang werden de laatste beetje mais weggewerkt en zat er weer een geweldig mooie dag op. We zijn vanmorgen om 06:30 uit Lemvig vertrokken en zijn het eerste stuk op de motor het fjord uit gezeild, helaas hadden we tegen wind. In de fjord ingang hebben we zijn gezet en zijn we onder zeil en motor nog een stukje verder gevaren, deze keer omdat er te weinig wind was. Nu staan de topzeilen erbij en gaan we met 4 knopen richting Noorwegen, zonder motor! We weten nog niet waar we heen gaan en hoe lang het gaat duren, zo lang we maar zeilen! De nieuwe bemanning is nog wat onstabiel deze eerste dag op open water en meer golven dan wind, we hopen dat het tegen de avond beter wordt.
TECLA 26 JULI 2010
56'35.9N 008'38.1E 12:57 UTC 26/7
Finally some news from the Tecla. We are underway (using sail!!) to Lemvig, at the end of the Limfjord. We have about 10 or 15 miles to go and a little bit more because we have to tack a few times. The Limfjord so far has been amazing! Beautiful scenery, nice corners and amazing places to stay on the quay or at anchor. Yesterday we had a beautiful sailing day and we ended up along side a small dock. The owner gave us permission to come alongside as long as we did not use to much engine, as not to blow sand in his rails underwater. So this morning we prepared as best as we could, and left the quay under sail. The man smiled and waved with a Tall Ships Race tshirt in his hand. The sun is shining and we have a changing wind (every corner is different) that is between 1 and 3 bf, we are doing 5,5 knots now heading for a bridge, the 3rd and last. Tomorrow we hope to set sail towards a harbor near Kristiansand.
ASTRID 25 JULI 2010
Saturday morning, after an evening with beautifull fireworks the day starts for the new trainees on board Tall Ship Astrid with learning the ropes and going aloft. We prepare the ship and the new crew for the departure that afternoon. Slowly the port of Aalborg is getting empty, with the 70 ships taking part leaving one after the other in the parade of sail.
At 15.30 it was our turn to cast off. We did so and just meters from the shore and with a blow on the ships horn astrid was covered in her cloud of sails in less than a minute, all the sails being set at the same time. And so we left Aalborg, sailing the parade out of the Lymfe Fjord.
After passing Hals Barre Lighthouse we headed due North, towards Sweden. This morning we arrived in the beautiful small port of Skarhamn. An old small cargo port where the Astrid has visited many times in her time under Swedish flag sailing the Baltic with agricultural products.
Tommorow we will go further North through the Swedish archipelago towards Lysekil.
It promises to be a good day!
Willem- Cpt TS ASTRID
THALASSA 20 JULI 2010
It is again Pear’s time to write a nice note about our trip onboard of the Thalassa. Sunday morning we came on watch (12-4) and heard that the destination was Göteborg. If we would go at anchor or if there is a place in the harbour, was still unknown. But finally we got a place in Frihammen, berth 1, the nicest place that Göteborg Port Control could offer! Will be continued next night watch.
At the time that we arrived in Frihammen, about 05.15, the Thalassa was celebrating (with beer) that we did it! All crew and (most of) the trainees were toasting on deck. During breakfast/lunch (brunch) the Captain decided to should change the onboard time to local time, which means two hours forward. After brunch we cleaned the ship all together; Bananas cleaned the deck, Apples the interior of the ship and we did the dishes and cleaned the galley. Within one hour we were finished and there was time to swim in the harbour and/or go in the city. Everybody enjoyed this day in Göteborg!
The night we spend in the bar of the Thalassa and the next morning we sailed again out of Frihammen. It was beautiful sailing weather and in less than one day we arrived on the north of the island Laesö. Laesö is a small island in front of the entrance of the fjords of Aalborg. Earlier this watch (ca. 01.45), we dropped anchor and all trainees take full anchor watch of the ship as all Thalassa crew members have gone to bed. When we wake up again (still 20 July) the weather forecast says we can expect a sunny morning so we hope we can wake up with a dive in the water! More about our adventure on the Thalassa will be described by the Bananas.
WYLDE SWAN 7-17 JULI 2010
07 July 2010
After the introduction talk by the captain, Stefan, we were divided
into three watches.
In rounds, we learned basics concerning rope handling and sailing,
rules onboard the ship, safety and climbing the rig.
After a great dinner, that Andreas, our cook, prepared we went into
the park near the ship and did two introduction games: Throwing the
hat (mainly concerning names) and The union of similarities (find out
how you are similar to your fellow trainees).
08 July 2010
The first night sleeping on the ship, for some people it was not to
easy getting to sleep (especially for the ones in the hammocks) After
breakfast, we were going into Rotterdam for real!
Besides visiting locations of cultural and historical value, we had
to a trading game; every watch had to start with a teabag, and had to
trade it for something more valuable. Back at the ship we had a great dinner, I really liked it.
09 July 2010
We had breakfast, and straight afterwards Stefan and Martin got the
engine running, and we were off! While sailing out of the canals of
Rotterdam, we didn't set sails, but shortly after we came out on open
sea, sails were being hoisted. Everywhere on board, you would hear
quartermasters yelling "PULL PULL PULL", and by the power of teamwork,
the huge sails came up for the first time on this exchange. The day
passed quickly, with the watch schedule setting in. Some people went
to bed early and missed the sunset, but on the other hand got to watch
the sun rising over the coast of Belgium.
10 July 2010
Today we sailed from Vlissingen to Antwerp.
We prepared the ship for a nice arrival , all clean and tidy.
In the harbour of Antwerp, we could have a look at all other tall
ships. We made and delivered invitations for a brunch onboard the
ship. Crew and trainees of other ships were invited, so they could see
he beauty of the swan. In the evening we discovered the city Antwerp.
11 July 2010
Today we had the brunch on board and met lots of interesting people.
Afterwards we had the crew parade and the crew party, it was fun
recognising our guests from the afternoon in the parade, we all woke
up so excited to go and join the crews of all the other boats. This
involved everyone walking in a line down the street to the prize
giving. We personally thought we made the best entrance to both the
harbour and the crew parade. Other than that it was amazing to see all
the other crews and what they had dressed up in. After the parade we were all so hot and all so thirsty, that we
decided to go to the shop and buy some drinks.
12 July 2010
After another delicious breakfast, we visited the Statsraad Lehmkuhl,
a Norwegian ship much larger than the Wylde Swan! After that we went
to the Maratime School and saw many historical artefacts and an
amazing steering simulator that cost about two million Euros to
create! At the end of the day we stood on the bridge overlooking all
the moored ships to watch some spectacular fireworks, it was a lovely
evening.
13 July 2010
A Dutch naval ship called the Uranina was moored beside us in the
harbour today, and it was very interesting to have another crew so
close. Today was the last day we had it Antwerp, so everyone went out
around the city to see what they could before we sailed off with the
other ships in the parade of sail. It was amazing to see all the
people lining the harbour to wave us goodbye. We were back on the sea
again after a great stay in Antwerp - next stop, Aalborg!
14th July
We were anchored near the mouth of the Schelde, floating around with a
lot of other ships, a strange experience as we are normally so far
apart in a race! The race itself was postponed a number of times due
to weather problems, but after a few hours we got underway and it was
very exciting to be taking Wylde Swan on her first race. In the end,
we started thirty seconds early, a very small margin considering the
days to spend at sea, but it was against the rules and we have a
penalty now - that doesn't mean we can't win though!
15 July 2010
Today we played a game where you have to think of a compliment to give
to a member of your watch, it was great for morale and made everyone
very happy! This was our first day of racing, and along with it came
our first storms, and they were very powerful. Many of us had never
sailed before, and it was incredible to see what the sea was capable
of, lifting the ship like a feather. It was difficult for those
people, and some were seasick because of the storms!
16 July 2010
Today we had a birthday onboard the ship, so we woke up singing. The
weather was better, there was less wind and the waves became smaller
during the day. That gave us the opportunity to trim the sails better
and also take the helm again by hand.
In the evening we amused ourselves with some guitar playing and
singing. Almost everybody stayed up late because the finish was just a few
miles away.
17 July 2010
This morning we finished! Around 4 o'clock the Wylde Swan crossed the
finish line. We had a small party with the crew, just to celebrate the safe arrival
of the first real race of our ship. We anchored close to Danish shore, and after a good sleep we had a
swim and left for Sweden. We arrived in Marstrands, were it was
absolutely beautifull. In the evening we discovered the place,
18 July 2010
We left the harbour of Marstrand and went to a fjord. Part of the
group would be hiking, the other part sailing. At the end of the day
we would meet again in a fjord, where the ship would be anchored.
It was beautiful to sail between all the fjords. We reached the anchor
place, the weather was still good so some people decided to go for a
swim. We could also sail around with a tender of the Wylde Swan. Meanwhile a
barbeque was being prepared. The food was excellent. We enjoyed all
this but without the other group, the group that was gone hiking. They
were still didn't arrive. Some people said we wouldn't see them until
the next morning. But they were faster, they were back around ten
o'clock.
Trainees and crew of Wylde Swan
ASTRID 19 JULI 2010
MAANDAG 19 juli 2010
HALS 57 graden 06 minuten NOORD 010 graden 34 minuten OOST
We liggen aan de kade in het kleine havenplaatsje HALS. Hier is er ook een veerdienst die het vasteland verbindt met het eiland. 's Avonds is het hier vrij rustig, overdag een drukte van jewelste omdat veel toeristen dit plekje aandoen per fiets, auto of motorhome.
In de voormiddag krijgen we kliminstructie onder de ervaren en deskundige leiding van Willem onze tweede kapitein. Iedereen die wil mag de mast in. We doen een veiligheidsharnas aan en stap voor stap klimmen we het want in. Sommigen klimmen tot op het eerste platform, anderen klimmem tot in de top van de mast. Op de hoogste ra gezeten heb je een prachtig uitzicht over de vlakte van HALS. De zee, het strand, de duinen, ... mooi! Het is puur genieten.
Telkens er iemand terug op het dek van ons schip komt volgt er een welverdiend applaus door de leden van de groep die nauwgezet met foto- en filmcamera's in de hand, het klimmen van ieder van ons volgen.
Na het middageten zijn er acht dappere groepsleden die een fietstocht door het Deense land aanvatten. We rijden richting HOU, een havenplaatsje op zo'n 12 km van HALS. Hier aangekomen eten we een lekker ijsje en keren terug via een fietsroute, dwars door de natuur, het is betoverend mooi.
Moe maar tevreden zijn we omstreeks 19u. terug in HALS waar we genieten van een uitstekend bereid avondmaal.
In de haven van HALS en aan de kade liggen er al heel wat nieuw aangekomen boten van de Tall Ships Races 2010. Ieder heeft z'n eigen verhaal van de voorbije stormachtige vaardagen. Het was best spannend en voor velen ook zeer vermoeiend gezien de hevige wind en de daarmee gepaard gaande grote en hoge golven!
's Avonds wordt er nog gezongen, een biertje gedronken of een glaasje wijn om daarna tevreden onze kooi op te zoeken op weg naar nieuwe dromen ...
DINSDAG 20 juli 2010
Om 08u. slaat de motor aan om ons te wekken en het schip naar AALBORG, onze eindbestemming van de eerste race, te brengen. Het is een tocht van ongeveer drie uren door de LIMFJORDEN via het LANGE RAK.
Tegen de middag komen we aan en kunnen we genieten van al het moois wat AALBORG aan ons te bieden heeft en dat is heel wat musea, een zoo, zwemmen, een rondrit per stadsbus, ... We zien er naar uit!
Henk
MONDAY 19 JULY 2010
We're at the dock of the quiet harbourtown HALS, right across the ferry which connects the mainland to the island. At night it's fairly calm, in the daytime HALS is a very busy place, because many tourists visit this cosy town by bike, car or motorhome.
In the morning our experienced second captain Willem teaches us how to climb the mast. Everyone who dares to climb the mast can go up. We wear a safety belt and step by step we climb the 22 meters high mast. Some climb up the first platform, others even reach the top! On the highest yard you have a beautiful view of HALS. The sea, the beach, the dunes... wonderful!
Every time someone arrives on deck again, they are welcomed by a huge applause by the other trainees who followed the courageous climbers with camera's!
After lunch eight brave trainees take a biking trip across the Danish countryside. We drive to HOU, a harbourtown 12 km from HALS. There we eat ice cream after we return to the ship right through the wild nature.
Tired but satisfied we arrive in HALS where we enjoy an excellently prepared dinner.
In de harbour of HALS there are a lot of ships which participated in the race. Everyone has its own story of the previous stormy sailing days. It was really exciting and for many of us rather tiresome because of the strong winds and high waves.
At night there is singing, people drink beer and wine and return to their cabins really satisfied, ready for new dreams...
TUESDAY 20 JULY 2010
At 8 o'clock the motor wakes us up to start our final part of the journey AALBORG. It's a three hour trip through the LIMFJORDEN via the LANGE RAK.
By noon we arrive andK can start to enjoy the beautiful town of AALBORG which has a lot to offer: a museum, a zoo, a swimming pool a guided tour etc. We look forward to it!
Henk - Trainee Astrid
SORLANDET 19 JULY 2010
We are now on our way to Aalborg at 4 o’clock in the morning. We have been in Sweden since Sunday and left there Monday (yesterday) at 1800 hours.
The first three ships in the ranking are Norwegian, we don’t know yet has first place. Some ships had to take a time penalty because they crossed the starting line too soon. In order of who crossed the finish line first: Statsraaad Lehmkuhl, Christian Radich and sØrlandet. We are the only one of those three ships that hasn’t taken a false start.
Sunday, around noon we were allowed to leave the ship. Stepping on firm ground after having spent a week on sea was a unique experience. When climbing some stairs I felt like I was on the boot again. My head was spinning by the time a got back to the ship. Later that night there was a barbeque on Statsraad Lehmkuhl. The three Norwegian ships were all moored in Halmstad. The barbeque was really fun. There was a drinking competition for the crew of each ship. The judge was from Radich, guess who won. We did spill some soda so there is room for discussion. The next day the city of Halmstad organized a trip to adventure-land for us. There was a swimming pool, some rollercoaster’s and a restaurant. If we showed our ‘tall ships race’-pin we could take the bus (also especially for trainees) to adventure-land. Later it took us to the center of the city were we went shopping. Instead of leaving Tuesday we left yesterday, that way we can spend more time in Aalborg.
Currently there is little wind and our speed is maximum 4 knots. There is very little wind, normally we would hoist all the sails. But because we are going to cross a sea-highway we only hoisted a few square sails and the stag sails in the front. That way we go slower and we will cross the highway at daytime. Also we want to cross it when the captain is awake, so the watch was really relaxed again for the people who didn’t have to do physical watches. I wasn’t one of those.
I’m going to get some sleep, I will write to you as soon as possible
Sofie de Grootte, trainee Sorlandet
ASTRID 18 JULI 2010
Vannacht om 03.19'03" gingen we over de aankomstlijn van de eerste race. Iedereen stond aan dek, er werd gejuigd en gezongen. We haalden het binnen een zeer mooie tijd van drie en een halve dag, ongelooflijk maar waar. Het is een van de weinige races die de Astrid tot nu deed met zulk een goeie wind!
De laatste uren voor de finish kregen we nog wat goeie wind vanuit de juiste richting. Dit maakte dat we onze negende plaats in onze A-klasse en over-all konden handhaven. We zijn fier op onze prestatie!
Sommigen bleven nog wat aan dek om de opkomende zonsopgang te bewonderen, anderen waren moe van de spanning van de laatste uren voor de finish en zochten hun kooi op om te genieten van een deugddoende slaap.
Een tijdje later werden we gewekt door het draaien van de scheepsmotor. Dat waren we helemaal niet meer gewoon... Tegen de wind in voeren we richting HALS waar we omstreeks 15u aankwamen volgens de gegevens op de boordcomputer. Het is een mooi, klein havenplaatsje waar we heen voeren om als volwaardige zeebonken terug voet aan wal te plaatsen.
We hebben nog enkele dagen voor we in AALBORG, onze eindbestemming, aankomen. Dit zal ons de welverdiende rust geven die we na de voorbije dagen tijdens het wachtlopen hebben moeten missen. Ook kunnen we nu wat oefenen in het mastklimmen, koorden splitsen, knopen leggen en allerlei zeemanswerkjes,...
Moe maar zeer tevreden kijken we uit naar wat de volgende dagen ons nog zullen brengen. De sfeer zit er goed in. Er zijn geen conflicten en de familiale Astridsfeer en vriendschapsbanden groeien verder met de dag.
Ons ALOHA vaarproject voor jongeren met en zonder handicap verdient een dikke pluim! Alle verwachtingen zijn ingelost en we zien al uit naar de volgende vaartochten en races om onze wereldzee- en ontdekkingstochten verder te zetten.
Henk - Trainee Astrid
ASTRID 18 JULI 2010
Iedereen heeft een goede nachtrust gehad. We zijn vannacht rond de top van Denemarken gevaren, het SKAGERRAK in, maar nog 60 mijl verwijderd van de finish in SKAGEN. Velen onder ons ontdekten dat we terug gsm-verbinding konden maken met de wereld, leuk maar misschien ook weer niet? Het heeft wel iets om niet bereikbaar te zijn. We feel free!
De zee is kalm. Het weer is helder en zeer zonnig. Onze zonnecreme komt goed van pas! Hier en daar zijn er wat stapelwolken te bespeuren, de wind is zwak. Dat is niet zo goed voor onze rangschikking want de lichtere schepen halen ons nu in...
Aan boord is er nu een gezellige, rustige drukte, voor ieder wat wils. Het wacht lopen gaat gewoon door maar er wordt ook koper gepoetst en brood gebakken. Sommigen genieten van de zon en willen een kleurtje, anderen lezen een boek of schrijven poëzie. We hebben ook allerlei kunstzinnige bezigheden zoals het schilderen op doek, op grote tekenbladen en op glazen flessen die we zullen voorzien van een boodschap voor de wereld, in de hoop dat we op een of andere dag ook antwoord krijgen op wat we schreven. Message in a bottle!
Hopelijk komen we vandaag over de finish-line, maar alles hangt af van de wind en de stroom en die spelen eerder in ons nadeel vandaag. We drijven zelfs een beetje weg van onze koers omdat we niet scherper kunnen varen dan we nu doen. Maar er wordt een westenwind beloofd dus daar is het nog even op wachten. Na de finish is het nog zo'n 16 uur varen tot AALBORG, onze eindbestemming. Misschien leggen we nog aan voor een of ander mooi eilandje en kunnen we met de rubberboten aan wal komen, net zoals de zeevaarders het deden in vroegere tijden...
We genieten met volle teugen en zien er naar uit om een stukje van het mooie Denemarken te ontdekken!
Henk op de TS ASTRID positie: 57 graden 16 minuten NOORD - 008 graden 48 minuten OOST om 11u.
MORGENSTER 17 JULI 2010
Morgenster gefinnished
Zaterdag 17 juli
Vanmorgen om 6.20u klonk de stem van Jacob over de intercom: "nog 10 mijl te gaan, voor wie bij de finish wil zijn, moet nu uit bed komen!" Eerlijk gezegd geen makkelijke taak, maar ik wilde dit moment absoluut niet missen.
Gisteravond was de wind al behoorlijk afgenomen, waardoor de vaart er wat uit was geraakt. Daarnaast leek een ander schip ( de Iskra) steeds dichter bij te komen, dus wilde ik graag de afloop van deze spannende race weten.
Thuis zou het me nooit lukken, maar hier stond ik binnen 10 minuten aangekleed aan dek, en jahoor, met de Iskra naast ons. Het bleef spannend tot op het laatste moment, MAAR... ons schip was 50 seconden sneller!!!
We zijn als nummer 7 over de finish gekomen; 3 Noren, 2 Russen en de Swan Nederlands schip) gingen ons voor. Volgens de laatste stand zijn we nummer 10 en we kunnen misschien nog 3 plaatsen stijgen. Daar horen we later nog meer over! We houden jullie op de hoogte.
Na de finish zijn we doorgezeild naar Skagen. Rond een uur of twee verdween alle wind en toen volgde mijn favoriete onderdeel; het binnenhalen van de zeilen. Zoals dat in zeiltermen heet; heb ik de kluivers op de boegspriet opgedoekt. Voor de mensen die deze taal niet begrijpen, zal ik een simpele uitleg geven; ik heb een tuigje aangetrokken om vervolgens in de voorste punt van de boot te klimmen; om daar zonder grond onder mijn voeten (staande op een dun draadje)boven de zee te bungelen; om daar dan weer de zeilen bij elkaar te binden... en ja, dat is spannend, maar boven alles ontzettend gaaf! Ik had daar even het idee dat ik als een vogel boven het water vloog.
Een heerlijk gevoel van vrijheid.
Ja, mensen, het is officieel... ik ben verliefd! Toen ik net terug kwam lopen uit het dorpje Skagen en ik de masten van de Morgenster boven een gebouw uit zag komen, kreeg ik kriebels in mijn buik, het schip heeft mijn hart gestolen.
Morgenochtend vroeg vertrekken we vanuit Skagen om op zoek te gaan naar een mooie ankerplaats. Ik zie er naar uit om weer de zee op te gaan en te zeilen!
Groetjes,
Fanny
ASTRID 16 EN 17 JULI
vrijdag 16 juli (nacht en voormiddag).
De nacht brengt een mildere zee, maar kalm is ze nog allesbehalve. Er komt iets meer tijd tussen de golven nu, waardoor we minder onvoorspelbaar slingeren en stampen. Het achterdek rijst soms tot acht meter boven de waterspiegel, waarna we duizelingwekkend snel naar het dal duiken (het kaperschip in de Efteling? Voer voor watjes!). Kriebels in de buik maar ook palingen in de maag zijn het gevolg. Voor velen is deze introductie op het zeeleven iets te bruusk. Er ontstaan verslavingen aan Touristil, wanhopig wordt naar zetpillen gegrepen en liggen is voor velen de enige remedie. Het onbeschrijflijk lekkere eten van Mama Astrid (ook wel Ineke) blijft helaas dus al te vaak onaangeroerd. Wie wel doorzet een aanschuift in de gezellige mess ziet verschijnen: heerlijk gekruide vis en aardappelpuree met een goudbruin kaaskorstje, ovenpasta voor vegetariërs en voor carnivoren, pannekoeken zo dik en stevig als het voordek maar overheerlijk met meloen en ananas... Ja: wie vaart op zee die eet voor twee!
Ook overdag blijft de wind aanhouden, we zeilen aan 9 knopen naar het noordoosten en passeren, sneller dan we tellen kunnen, de Nederlandse wadden, vervolgens de Duitse wadden en steken dan de Helgolander Bocht over. De Deense territoriale wateren liggen binnen handbereik en we zijn slechts twee dagen op weg. Verwachte aankomsttijd met dit tempo: de vroege ochtend van zondag 18 juli! De schipper dacht zes dagen te varen, op deze manier worden het er vier. Van de racecontrole komt het onwaarschijnlijke nieuws: 5e plaats overall, 5e Tall Ship in de race! Deze prestatie kost ons helaas de Jager (voorste zeil), die zich losrukt van zijn touwen. Er wordt niet lang om getreurd - sommigen durven vermetel het woord 'overwinning'in de mond te nemen.
vrijdag 16 juli (namiddag en avond)
Maar wie grijnst daar sardonisch van onder het woelige schuim? En wie opent daar zijn hand, toont ons waar de touwtjes van ons zeevaarderslot liggen? We leren dat op zee enkel de machtige Neptunus en de grote Poseidon beslissen waarheen het leven waait. In de loop van de namiddag gaat de wind liggen en valt deze terug tot een lichte en aangename bries. De zee kalmeert en onder de bemanning zijn er velen die even opgelucht adem halen. Maar ook de zeilen ontspannen zich nu en onze snelheid valt terug. Onze mooie Astrijd gedijt immers best onder een strakke bries: het is dan dat haar oude statige romp de zeeën klieft. Nu worden we meedogenloos achtergelaten door onder meer de Shtandart.
Dankzij het kalme weer kan het normale leven aan boord zich weer ontplooien. Kribben blijven nu leeg, kajuiten worden op orde geruimd en de 'korvee'wordt weer volledig uitgevoerd. En dat betekent: toiletten schoonmaken, stofzuigen en koper poetsen! Op het voordek slaat Lieve met enkele enthousiaste kunstenaars aan het schilderen, Tijs schrijft gedichten. En 's avonds krijgen we hoog bezoek: Jeremy Waes en zijn geliefde Conchita Tinneke brengen een doorleefde maar vooral hilarische versie van dat verschrikkelijke nummer dat iedereen kent. "DOS..."
De nachtwacht is kalm maar verveelt niet: regelmatig brassen we de zeilen om alles uit de weinige wind te halen, tussendoor staren we naar de sterrenhemel en liggen met z'n vieren gelukzalig op het dek. Na de overrompelende twee eerste dagen vol razernij is het goed toeven op het wiegende dek van onze lieflijke Astrid. De goden glimlachen en de bemanning herademt.
zaterdag 17 juli (nacht een voormiddag)
Tijdens de nachtelijke uren gaat de wind nog verder liggen. We halen nog nauwelijks 4 knopen nu en zien achter ons de kleine C en D klasse-bootjes verschijnen. Met dit weer halen zij hun optimale snelheid. Onze positie valt nu terug naar 8. Later zal blijken dat Mir, Christian Radich en Statsrad Lehmkuhl al gefinisht zijn. En dit terwijl wij nog op 200 zeemijl dobberen.
Niemand laat het echter na aan het hart komen. We gebruiken de tijd om eindelijk wat bij te slapen, wat te lezen of flessenpost klaar te maken, het scheepsjournaal aan te vullen of rustig aan dek wat te zonnen. De truien, regenbroeken en windjacks van gisteren worden overboord gezet en voorwaar, zien wij daar een bikini verschijnen? Er worden zelfs gewaagde zwembroeken getoond! Dankzij de zware dagen kunnen we nu ten volle genieten van de rust. Het leven hier op zee is onvoorspelbaar, en dat is maar mooi zo.
Dat de standvastigen zullen overwinnen, wordt extra in de verf gezet door Didi (de jonge Bulgaarse eerste stuurman en stand-up comedian). Na drie maanden halstarrig proberen en doof voor de vlijmende hoon van Schipper Pieter en de crew, haalt hij rond het middaguur zijn zelfgemaakte vislijn (het aas is een chocoladepapiertje) weer binnen. De hele weg van Italië naar Antwerpen, dag in dag uit, nooit hing er wat aan.
Van aan de middagdis horen we plots zijn opgetogen kreet, waarna hij glimmend van trots in het deurgat verschijnt. In zijn hand de lijn en daaraan een exotisch wezen uit de Noordzee, flipperend en flapperend met zijn ranke gespierde lijf. Didi heeft eindelijk beet! Na de welverdiende felicitaties en brom van de schipper, gaat de geep met een wijde boog weer het water in. En Didi vat moed, want zijn lijn hangt er nu nog steeds.
Ondertussen passeren we de westelijke ingang van de Limfjord en komt de finish dus dichterbij. De wind zit echter niet mee: tegen de voorspellingen in moeten we uit koers varen om toch wat wind te vangen (motorgebruik is immers strikt verboden) en onze kansen op een goede eindklassering verdwijnen als het schuim op de luttele golfjes langs het schip. De crew blijft er gelaten onder.
zaterdag 17 juli (namiddag en avond)
Iedereen kent het zeemansadagium: "Driemaal is scheepsrecht". Ook de oude Heren uit de Zee ontsnappen niet aan deze wet. Net op de valreep komt de weersvoorspelling haar belofte na. De wind ruimt naar het westen en we brassen een laatste keer de zeilen. Tegen 8 uur halen we opnieuw een piek van 8,5 knopen. In de ogen van Schipper Pieter begint een vlam te schitteren: we zetten alles op alles in de laatste mijlen naar de finishlijn. De stagzeilen worden ontvouwen, de buitenkluiver trekt aan onze boeg. De snelheid zakt iets terug naar 6,5 knoop en drijft de spanning ten top. Naast ons verschijnt de kleine Jens Kroch, een Deens zeepaard dat zijn stal ruikt. We schuiven mee! ETA: vijf uur in de ochtend van zondag 18 juli. Nog slechts enkele uren naar de meet. Als de wind aanhoudt...
TECLA 17 JULI 2010
57'34.4N 009'30.4E 17:48 UTC
Log written by the Red watch (Stef, Robine, Cedric en Koen) with help from Julie!
Vandaag was er niet veel wind. Op een gegeven moment gingen we zelfs achteruit en in rondjes!
Desondanks hebben we ons toch geamusseerd. We hebben gelachen, gezongen en van de zon genoten. Op het einde van de dag kwam er een beetje wind, en verschenen en schepen aan de horizon dus we hebben de zeilen weer allemaal gehezen en proberen weer ook wat snelheid te maken. Nu begint het te regenen, snel naar binnen regenkleding aantrekken en kijken of de regen ook wind brengt!
SORLANDET 18 JULY 2010
Today the watches were really relaxed. The race is over and the wind is blowing in the wrong direction so we have taken down all the sails and we are continuing on motor.
We are going to visit Sweden. Tomorrow we will arrive at Halmstad and we will stay there until Tuesday. Then we go to Alborg in Denmark when the port is ready to receive all the tall ships.
During our watches we have packed the sails and done a lot of small jobs. Polishing the bell and cleaning the bathrooms are some examples. Right now we are running out of jobs to do. The physical watches still have to complete their duties, but the rest was learning some knots or watching a movie.
My journey is nearly coming to an end in only four days I will take the bus in Alborg back to Antwerp. So I really want to thank ‘het havencentrum’ (cultural center of the port of Antwerp) for giving me this amazing opportunity. I enjoyed every bit of it. Yes, even when I was feeling sick.
This message is a bit short but that is because I haven’t done much today,
I will write to you soon, Sofie de Groote, Belgium trainee at Sorlandet
SORLANDET - 17 JULI 2010
WE CROSSED THE FINISHLINE!
but let’s not get ahead of things:
my second watch at 12:00 started really relaxed, so some fellow trainees and I decided to climb the main mast. It was awesome, we could see Denmark clearly and watch the trainees walking around or sunbathing. On the way down I was asked to pack one of the sails. It was really difficult because my arms are short, so i couldn't wrap the rope around the sail. But with some help I succeeded. Later the wind was changing constantly so we had to brace a lot of sails. There was only a break for 3 minutes to drink some tea, but that is OK, it took my mind of the seasickness.
then I ate, talked to some people and went to sleep.
My first watch (00:00-04:00) was actually really nice, we crossed the finish line at about 00:45 (I don't know when exactly, we keep track of time with the bell that the fire watch is supposed to ring) everybody was congratulating each other and hugging and dancing, a moment that I will never forget!
We are definitely in the best 10, but our exact place is still a mystery. We are going maybe 4 knots. The wind and the sea are a lot calmer. Then we took some sails down. When we take sails down we need to pack them. They needed everyone who could climb, it was raining and they wanted to be done as soon as possible. packing sails is hard work, these sails had to be packed really tight and they are heavy to lift. But again all went well. Except that I am now completely wet.
The port in Aalborg is ready to welcome the tall ships from the 19th. So I don't know what we are going to do. We could sail in circles, let down the anchor or we could visit Sweden. Personally I prefer the last option. I love the sea but the sea does not always love me back. Plus, I never went to Sweden before and they say you can shop cheaper there ;)
Anyway, I am going to sleep a bit (it is now 4 o'clock in the morning)
I will try to write again as soon as possible,
Sofie de Grootte - trainee on board Sorlandet
TECLA 16 JULI 2010
56'27.6N 007'44.5E 18:10 UTC 16/7
Deze morgen waren wij nog steeds nummer 1 in onze klasse en nu wachten wij op de resultaten voor vandaag. De wind is afgenomen, maar komt bij iedere bui nog even heftig terug. We hebben het allemaal gezien vandaag, zon, buien, veel wind en geen wind! We hebben weer geprobeerd gevleugeld te varen voor de wind, maar dit wordt bemoeilijkt door de golven die er nog staan. Nu varen wij weer over stuurboord en gaan met 6 knopen richting het volgende waypoint, zo'n 50 mijl hier vandaan. De eerste schepen zijn al over de finish. Ik denk dat er in de eerste 10 plaatsen van het klassement vrij weinig zal veranderen.
Crew Tecla - Jet
MORGENSTER 16 JULI 2010
Morgenster stuift naar Aalborg
De start van de race speelde zich in vrijwel windstil weer af. De eerste drie pogingen om over stag te oefenen liepen op niets uit, maar ja, zo kent iedereen toch zijn touwtje. Na de start kwam de wind heel langzaam op gang en de schepen daarmee ook. Alle lappen erbij en we raakten al aardig in de voorhoede. Een naderende onweersbui noopten ons tot zeil minderen en bij het oversteken van het verkeersscheidingstelsel was een lastige sleepboot bezig met een lange sleep. De Urania glipte er nog mooi even voor langs, maar wij hadden er maar lastig oponthoud aan. Na het ronden van het eerste waypoint, west van Noord Hinder, was het voor de lap weg en ton begon de wind ook echt aan te trekken. In de nacht 7 BF met een flink opbouwend zeetje. Overdag hadden we de meeste tijd 8BF uit zuid zuidwest. Nu bij zonsondergang zakt de wind wat in naar een zuid 6 BF. Ondanks de flinke golven draait het leven aan boord gewoon door. Tim de kok is wel wat zeeziek, maar Marian springt bij dus er is weer eten op tafel. Met het "moordspel" zijn we aan de tweede versie toe. Niemand aan boord is zijn leven meer zeker.
We hebben de meeste tijd andere schepen in zicht. De Georg Stage liep langzaam op ons in, maar nadat hij zijn fokkebovenbram had gestreken raakte hij weer achterop. De golven werden steeds hoger en daar leek hij toch meer last van te hebben dan wij. Een andere buur was de Tenacious, die houten bark waarop je met rolstoelen op kunt varen. Met dat ruime windje ging hij behoorlijk hard. Door de hoge golven werd ze nog een tijdje tegengehouden, maar nu de zee wat betijdt loopt ze weer hard voor ons uit. Voor ons dobberde de Wylde Swan op een kluiver. Toen we voorbij voeren kwam er het schoenerzeil en topzeil bij. Ze waren met het ruige racen even gestopt omdat het gewoon te hard ging er en te veel water over dek liep. Nu het weer wat rustiger is lijken ze weer helemaal in de race. De Gouden Leeuw is vergeten zijn positie van 0600 UTC door te geven. Race Control kon geen contact met ze krijgen. Ze vroegen ons of we ze konden bereiken per VHF omdat wij redelijk in hun buurt voeren. Dat probeerden we op 16 en voor de zekerheid op 10 en 77 (het blijven Kampenezen...) maar geen resultaat. Nu hebben ze een time penalty te pakken, wat fataal is voor een goede score.
Op een trainee na is iedereen goed ingeslingerd. De meesten lijken niet meer in de gaten te hebben dat het schip nog beweegt. Het weer is mooi en de wind stevig, nu vrijdag zelfs een beetje uit de zuidoost. Lopen 10, soms 11 knopen.
Groeten Kapitein Harry
ASTRID 13 - 15 Juli 2010
Dinsdag 13 juli
14u30: In spanning wachten eenentwintig enthousiaste zeevaarders de namiddag af, wanneer het verlossende sein van de racecontrole zal komen. Uiteindelijk is het daar dan toch, maar het zal een valse start blijken. Door problemen in de sluis raken we pas om 19.00u de Schelde op, waardoor we jammer genoeg de sailparade missen. Niet getreurd, in gezelschap van de groene Alexander von Humboldt varen we naar de monding. Onderweg wapperen we met gele en rode gekleurde vlaggen naar de groetende menigte. Gezien de matige wind besluiten we in Vlissingen - de thuishaven van de Astrid - te overnachten. We komen er aan om 01.00u.
Woensdag 14 juli
08.00u: We verlaten de haven van Vlissingen en betreden voor het eerst open zee. De lichte bries van gisteren is nu helemaal gaan liggen. Het is nagenoeg windstil. Op de kracht van de motor begeven we ons naar de startlijn, en blijkbaar hebben we de aandacht van machtige zeegoden Poseidon en Neptunus op ons gevestigd. Is het ons magische aantal (drie x zeven zeilers) of de samenstelling van onze toch wel speciale groep, maar de oude mannen van de zee stellen ons op de proef. De wind is helemaal gaan liggen en de start moet herhaaldelijk uitgesteld worden. 16.00u wordt 17.00u, 17.00u wordt 18.00u en 18.00u wordt 19.00u. Ondertussen voelen enkele bemanningsleden de eerste invloed van de deining.
Wie gehoopt had op een spectaculaire start komt bedrogen uit: zonder wind dobberen we voorbij de lijn. Gezien de zeeziekte en het slechte zeilweer vragen sommigen zich af of we ooit in Aalborg zullen geraken. Gelukkig zijn onze kapoenen wel goed bestand tegen zeeziekte.
Donderdag 15 juli
00.00u, middernacht: wie zal ooit de grillen van de oude baarden uit de diepzee kunnen voorspellen? Met het vallen van de duister blijkt eens te meer hun eigenwijze karakter: beide Heren beslissen een spelletje krachtpatserij uit te vechten met ons als inzet. De ganse voorbije dag vulden zij hun longen en de wind verdween. Nog ademen zij in, en drijven de spanning ten top, om dan overweldigend los te barsten. Kort voor middernacht ontketenen zij een onweer in onze rug en laten zij met volle kracht hun longen leeglopen. De snelheid neemt op twee uren angstwekkend toe van twee naar tien knopen. Met acht beaufort pal in onze zeilen, rollen en stampen we richting Engeland en vervolgens naar het noordoosten. We zien de golven groeien tot een hoogte van soms wel vijf meter en de hele nacht en dag rukken en plukken de norse zeegoden aan ons mooie scheepje. De woeste schoonheid van het zeilen wordt ons op brute wijze onthuld. Ook het 'wachten-systeem' vraagt veel van onze krachten. Door het hevige schommelen is er weinig meer te doen dan slapen of aan dek zitten. Onze kapoenen verkiezen vooral het eerste. Goedkeurend kijken Neptunus en Poseidon toe hoe we dapper standhouden en ze schenken ons tegen de avond een mildere zee. 's Ochtends wordt het harde werk van onze crew beloond met een zevende plaats in de ranking. Naast ons op een halve mijl afstand vaart de Shtandart, met wie we een snelheidsduel uitvechten. En weer valt de nacht.
Crew Astrid - Winther Degrauwe
TECLA 15 JULI 2010
53'53.5N 005'12.1E 19:38 UTC
Gisteren zijn we van start gegaan met de eerste race van de Tall Ships Races 2010 en deze begon zonder wind.. de start werd uitgesteld voor 2,5 uur bij gebrek aan wind, maar dit was de stilte voor de storm. Tijdens de start kwam er steeds meer wind, we liepen al snel 6 knopen maar toen de avond viel, kwamen ook de donderwolken. Met alle schepen dicht op elkaar kregen we al snel bericht van de Eendracht dat zij 40 knopen wind hadden gemeten. We hebben de topzeilen weggehaald, weer gezet, de kluiver weg gehaald, gezet, weg gehaald, en nu dan de kleine kluiver ervoor en we na wat keer gijpen werd het weer licht. Tijdens het ochtend meld schema waren wij 4de in onze klasse en 16de overall. Maar van alle 74 schepen zagen wij bij daglicht niemand meer. De wind is hard, kracht 7 uit het zuid westen, we hebben voor de wind gijpend geprobeerd bij de koerslijn in de buurt te blijven met zo veel mogelijk zeil op! En tijdens het avond meld schema kregen wij te horen dat we nu 1ste in onze klasse zijn en 12de overall!! Crew Tecla - Jet
MORGENSTER - 12-14 JULI 2010
Maandag ochtend rond een uurtje of elf verzamelde een deel van de crew op het station in Den Helder. Met de trein zijn we naar Antwerpen gereden. Eenmaal in Antwerpen Aangekomen moesten we nog even een stukje door de stad lopen om bij de Morgenster te komen. Antwerpen is wel echt een onwijs mooie stad. Met nog oude straten en hele mooie huizen. Op de morgenster werden we aan elkaar voorgesteld. De totale groep bestaat uit 33 mensen. Op de boot gingen we alle spullen naar de kamers brengen en kregen we nog wat informatie over de reis. Daarna hebben we heerlijke spagetti gegeten die de kok aan boord had gemaakt. Na het eten zijn we nog even de wal op geweest.
Bij alle andere schepen kijken. S'avonds hebben we haven wacht gedraait. Dat is een wacht waarbij niet iedereen nodig is. Je moet alleen zorgen dat de boot niet omhoog wordt getrokken of van de kant af draait door het eb en vloed en je controleerd de mensen die aan boord gaan. Dat was onze eerste dag in Antwerpen.
Dinsdag was de tweede dag.
Op de maandagavond was er al wat geklommen. Nu gingen we weer omhoog in de mast om zeilen los te maken. Aan de kade hebben we geoefend met zeilen hijsen en brassen. Toen nog even de stad in en om 2 uur weer terug aan boord voor vertrek. Op de Schelde zeilden we een parade met alle schepen. Dat moet voor die mensen daar een prachtig gezicht zijn geweest. De wind draaide al gauw tegen, dus moesten alle zeilen weer weg. Op de motor gingen we de Schelde verder af en gingen in de nacht bij Vlissingen voor anker. Om beurten liepen we met z'n tweeen ankerwacht.
Woensdagmorgen.
Eindelijk de dag van de start. Nadat we met wat toeristen de Parade of Sail hebben gevaren zweilen we door naar het startveld. Vanwegen een medisch probleem op een van de andere schepen, en later ook nog door gebrek aan wind, was de start wel uitgesteld van 17.00 tot 19.30. De start was wel een prachtig gezicht. Overal om je heen zijn zeilschepen die zo snel mogelijk weg proberen te komen. Wij hebben onderweg nog onder andere de Kruzenstern ingehaald, een russisch schip en wel het grootste schip dat meevaart van wel 104 meter lang.In het begin stond nog weinig wind, maar tegen zonsondergang vaarden we een storm in. Tijdens onze wacht hadden we wat zeilen weggehaald, zodat ze niet konden scheuren omdat we niet wisten wat er in de storm zat, maar later hebben we ze toch weer met een paar man gehesen. Het regende constant en er was ook veel onweer maar het was allemaal prima te doen en de bliksem was ook wel een mooi gezicht. Net toen de volgende wacht ons zou aflossen stopte de regen en stonden we onder een heldere sterrenhemel. Enkel de natte touwen waren nog het bewijs van waar we net door gevaren waren, maar alsnog wilden de anderen het niet echt geloven dat we door een storm waren gegaan omdat er eigenlijk niets was veranderd en iedereen er dwars doorheen was geslapen Crew Morgenster
TECLA 13 JULI 2010
51'22.5N 003'55.6W 19:02 UTC 13/7
Vandaag hebben we Antwerpen verlaten, na een heerlijke tijd daar! We zijn op de 6de snachts aangekomen, rond 00:00 UTC. Vlak voordat we de sluis ingingen kwamen wij de Maybe weer tegen. Wat geweldig dat we elkaar na een maand zeilen en alleen een dag verschil in de start, we samen in de sluis lagen! Eenmaal op ons plekkie zijn zij naast ons komen liggen en zijn zij daar gebleven voor de rest van het festival. We hebben veel oude vrienden gezien in Antwerpen en een mooie tijd gehad. Nu zijn we onderweg naar Vlissingen waar we de laatste onderdelen aan boord zullen nemen en we gaan dan morgen met de race starten. De start ligt zo'n 15 mijl buiten de kust. Wij zullen eerst een westelijke koers aanhouden naar een waypoint en dan richting Aalborg gaan.
De nieuwe crew is heel erg enthousiast! We hebben zeilen gezet, zeilen weg gehaald, we zijn overstag gegaan en samen gekookt alsof we al minstens een week samen aan boord zijn! Dat beloofd wat moois voor deze reis, we hebben zin in de race! Tecla Crew- Jet
Sail Antwerpen begonnen
10 Juli 6.41 uur
Momenteel varen we op de Westershelde ter hoogte van Vlissingen en zien om ons heen diverse Tall Ships die naar Sail Antwerpen gaan. Gisteren een hele dag gezeild, we hadden wel niet zoveel wind maar wel alle zeilen op. Gisteravond een mooie zonsopgang en vanmorgen een prachtig geschikt langs de kust van Walcheren. De loods is net aan boord gekomen en we komen vanmiddag Antwerpen binnen. Op naar de Belgische chocolade en voor de liefhebbers de Belgische biertjes.
Groeten vanaf de Wylde Swan - Rotterdam - Antwerp - Aalborg
TECLA 5 JULI 2010
50'20.2N 000'49.3E 16:34 UTC 5/7
We zijn de Greenwich Meridiaan weer overgestoken en bevinden ons weer aan de oost kant.
Vannacht hadden we wat mist, wat regen en veranderlijke winden, ruimend van zuid west naar noord west. We hebben een aantal keer gegepen om dicht bij de koerslijn te blijven. Toen de wind af nam en de stroom tegen ons in draaide hebben we de motor gestart om de snelheid hoog te houden. Nu zeilen we weer, het is geweldig mooi weer en met de wind in onze rug staan onze zeilen gevlinderd. De bezaan staat aan bakboord, het grootzeil aan stuurboord, de fok aan bakboord en de kluiver weer aan stuurboord. Het ziet er heel mooi uit, we lopen 7 knopen wat uniek is voor de Tecla met de wind recht van achteren! Nog een paar mijl en dan mogen we oploeven richting Cap Gris Nez. Crew Tecla - Jet
TECLA 4 JULI 2010
49'41.1N 002'10.7W 16:46 UTC 4/7
Een heerlijke zondag, zeil, zon, wind en geweldige uitzichten om naar te kijken. Vanmorgen hebben we besloten een gok te nemen en te kijken of de wind en de stroom onder Guernsey gunstig voor ons uit zou kunnen pakken. We gingen onder het eiland land en zouden daar de keuze maken om door de kleine of de grote Russel te gaan, een passage tussen verschillende eilanden en rotsen. De wind nam af en dus namen wij de eerste afslag, little Russel. Ongelooflijk mooi! De wind nam tussen de eilanden wat toe en met een beetje stroom mee liepen we soms 10,5 knopen! We zeilen nu onder Alderney, de wind is onze rug en dus kunnen we niet precies de koers varen die we willen. We hadden gehoopt onder het eiland een neer in de stroom te vinden die gunstig zou zijn om aan de andere kant van het eiland te komen. Die hebben we nog niet gevonden. De Maybe ligt nu weer naast ons, dus we zijn weer aan het racen! Crew Tecla - Jet
TECLA 3 JULI 2010
48'33.9N 004'51.4W 16:27 UTC 3/7
We zijn net Ile d'Ouessant aan de oostzijde voorbij gevaren en hebben daar een beetje stroom mee gepakt. De hoeveelheid vuurtorens gaf ons een mooie gelegenheid tot wat uitleg en uitvoer van kustnavigatie.
Er is op dit moment weinig wind en er was gisteravond ook niet veel wind. De weerberichten zeggen dat we een westen wind zullen krijgen kracht 4 bf. Tot nu toe hebben we niet veel meer gehad dan noord 1/2 bf. De golven zijn er echter nog steeds, dat zal een pittige storm zijn geweest rond Ierland. Crew Tecla - Jet
TECLA 2 JULI 2010
47'10.3N 006'40.1W 17:14 UTC 2/7
Gisteravond hadden we het zwaar. Het begon rond 22:00 uur te motregenen en vanaf 00:00 uur boord tijd (UTC +2) kwam het met bakken naar beneden. De wind was zuid west 5/6 met opbouwende golven. Mijn wacht begon om 00:00 uur en toen ik mijn laarsen nog aan het aantrekken was draaide de wind opeens naar het noorden. De zeilen flapperden, de roerganger was in de war en de kapitein moest wakker gemaakt worden. Van een bakstag wind naar aan de wind was een behoorlijke verandering in schijnbare wind, de topzeilen moesten eraf en we waren ook van plan de grote kluiver te wisselen. Maar toen de topzeilen aan dek lagen en het schip minder schuin ging leek de kluiver het een stuk beter te doen. De wind was inmiddels ook iets stabieler geworden en eind kracht 4 bf. De blauwe wacht mocht naar bed, de rode wacht ging het dek opruimen, het laatste touw werd om 01:50 opgeschoten. En daarna was er de regen, heel veel regen. Het beste zeilpak had niet opgekunt tegen zoveel water! En dus hingen we nat van wacht en hebben we onze kleding in de douche gehangen en onze koude voeten nog even onder de warme kraan gestoken.
Vandaag overdag hadden we lichte winden, maar nog steeds grote golven, pas nu in de avond zijn ze onder de 2 meter gezakt. En we hebben vanavond naar het Wereld Kampioenschap geluisterd op de radio! Wat een winst voor Nederland van Brazilie 2-1!!! Wij hebben een klein feestje gegeven en ter viering oranje pompoenen soep gegeten. Zeker een avond om nooit te vergeten! En dat midden op de golf van Biskay! Crew Tecla - Jet
TECLA 1 JULI 2010
45'16.8N 008'42.5W 16:38 UTC 1/7
Zeilen!! Zeilen!! Zeilen!! De GPS liet net een snelheid van 9 knopen zien! We varen in noordelijke richting met een zuid wester wind. Men verwacht dat de wind naar het westen en noord westen zal draaien en wij hopen tegen die tijd een beetje meer oost te maken. Het motregent een beetje en het is grijs, een aantal bemanningsleden zijn bang dat hun bruine tint aan het vervagen is.. waar we ons al niet druk over kunnen maken! Crew Tecla - Jet
TECLA 30 JUNI 2010
43'26.7N 009'17.1W 16:39 UTC 30/6
Samen met de Maybe zijn we nu dan eindelijk op de Golf van Biskay. EN! We zeilen! Niet heel erg snel en ook niet helemaal naar het doel, maar de motor is uit! We zijn vanmiddag rond 12:30 boord tijd (10:30 UTC) zeil gaan zetten. We moesten nog wat trimmen met het bovenlijk van het grootzeil en de trimlijntjes van de kluiver, maar uiteindelijk hadden we alles, inclusief topzeilen, rond 14:45 staat. Daarna hebben we heerlijk ijs gegeten om te vieren dat we zeilen en dat we op de Golf zijn, met best mooi weer tot nu toe! Crew Tecla - Jet
TECLA 29 JUNE 2010
42'10.9N 009'00.6W 16:31 UTC 29/6
Gisteravond rond 20:00 uur boord tijd (18:00 UTC) kwam de mist opeens weer hevig opzetten. We hebben de waterdichte deuren dicht gedaan een aan alle kanten mensen op de uitkijk. De hond ging naar binnen om haar oude botten te warmen en de kachel ging aan. Maar toen het 22:00 uur was, verdween de mist net zo plotseling als deze op was komen zetten. Daarna hebben we de fok en bezaan gehezen en momenteel motor zeilen we naast Vigo. De verwachting was dat er noord oostelijke wind zou komen, maar tot dus ver hebben we alleen noord of noord noord west gehad. Overdag hebben we een workshop zeilzetten, zeilvoering en koersen ten opzichte van de wind gedaan. Hopelijk krijgen we snel de kans om theorie in praktijk te brengen! Crew Tecla - Jet
TECLA 28 JUNI 2010
40'10.6N 009'27.7W 16:31 UTC 28/6
Vandaag was wederom een mistige dag. Pas vlak voor het avondeten kwam de zon door. De wind komt nog steeds van voren, maar is in kracht afgenomen, vanmiddag was de wind er bijna helemaal uit. Tijdens de middag hebben we een klein touwen spel gespeeld, hoe ze heten en wat de functie is. Daaruit bleek dat er nog wel wat te leren viel en dus verschenen de pinrail diagrammen (tekening van de Tecla met waar welke lijnen belegd zijn) al snel op dek om ze uit het hoofd te leren. Misschien moeten we het morgen nog maar eens proberen. Crew Tecla - Jet
TECLA 27 JUNI 2010
38:32.1N 009'17.4W 16:54 UTC 27/6
De motor loopt nog, we hebben nog steeds twee zeilen omhoog en we blijven in de buurt van de kust waar we hopen dat de wind en de golven het minste zijn. Op onze nieuwe windmeter varieerde de wind vandaag tussen de 14 en 22 knopen, dus maximaal 5bf. Met alleen de bezaan en fok omhoog is dit goed te doen. Vandaag was zondag, dus geen workshops. We hebben dolfijnen gezien, Tuimelaars en Gewone dolfijnen. De Tuimelaars leken opeens heel erg groot nadat wij onderweg zoveel kleinere soorten zijn tegen gekomen. De Tuimelaar kan tot 4 meter worden, waar de gewone dolfijn blijft steken op 2,4 meter. Voor de mensen die ons logboek tijdens de Trans Atlantic challenge ook hebben gevolgd: we hadden weer een kleine bananen crisis die opgelost is met een heerlijk Bananenpudding met warme chocolade saus! Ik moest toch even terug denken aan ons avontuur van vorig jaar! Crew Tecla - Jet
TECLA 26 JUNE 2010
37'13N 008'58.7W 22:16 UTC 26/6 Tegenwind.. We varen nu een aantal mijl buiten de kust van Portugal. We zijn Sagres op een mijl of 4 genaderd, een muur waar wij met zn vieren en met mijn opa en oma ooit eens over de zee uit stonden te kijken. Ik denk niet dat ik toen bedacht dat ik daar 12 jaar later langs zou varen.
We hebben twee zeiltjes staan voor steun tegen de golven en de motor loopt om ons daar heen te krijgen waar we heen willen. De Maybe ligt al twee dagen naast ons, een fijn bekend uitzicht. Zij hebben deze middag geprobeerd te zeilen, maar liepen bij de hoek van Sagres nog maar 1,3 knopen tegen de wind in. De weerberichten zeggen dat we wel eens wat harde winden kunnen krijgen. Wij hopen zo noordelijk mogelijk te komen voordat dit begint. De wind is nu NNW en kracht 4/5.
Crew Tecla - Jet
TECLA 25 JUNI2010
36'03.3N 006'06.2W 16:42 UTC 25/6
Eindelijk op de Atlantische zee! We zijn op de 24ste rond 7:00 UTC in Gibraltar aan gekomen. Eerst hebben we getanked en daarna hebben we geprobeerd een ligplaats in een van de havens te krijgen, maar er was nergens plaats voor een Tecla formaat schip. We hebben het lang geprobeerd, maar zijn uiteindelijk toch maar voor anker gegaan in het Spaanse gedeelte, slechts 1 mijl verderop. Bijzonder was dat wij moesten wachten met oversteken van het vaarwater tot er twee straaljagers vertrokken waren. Raar toch..? Voor de mensen die nog nooit in Gibraltar geweest zijn even uitleg. Gibraltar wordt van Spanje gescheiden door een vliegveld met een vliegbaan die dwars over de weg naar Gibraltar ligt en eindigd in het water. Schepen die veilig over willen steken moeten wachten tot de vliegtuigen zijn geland of veilig in de lucht zijn. Die middag hebben we boodschappen gedaan, schip klaar gemaakt voor de tweede helft van de reis en nog wat gezwommen. De eerste helft van het voetbal hebben we lekker ouderwets op de radio geluisterd! Wereldomroep is geweldig! En de tweede helft heeft een groep in de stad geprobeerd te kijken. Maar de wedstrijd werd niet uitgezonden.. alleen Denemarken-Japan.. Nu zijn we eindelijk op de Atlantische zee. We hebben tegen wind, maar geen rare korte golven meer! Crew Tecla - Jet
TECLA 23 JUNI 2010
36'11.2N 004'36.5W 22:25 UTC 23-06-2010
We komen steeds dichterbij Gibraltar, nog 32 mijl te gaan. Na het avond eten hebben we de zeilen weg gehaald. Er was geen wind en er werd ook geen wind meer verwacht dus hebben we het dek klaar gemaakt voor de haven.
Overdag hebben we een aantal Medische drills gedaan. We hebben een persoon met een nep gebroken been uit de voorste kamers gehaald en met de brancare naar het achterdek gebracht waar de nep helicopter ons opwachtte. En we hebben een paar noodsituaties besproken, eerste hulp bij verstikking en iemand weg krijgen wanneer deze bewusteloos is. Het was zo heet overdag dat we daarna niet veel meer hebben gedaan.
Morgen hopen we een ankerplek te vinden en als alles lukt hopen we het tij naar naar buiten door de straat mee te pakken. Atlantic here we come! Crew Tecla - Jet
TECLA 22 JUNI 2010
36'26'1N 001'48'9W 15:43 UTC 22-06-2010
Na 4 uur heel mooi zeilen ging de wind er helemaal uit toen mijn wacht om 00:00 uur starte.. Vandaag hebben we wel een beetje kunnen zeilen, maar de stukken dat er geen wind was hebben we gebruikt voor een zwem stop! Na de lunch zijn de meesten van ons het water ingedoken, ook Nyske heeft een duik of twee genomen. Na het zwemmen zijn we verder gegaan met het maken van de tassen van het oude Tecla zeil. Gijs had nog wat tips en tricks en de meeste tassen zijn nu bijna af. Tijdens het avondeten zagen we een zwaardvis opduiken, ongeveer 300 meter bij het schip vandaan. Een aantal van ons hadden al eerder een zwaardvis gezien, maar deze gaf echt een showtje weg terwijl hij aan het jagen was.
Het is nog ongeveer 170 mijl naar Gibraltar. In Gibraltar gaan wij stoppen om gasolie te tanken en boodschappen te doen. laatste stop voordat wij de Middenlandse Zee verlaten. Crew Tecla - Jet
TECLA 21 JUNI 2010
37'12.0N 000'09.9E 16:15 UTC
Eindelijk zijn de zeilen weer omhoog en gaan we 5,5 knopen richting Gibraltar!! De swell is nog blijven staan tot in de middag en door het gebrek aan wind hebben we het grootzeil en de bezaan naar beneden gelaten zodat zij niet te veel heen en weer zouden flappen. Er loopt nu nog steeds een swell uit het westen en een uit het zuid oosten. Is dat mogelijk..? Blijkbaar wel..
Midzomersnacht is vannacht, maar op de Middenlandse Zee merk je daar weinig van. Ook passeren wij vanavond de Greenwich meridiaan, morgen in plaats van een oosterlengte een westerlengte! Jet - Crew Tecla
TECLA 20 JUNI 2010
37'42.1N 002'35.9E 15:45 UTC 20-06-2010
De stevige wind is de hele nacht blijven staan tot in de morgen. Rond 9:30 boord tijd zijn we overstag gegaan richting het zuiden en rond 12:00 boord tijd is de wind van W naar NW geruimd, waardoor we nu weer op koers liggen voor Gibraltar. Het is zondag, dus een lekkere luie dag. We hebben alleen na de lunch het rif uit het grootzeil gehaald. Verder niet veel nieuws te melden, geen dolfijnen of vreemde vissen gezien en alleen een kruiszee om ons te 'vermaken'..
TECLA 19 JUNI 2010
37'12.8N 003'49.4E 16:49 UTC 19-06-2010
Tegenwind... eerst bijna geen wind en rond 3 uur geleden toch zeker 7bf, die nu met de minuut af neemt. Maar de golven blijven.
Afgelopen nacht was een mooie wacht. Met 2 uur maanlicht om onze weg te beschijnen. Toen de maan weg was, was de hemel gevuld met sterren, maar onze aandacht bleef bij het verkeer op het water. Het was druk, maar iedereen had de zelfde of precies de tegenover gestelde koers, dus wij werden niet lastig gevallen. Aan onze bakboordkant zagen wij de lichten van Afrika, en vanmorgen zagen wij de bergen door de ochtend mist heen. Vandaag zijn we vaak overstag gegaan om de beste winden te vinden, we hebben de grote kluiver voor de kleine verwisseld, daarna de bezaan gereeft en uiteindelijk ook het grootzeil gereeft. We hadden het er druk mee. De wind is nu 4/5 bf, maar de korte golven met toch een hoogte van 2/3 meter blijven. En nu maar hopen dat de wind terug draait naar het noorden en wij de koers weer kunnen volgen. Jet/ Crew Tecla
TECLA 18 JUNI 2010
37'18.2N 005'20.5E 15:49 UTC 18-06-2010
Vandaag was een geweldige dag! We hadden besloten om een zwemstop te houden, aangezien er niet genoeg wind was om te zeilen. Maar toen de lunch afwas gedaan was nam ook de wind toe. Dus besloten we de dingy te water te laten en foto's te maken van het schip en misschien een duik te nemen vanuit de dingy. Jannette en Gijs bleven aan boord en met z'n 6en en de hond maakten wij een rondje om de Tecla onder vol zeil, op dat moment deed ze 2,4 knopen. Bij de leizijde van het schip aangekomen, zagen wij opeens allemaal opspattend water en vinnen rond darten, DOLFIJNEN!! Opeens waren we omgeven door spelende dolfijnen die voor de boeg van de dingy speelden en mee zwommen. Sommigen sprongen uit het water, sommigen kwamen opzij zwemmen, ze waren zo dichtbij dat we ze bijna aan konden raken! Een aantal van de dolfijnen gingen bij de boeg van de Tecla spelen en toen wij een rondje draaiden met de dingy draaiden de dolfijnen mee. Ze bleven ongeveer 20 minuten en verlieten ons toen, zodat wij ook een duik konden nemen.
We hebben rond de 3 uur rond gespeeld in het water. Uit de dingy, vanaf het de Tecla, achter de Tecla hangend aan een touw en nog wat meer foto's maken van mensen in het water. Weer aan boord stond er een snack voor ons klaar, hebben we buiten gedouched en nog even lekker in de zon gezeten. Wat een dag! Vanavond zetten we alle foto's op een laptop en wanneer we in een haven zijn zullen we proberen een aantal online te zetten. We varen nu 4,5 knopen met koers over de grond 222', richting Afrika. Als we daar zijn (nou ja bijna dan) gaan we overstag en gaan we weer omhoog. We verwachten de komende twee dagen westerlijke winden te hebben, dus we moeten er het beste van maken. Crew Tecla - Jet
TECLA 17 JUNI 2010
37'34.7N 007'16.9E 15:28 UTC 17-06-2010
Gisternacht was indrukwekkend, een nacht om te herinneren. De 20-00 (Jannette, Diederik en Irene) wacht begon met een klein briesje, die langzaam maar zeker aantrok tot een krachtige bakstagwind. De Tecla dartelde rond op de nog steeds korte golfjes met snelheden die opliepen tot 8,4 knopen. Er was om ons heen wel wat onweer, maar dat leek de Tecla niet te bereiken.. eerst.. leek het.. Aan het begin van mijn wacht (Daria, Matthew en Jet) begon de wind te draaien. We wilden gijpen, maar kwamen niet door de wind door de golven en draaiende en afnemende wind. Uiteindelijk zijn we overstag gegaan en probeerden we weer op koers te komen. De wind nam weer toe en leek de richting van de donderwolken te volgen. Gelukkig konden wij op het randje van de donderwolken blijven en zijn we niet nat geworden. Wel kregen we de wind, soms toenemend tot een kracht 6 en constand veranderlijk. Pas aan het einde van de wacht werd zij wat stabiler en na nog een keer gijpen gingen wij weer op ons doel af. Gijs was voor het grootste gedeelte bij mijn wacht aanwezig geweest om te helpen met de zeilen als het nodig was. We hebben een grote pot koffie voor zijn wacht (Sergei en Gijs) gemaakt en zijn toen lekker naar bed gegaan. Wel verdiende rust.
Vandaag hebben we de hele dag kunnen zeilen, behalve misschien 30 minuten toen de wind even op was. We varen nu met 6 knopen op ons doel af, wat behoorlijk goed voelt. Vandaag was schoonmaak dag, binnen en buiten. Na de regen van een paar dagen geleden was er veel stof op het dek achter gebleven, nu is het dek weer heerlijk schoon en ruikt het beneden naar bloemetjes. Crew- Jet
TECLA 16 JUNI 2010
TECLA - 15 JUNI 2010
36'48.9N 12'33.7E 15:35 UTC
Tijdens mijn wacht (00-04) afgelopen nacht hebben we heerlijk gezeild! 7 knopen aan de wind met bf 3. Niet helemaal op koers, richting het noorden, maar het was een mooi stukje zeilen. Uit voorzorg hadden we de topzeilen al naar beneden aangezien de wind niet stabiel was en soms even uithaalde met windkracht 5. Dit duurde nooit lang, maar het was toch wel fijn om de topzeilen naar beneden te hebben. Vanmorgen hebben we ook de grote kluiver voor de kleine gewisseld, maar toen die stond was de wind alweer op. En zo ging het de hele dag, vlagen wind uit alle hoeken. De grote kluiver ging er weer op en na die drie keer gezet te hebben, hebben we besloten dat dat de workshop voor de dag was. En aangezien het aan het regenen was, vond niemand dat erg. Vandaag is de eerste dag zonder zon en met zelfs wat regen. De bewolking blijft aardig hangen, kijken wat de nacht zal brengen. Jet - Crew Tecla
TECLA 12 JUNE 2010
Wind, geen wind, wind, geen wind, motor, zeilen, motor, zeilen.. vannacht voeren we op de motor, nu zeilen we weer.
Vannacht was warm, vochtig en heel erg donker! We zagen wel een dolfijn in het water die de phosphor algen in het water op deed lichten. Buiten dat was de nacht rustig. Onze bemanning mag dan klein zijn, we hebben wel veel nationaliteiten aan boord, natuurlijk de Nederlandse crew (4), Russisch (2), Noors (1) en een uit Bermuda! De taal aan boord is Engels en de meest internationale taal, handen en voeten! Ik heb al wat Russische woorden geleerd (euhm..,,) en heb ook geleerd dat een hoop Nederlandse woorden op woorden in het Noors lijken, alleen spreken we het wat anders uit.
Overdag hebben we veel schildpadden gezien en tijdens het avond eten kregen we een show van een groep dolfijnen die voor de boeg zwommen en backsplashes maakten in het water. We hopen dat we de wind die we nu hebben nog even mogen houden, met een bakstagwindje lopen we nu 4 knopen.
TECLA, 13 JUNE 2010
Ik ga niet meer over de wind schrijven, zolang het iedere dag hetzelfde verhaal is, is het ook niet echt interresant, toch?
Gisteren was schoonmaakdag en vandag is rustdag een echte zondag! Geen workshops gewoon doen waar je zin in hebt, behalve dan de crew die wacht heeft. We zijn Malta nu bijna voorbij en gaan door de straat van Sicilie. Korte golfjes spelen met de Tecla en door het huidige gebrek aan wind halen wij na de afwas het topzeil en het grootzeil weg. En dan maar hopen dat morgen een wat stabieler windje brengt!
Tecla, 11 juni 2010
We varen nu echt op open water. Tijdens de wachten zien we slechts een aantal schepen op grote afstand. Tijdens de nachtwacht is er nog geen maan, maar wel een geweldig mooie sterrenhemel. Het is zo donker dat je de melkweg helemaal kunt zien en dat de vallende sterren lijken op schijnwerpers! Tijdens de nacht hebben we de motor bij gehad, maar vandaag hebben we heerlijk kunnen zeilen! Het was een licht windje, maar het was wind! Onze snelheid lag steeds tussen de 2 en de 8 knopen. Het is voor mij de eerste keer zeilen met de Tecla en haar nieuwe zeilen en het is echt geweldig, ze glijdt over het water als een blaadje! Heerlijk!
Tijdens onze eerste 'workshop' hebben we het over de geschiedenis van de Tecla gehad, over het gebruik van het STI trainee logboek en zijn we begonnen te werken aan een diddybag. Dit is een tas gemaakt van oud zeil van de Tecla (de oude kluiver) en kan gebruikt worden voor allerlei dingen. Op deze manier zijn de trianees bezig met naaien, knopen en zeilmaken. Ben benieuwd wat voor creatiefs er allemaal uit komt!
Tecla left Lavrion
Nadat wij Lavrion hebben verlaten, hebben wij direct zeil gezet, maar er was niet genoeg wind om vooruit te komen. Op zoek naar wind hebben wij de motor aan gedaan en hoopten na het ronden van het Griekse eiland Kithira wind te vinden. In de buurt van Kithira liggen allerlei onverlichte eilanden en wrakken, wat zonder maan een bijzonder beeld was. Nadat we onze weg om het eiland gevonden hadden, vonden wij helaas geen wind.
Vanmorgen ging het beter, topzeilen erbij en voor een periode van 5 uur zeilden we met een gemiddelde snelheid van 5 knopen. Helaas draaide de wind tegen ons en hebben we de motor weer aan moeten zetten. Het weerbericht zegt noord oost en zuid oost 4/5 bf, dus daarnaar zijn wij nog opzoek.
Aan boord is alles goed. Onze nieuwe trainees hebben hun weg aan boord wel gevonden. Gisteren hebben we een zwemstop gehouden. Op het heetste van de dag ging bijna iedereen te water, ook de hond!
Gijs doet nu net de motor uit, we lopen 6,3 knopen onder zeil, ik hoop dat dit blijft!
Jet Sluik
Tecla - 09-06-2010
Woensdag, 9 juni 2010 - Vandaag zet de Tecla zeil richting Antwerpen. Met een mogelijke stop in Gibraltar for brandstof en levensmiddelen. We hopen rond de 10de juli in Antwerpen aan te jomen. De haven van Lavrion is leeg, de Akela is vanmorgen vertrokken en de zon is nog tussen de wolken, vandaag is een mooie dag om te gaan zeilen. En als het goed is blijft de wind in ons voordeel deze week. Onze trainees hebben net zoveel zin om te vertekken als wij, voor mij wordt het de eerste keer zeilen met het nieuwe zeil, de eerste keer zeilen sinds 5 maanden, heb er zin in! Groetjes uit heerlijk warm Griekenland, Tecla Crew - Jet / Tot in Antwerpen!
morgenster - 17-05 Judith Schipper
We zijn gister aangekomen in Engeland , in Ramsgate.
Vandaag begonnen we met het ontbijt. Na het ontbijt wilden we ons al snel omkleden om de stad Ramsgate te bekijken.
We moesten minimaal met een groepje van 3 de stad in maar zijn met een grote groep gegaan. Het was nog vroeg, in onze tijd half 9 maar voor hun nog maar half 8. We zijn toch op pad gegaan. De raarste mensen kwamen we tegen. Rond een uurtje of 8 liepen er veel schoolkinderen rond, in uniform wat leuk was om te zien.
We zijn achter de kinderen aan gelopen om de school te bekijken. Leuke ervaring om te zien hoe het er bij hun aan toe gaat. Een groot hek waar iedereen naar binnen komt. Leraren die voor de school staan te controleren. Hekken die om de school heen staan. Het is echt net als in de film Harry Potter. Mooie oude grote gebouwen.
Na een rondje rond kijken, zijn we weer verder de stad in gegaan.
Veel winkels bekeken, leuke spulletjes gekocht. Alles bij elkaar een gezellige middag. Half 2 weer aangekomen bij de boot. Lekker even gedoucht en weer omgekleed in ons militaire uniform. De middag snack stond al klaar, wat weer heerlijk was!
De wachten gingen weer in, dus een aantal stonden aan het roer en alles in de gaten te houden terwijl de rest nog van het mooie weer en het uitzicht konden genieten. Half 8, weer tijd voor het avond eten.
We aten vis, aardappelpure, rodebieten sla, worteltjes, en als toetje yoghurt met vruchtjes erin. Na dat ons buikje weer vol zat met eten konden de wachten weer verder met hun werk, tafel afruimen, buiten weer aan het roer staan en al de andere klusjes. Ik heb nu de wacht van 8 tot 12. Mijn wacht zit er nu over 2 uurtjes al weer op. Dan duik ik weer lekker me bed in zodat ik er morgen weer optijd uit kan om weer de wacht te lopen van 8 tot 12. Alles bij elkaar was het weer een top dag! Mooi de stad in geweest, lekker eten, gezellig mensen om je heen en natuurlijk het mooie weer.
Judith Schipper.
Morgenster - Cees van Delft 14 - 05 -2010
Opde Noordzee!
Het vierde en laatste verslag van deze enerverende reis eindigt in een mooi zonnetje en stralend blauw zeetje.
Na de stevige golven van gisteren klaarde het weer vandaag op, werd het zeetje een stuk strakker en klaarde het humeur op bij menig Trainee. De T's hadden eindelijk weer kleur op hun wangen gekregen, het ontbijt ging en bleef er weer in, kortom een mooie dag om weer eens wat lessen in navigatie, brandbestrijding en man uit de mast halen te geven.
Tijd voor de man over boord oefening. Voor deze laatste oefening moest de rubberboot weer buitenboord gehangen worden, een vrijwilliger (korporaal Juffermans) kroop in een wind en waterdicht pak, waarna een boei overboord werd geworpen om een man over boord te simuleren. De rubberboot ging er als een speer vandoor, maakte diverse zoekslagen (volledig de richting kwijt), maar na aanwijzingen van T's die inmiddels de mast in waren geklommen kon de drenkeling toch worden opgepikt. Met veel lef sprong Juffermans vervolgens zelf in het water, waarna ook hij in, dit keer een rap tempo, opgevist werd uit het water. Hij heeft wel wat foto's gemaakt met een waterdichte camera, zodat we ook hier aan boord nog even konden nagenieten van zijn akties.
Het man over boord werd onderbroken door de lunch aan dek, waarna de rest van de T's weer verder konden oefenen. Iedere RUN werd de rubberboot onder begeleiding bestuurd door 2 andere T's, zodat ook hierin ervaring werd opgedaan.
Vervolgens werd het scenario beoefend dat er iemand uit de mast was gevallen en nog in zijn tuigje hing. Voor deze gelegenheid was ERNST vrijwilliger (ERNST is een pop gemaakt van touw en een kleine fender). Hij hing daar aan de tweede RA als levensecht slachtoffer totaal hulpeloos te bungelen. Een paar T's waren vrijwilliger om hem te redden, de rest bereidde de brancard voor en stond stand-by om aan het touw te gaan trekken wat ERNST naar beneden moest halen. Milo was de dappere die op het paard van de RA stond en hem naar de mast toe trok, Sigrid begeleidde hem naar beneden. Beneden aangekomen moest uiteraard ERNST getransporteerd worden. Hier nam Maartje de rol van ERNST over en werd levend slachtoffer.
Omdat de wind niet voldoende energie levert en we in een druk bevaren gebied zitten, is de motor bijgezet en koersen we langzaam richting het molengat. Morgen is het algeheel schoonschip, bedden afhalen en opmaken voor de groep die morgenavond weer opstapt, tijdig binnenlopen (voor de stremmingstijd van de Moormanbrug en van Kinsbergen brug) en dan langzaam aan WEEKEND gaan vieren.
Voor de laatste maal deze reis,
Cees van Delft,
Adjudant Koninklijke Marine (tegelijkertijd detachementscommandant van het marinedetachement aan boor van de Morgenster).
morgenster - 17-05 Greefkes,Rick
Daar waren we dan, aangekomen bij de morgenster. Eerst even de kat uit de boom kijken natuurlijk maar we vertrokken wel gelijk nadat de kolonel en de kapitein een toespraak hadden gehouden. We bleven vlakbij de haven van Texel liggen die nacht. De volgende morgen vertrokken we en voelde ik me een tidje licht in mijn hoofd maar later op de dag trok het wel weer weg.Als je gewoon druk bezig bent en niet aan zeeziekte denkt dan komt 't wel goed. IK heb het nu erg naar mijn zin en kan met de vaste bemanning goed opschieten. Ik zit in de 'blauwe' ploeg en dat is natuurlijk de beste he:P. Het is heel gezellig hier en er wordt goed gewerkt. zondagavond de 16e kwamen we aan in Ramsgate en konden we afmeren. t was nat maar dat boeit niet.
we mochten nog even de wal op tot 1 uur dus daar heb ik ook gebruik van gemaakt.Er waren wel wat pub's open maar we liepen ff door om te kijken of je ergens kon bikke... maar dat ging niet door jammer genoeg want alles waar je kon eten was dicht. Toen gingen we maar weer terug en ging ik lekker pitte.. toen had ik weet wacht in de ochtend en ging ik tijdens de wacht even lekker in de masten klimmen.. het klimmen is ook 1 van de leukste dingen vind ik persoonlijk.. Ik ben wel in de top geweest met een flink windje dus dat was wel even wennen.. ik vind 28 meter wel hoog zat... vanmiddag ( 17-05) ben ik met mijn klas en ploeggenoten de wal op geweest en ik vond het beregezellig.... heel apart was het wel bij die rare britten maar sommige zijn ook erg vriendelijk. toen zijn we later in de middag weer vertrokken en zitten we op dit moment 20 mijl van Dunkerque ( frankrijk) en zit mihjn wacht er zo op.ik weet zeker dat het allemaal goedkomt.
dit was mijn verhaal en heb het met plezier getypt.
Morgenster - Cees van Delft - 13-05-2010
Het slechte weer.
Na het vertrek met kunst en vliegwerk van gisteren uit Helgoland werden er 2 kluivers opgezet, 1 fokkemars en een tussenstag zeil. De wind kwam uit het Noord-Oosten, ongeveer windje 6/7. Dit gaf ons een snelheid die opliep tot ruim 9 knopen. Mooi voor het zeilen zelf, de beweging die het schip hierdoor maakte liet bij menig T de maag kantelen.
Door de zeegang moesten er extra veiligheidsmaatregelen genomen worden, zoals netten spannen aan de zijkanten van het schip, touwen over de open dekken waar je je aan kunt vasthouden enzovoorts.Binnen werd al snel duidelijk wat er gemist was bij het zeevast zetten, dat lag in no time op het dek. Ook deurmatten moesten worden weggehaald, want hierop kon je spontaan gaan surfen (en hard vallen).
Naast de wind was er ook de regen. En de combinatie wind en regen geeft meteen aan welke kleding GESCHIKT en welke ONGESCHIKT was.Menigeen kon na zijn/haar wacht (ik ook) droge kleding aan gaan trekken, want het water kruipt letterlijk waar het niet gaan kan.Het is te hopen dat vandaag de zon doorbreekt, dan kunnen we misschien wat kleding laten opdrogen.
Gisteren kwam het camping gevoel weer naar boven bordje op schoot en met een lepel de nasihap wegwerken want op tafel bleef het niet staan. Gaaf weer zo, het moet alleen niet dagen duren, want dan kom je niet meer aan opleiden toe. Gisteren was echt een dag overleven op zee voor de meeste T's. Een ervaring waar ze de rest van hun leven op kunnen teren.
Vandaag (donderdag 6 uur in de ochtend) is de wind enorm gaan liggen, zijn de golven een stuk minder en deinen we relaxed voort met zo'n 3-4 knopen per uur. Straks is het de "schade opnemen", boel weer netjes opruimen en zien dat de kleding weer enigszins droog wordt. Misschien even de voormast brassen, een zeiltje extra bijzetten...ach het wordt weer een mooie dag op zee. Met hopelijk wat tijd om de T's van onze wacht nog wat te vertellen over navigeren en positie uitzetten op de kaart.
Cees van Delft,
Adjudant Koninklijke Marine.
Morgenster - Cees van Delft - 12-05
Dit is het tweede verslag, het vorige was nauwelijks verzonden of we gingen op de motor verder bij gebrek aan wind. Nu is dat gecompenseerd, we zijn inmiddels weer op zee met windje 7 ongeveer, leuke sea state en nog wat nattigheid uit de lucht.
Nadat de motor opgestart was gisteren, gingen we richting een rots in het water dat nog onder Duits gezag schijnt te opereren.
Om fatsoenlijk binnen te lopen moest er eerst weer geklommen worden en de zeilen worden opgebonden. Dit viel niet mee, er was toch nog wat deining en daar hadden enige T's best moeite mee. Moet gezegd worden dat ik ook wel eens comfortabeler heb gestaan dan op zo'n paard onder de RA, het schijnt te wennen....!
Gelukkig is alles zo gereed als je het met zijn allen doet. En dat samenwerken ging weer prima. Via een soort doolhof van tussenhaventjes kwamen we uiteindelijk op de eindbestemming, waarna het schip kon worden vastgelegd.
Omdat we dat zo afgesproken hadden mochten de Trainees na het verklaren van reewacht zich omkleden en gingen we als 1 groep de wal op.
De kleuren van de huisjes deden caribisch aan, echter zodra de zon weg was kwam het IJSBEREN gevoel naar boven. Na de sigaretten inkoop en zo kwamen we aan de eettentjes toe. Ondanks de goed verzorgde maaltijden van Wilma bleek menig Trainee toch een lindworm of twee te bezitten en werd er genoten van patat, kip, ijs, hamburgers, cola enzovoorts. Gelukkig stond er 's avonds weer iets met rundvlees op tafel.
De meeste T's hadden voldoende bedrust genomen, waarna we vanmorgen om acht uur met zijn allen aan de ontbijttafels zaten. Stevig ontbijtren, want de weersvoorspellingen waren niet zo best. Wel voor het zeilen, niet voor de mens.
Het avontuur kon nu pas echt beginnen. De zeegang en de kou maken dat we toch wel een paar T's hebben die nu regelmatig de vissen van extra voer hebben voorzien, een enkeling ligt nu bij te komen in zijn/haar bedje. Alles wat los ligt schuift van bakboord naar stuurboord en terug. In afwachting van beter weer (zou vanavond komen) nemen we voorlopig wat verkeersdrempels op zee en schommelen we rustig voort.Eindbestemming is Den Helder, verwachtbaar vrijdagmiddag zo rond 1600u. Uiteraard wind en weder dienende.
Cees van Delft,
Adjudant Koninklijke Marine.
Morgenster - Cees van Delft - 10-05-2010
Zondag 9 mei was het weer zover, de Morgenster zou (na een drukke feestweek in Hamburg) het ruime sop gaan kiezen met dit keer leerlingen van het ROC Den Helder, maritieme uitstroom. Uiteraard weer onder begeleiding van hiervoor uitgekozen onderofficieren van de Koninklijke Marine. Na een enerverende busreis met veel tussen liggende, openstaande bruggen kwamen wij in Hamburg aan waar het nog steeds feest was. Nog voor de klok van 6 uur stonden we eindelijk aan boord.
Om de verleiding niet te groot te maken met het risico enige Trainees te moeten missen was het meteen trossen los en naar buiten (ook om gebruik te maken van het uitgaand tij, zodat we snel en brandstof zuinig onze weg naar buiten konden aanvangen). Zelf was ik bij de bootsman in de bij-boot (rubber boot met buitenboord motor) geklommen om het gemis aan boegschroef te compenseren. We hielden het niet helemaal droog, maar dat deerde niet. Het was schitterend om even te doen.
Na een paar uur varen, waarin ook de warme maaltijd genuttigd werd, gingen we ten anker en konden dingen zoals safety rounds beoefend worden. Tevens werden de wachten samen gesteld en kreeg iedere wacht tekst en uitleg gedurende hun " wake over het anker " van hun eigen stuurman en matrozen. Na de hondewacht (had deze alweer te pakken) kon de dagwacht het anker ophalen en alweer gebruik maken van de Eb stroming. Mooie tijd voor de Trainees om alles te leren over tuigage, klimmen en zeilen zetten. Dit keer was gekozen om het klimmen per wacht aan te leren in plaats van zo massaal met allemaal tegelijk het wand te bestijgen. Hier werden weer angsten overwonnen en grenzen vastgesteld.. Onderwijl ging de Morgenster gestaag richting de monding van de Elbe en kon er meer wind (en ook meer golven) worden opgevangen. Sommige Trainees moesten nu toch echt wennen aan het zeemansleven en hun evenwichtsorgaan.
Daarbij kwam toch de vermoeidheid opspelen aan het eind van de dag, wat leidde tot uitval van een enkeling. Anderen gingen ondanks de zeeziekte gewoon door met hun werk (even naar buiten de vissen voeren en weer terug naar binnen aan de slag), wat getuigde van enorm doorzettingsvermogen en karakter. Zo'n zeil trainingsweek haalt het beste uit de mens naar boven. Een ieder was ook niet ontkomen aan het zogenaamde HAPPY HOUR, deze schijnbaar valse benaming voor het schoonschippen aan boord van de Morgenster. Schijnbaar vals, want de groepsoudste van elke wacht had de mensen ingedeeld voor de taken die onder begeleiding van muziek over het hele schip met veel enthousiasme werden uitgevoerd.
En toen mochten ook onze Trainees (witte wacht) gaan klimmen. Nou had niet iedereen hier aanleg voor, zeeziekte dwong ook tot wat gematigd enthousiasme, maar toch, de T's waren ook hier tegen hun grenzen aangelopen en hebben deze weten te verleggen. Vandaag (het is inmiddels dinsdag) gaan we Helgoland bekijken en nog wat oefenen in het klimmen in het wand. We hebben wel sinds het verlaten van de Elbe alleen nog maar gevaren op de zeilen, dus al een hele verbetering ten opzichte van de vorige reis. Nou maar hopen dat de rest van deze trainingsreis ons weer gunstige wind brengt, anders moeten we wel richting Denemarken of Noorwegen varen en heeft de laatste groep Trainees van het ROC Den Helder niet de mogelijkheid om deze unieke leervorm te mogen ondergaan (wij van de begeleiding vinden het niet erg als de reis wat langer duurt....).
Cees van Delft,
Adjudant Koninklijke Marine.
Morgenster - Cees van Delft
....
Gedurende de vaart in de aanloop van Ipswitch werden diverse Engelse landschappen waargenomen (een stukje industrie gebied, een stuk prachtig land met oude huizen en een soort kasteeltje et cetera) en wat nieuwe maar ook hele oude schepen. Zelfs heuse wrakken die nog op raadselachtige wijze bleven drijven vormde het uitzicht op weg naar de vaste wal.
Het sluisgebeuren was een ervaring op zich, waarbij ieder zijn zijn/haar taak goed uitgevoerd heeft. Vanwege het opgekomen tij was het zogenaamde " schutten" een korte gebeurtenis, waarna we in de havenkom op het anker gingen draaien. Dit scheelde een hoop tijd bij vertrek.
Na het draaien was het afmeren. Ook hier heeft iedereen zich van zijn beste kant laten zien en was het in een mum van tijd geregeld. Nog even het schip "aan kant maken" en het sein "reewacht" kon worden gegeven. Dit houdt in dat er niet 4 uurs diensten werden gelopen, maar dat slechts een kleine wachtsbezetting nodig was om de valreep te bewaken, eventuele bezoekers te ontvangen en uiteraard de nodige kleine handelingen verricht worden, zoals controle rondjes over de trossen (en niet te vergeten koffie zetten voor de aflossing).
De bemanning had voorgesteld de eerste wachten te lopen, zodat de Trainees (T's) de benen konden strekken op de wal en de nodige voorraden konden aanvullen. Zoals afgesproken zijn we groepsgewijs de stad ingetrokken (na omkleden in burger uiteraard).
De lokale horeca kan nu op vakantie na de aakopen die zijn gedaan in de plaatselijke supermarkt en de diverse "dameswinkels" door 1 van de T's. De supermarkt werd ontdaan van enige kilo's snoep van onbekende afkomst, liters Cola en energy drinks, kinderbueno's, kauwgom, rookwaren, chips, chocola, zuurtjes enzovoorts enzovoorts.
De genoemde supermarkt houdt van Nederland en was voorbereid op onze komst, want ze hadden Oranje plastic tasjes......
Na de supermarkt invasie trokken we verder de stad in. Hier waren wat bekende en onbekende winkels te vinden. Voor sommigen (vooral de vrouwelijke T's) een hemel op aarde. Wat hier erg opviel was dat zowat iedere jongedame op de wal of zwanger was of net bevallen was.
Ipswich denkt vast en zeker aan expansie van zijn grenzen.
Omdat we beloofd hadden op tijd terug te zijn moest er een einde gemaakt worden aan het gezellige bezoek van de stad, er was zelfs 1 T die de volle aandacht had van een 3 jarige inwoner van deze havenstad. De jongen in kwestie leek wel een schaduw van deze T.
Gelukkig wist zijn moeder hem nog net te pakken voordat hij achter ons aan richting de uitgang van het winkelcentrum liep, anders hadden we een extra T aan boord mee.
Bij aankomst aan boord was het snel de ingeslagen boodschappen opbergen, mag gezegd worden dat het schip direct een halve meter dieper kwam te liggen, tafel dekken en dan gezamenlijk aanschuiven voor de (marine traditionele) woensdag "blauwe hap". Oftewel gezellig met zijn allen aan de Nasi maaltijd. Die ging er goed in, waarna het iets minder gezellige doch zeer noodzakelijke afwassen ook werd uitgevoerd door de T's. Tegelijkertijd ging nu ook echt de wacht aan de valreep van start, waardoor de bemanning nu tijd had om even op het gemak de benen te strekken.
De wacht werd veraangenaamd door de muzikale aspiraties van de vaste bemanning, aangevuld met de begeleiders van de T's en het zangtalent van diverse T's. Een mooi voorbeeld van hoe snel je een echte groep wordt met zijn allen door het samenwerken en samen spelen.
Er werd op de wal een nautisch parcours uitgezet in "Keesje werpen"
en "Tros om de bolder slingeren". De winnaars hiervan konden zich bij vertrek weer inzetten en hun talenten tonen. Na een kleine anderhalf uur sportief bezig te zijn geweest kwam de jeugd tot de conclusie dat zo'n parcours weer hongerig maakt en dus werd er (begeleid) weer koers gezet richting de stad. Ditmaal om de Engelse "fish and chips"
te bemachtigen. De verkenningen van de middag hadden al een goede lokatie opgeleverd waar genoemde traditionele maaltijd te verkrijgen was. Deze missie werd met succes afgerond waardoor een ieder nu de smaak had gekregen van de fish and chips.
Na het eten van genoemde versnapering werd door diverse T's besloten om film te kijken. Andere T's gingen voetballen (vooroefenen voor het
WK????) met een gevonden bal (deze was wel lek, maar dat mocht de pret niet drukken). De muzikale groep werd uitgebreid met het talent van de kapitein en de vocale vermogens van zijn ega. Kortom, feest op dek, activiteiten op de wal voor het schip en bioscoop in het dagverblijf.
Sommige T's (en begeleiders) gingen op tijd te kooi, andere moesten zo nodig de grens van hun uithoudingsvermogen opzoeken. Dat was bij het ochtendgloren dan ook goed te zien. Enige wallen onder de ogen werden waargenomen.
Na het ontbijt werd "zeewacht" van kracht gemeld en moest alle hens aantreden op dek voor het zogenaamde "baksgewijs". We bleken niemand te missen, waarna de kapitein de taakverdeling voor het vertrek per divisie bekend stelde. Hierdoor gingen we moeiteloos van kant, terug de sluis in en na een verval van 3 meter (het was dit maal laag tij), konden we de uitgang weer opzoeken. Helaas weinig tot geen wind, waardoor de zeilen nog even opgebonden bleven. Ook waren er nu geen bruinvissen (kleine dolfijnen) te zien, die waren gisteren wel waargenomen.
Het mooie weer was aanleiding om de taken voor het onderhoud eens eerlijk te verdelen na het schoonschippen. Nu werd er lekker gebikt en geverfd, geschuurd en geschrobt, trossen opgeborgen en alles mooi vierkant gemaakt. Onderwijl werden de voorbereidingen getroffen om de lessen te kunnen geven in navigeren en peilingen maken. Kortom, het bezoek aan de United Kingdom was zeer geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar.
Cees van Delft, Adjudant Koninklijke Marine.
Morgenster - Gheeta en Michael
Hallo mensen,
Ik ben Michael en ik vaar nu op de Morgenster. Vandaag (woensdag 28 april 2010) is het de bedoeling dat we rond de klok van half 12 aanmeren in Ipswich. Vannacht hebben we een een extra rondje gemaakt omdat we anders te vroeg aan zouden komen op de des betreffende afmeer plaatsing. Het is erg leuk hier aanboord. We leren veel en alles is goed geregeld. In praktijk leer je het veel sneller dan uit een theorieboek. Voor de rest gaat alles goed en heb ik het erg naar
mijn zin. Jammer dat Feyenoord verloren heeft zondag maar dat komt komende zondag helemaal goed, ze gaan 3-0 winnen! Laterrrr, Michael de Goede
Beste mensen,
Mijn naam is Gheeta Autar,ik loop sinds September 2009 stage bij de Marine te Den Helder. Ik volg een administratieve opleiding en ben gevestigd op bureau admin (Opschool). Ik heb vanuit mijn stage plaats de mogelijkheid gekregen om mee te mogen varen met de Morgenster. Toen ik hoorde dat het een zeilschip was wist ik niet precies wat ik me er allemaal bij moest voorstellen, o.a. de werkzaamheden die verricht moeten worden. Dat komt omdat ik geen enkelen ervaring heb met het leven aan boord van een schip, en met knopen maken. In het begin moest ik even wennen en dacht toen ik voor het eerst de mast zag, daar durf ik niet in.
Nu ik hier een paar dagen zit, bevalt het me super! De bemanning van het schip heeft ons hartstikke warm ontvangen. Er hangt een gezellige sfeer en het klimmen in de mast valt reuze mee! Ik ben er heel erg blij dat ik de mogelijkheid heb gekregen om mee te mogen! Wie had nou verwacht in begin van mijn stage dat ik zou mogen varen?! Vandaag (
woensdag 28 april 2010 ) is het de bedoeling dat we aanmeren in Engeland, Ipswich. We blijven daar een dag liggen en vertrekken donderdagmorgen vroeg weer terug naar Holland!
Dit is een mooie herinnering die ik nooit van mijn leven meer zal vergeten!
Liefs Gheeta
Tecla - 27 April 2010 38 46 N 20 33 E
De wind werd meer en meer, de zee werd wilder en wilder, de golven warden groter en groter en ook de snelheid werd hoger en hoger!! 8,5 knopen op kleine zeilen. De zee heeft aardig wat zout over de Tecla en haar hond heen gespoeld. Na 6 uur volle kracht vooruit verdween de winds opeens zo’n 8 mijl uit de kust van Griekenland. En daar lag het opeen. De witte stranden, de groene heuvels, de witte huizen met roze daken, het blauwe water met fonkelende diamanten zo helder en zo vroeg op zondag morgen.
We hebben de motor moeten starten omdat er geen wind was en hebben toen anker gegooid vlak bij het strand van Levkada. We hebben de zeilen netjes opgeborgen, het dek schoon gemaakt en een heerlijk biertje gedronken in de zon, met tonijn salade en brood als lunch. Na een welverdiende douche zijn Adam en Gijs op zoek gegaan naar een bushalte. Vanuit Nederland had Jet al gekeken hoe laat de bussen zouden gaan. Dat hebben ze in Griekenland goed geregeld, een regelmatige busdienst door het hele land die bijna niets kost. Adam vertrok om 18:00 uur met de bus zodat hij de volgende morgen in Athene nog wat moois jon bekijken voordat hij naar huis zou vliegen, naar Ierland.
Na het afscheid zijn we naar bed gegaan, 1 iemand op ankerwacht. Volgende morgen zijn we even het stadje in gegaan, boodschappen gedaan. Wat is het hier mooi! Ik hoop dat de rest van Griekenland net zoveel bloemen en balkonnetjes heeft! Nu zijn we weer onderweg. En raad eens wat, we zijn weer eens zonder wind begonnen!
groetjes Jannette
morgenster 28 april
We moeten vaak over stag, de wind zeer zwak. Varen onder vol tuig en als we dan over stag moeten, is er een wereld aan klim en trimwerk te doen.
Voltuig zeilen is voorbij, het is nu 04;00 uur en we varen nu al geruime tijd op de moter, geen wind. Het begint te dagen en word weer tijd om dek te spoelen maar eerst tosties eten. De genen die last hadden van zeeziekte zijn weer opgeknapt.
Om 12.30 is het weer tijd voor de Happy Hour, dat houdt in dat iedereen is volop aan de gang om weer schoon schip te maken. Na 1 uurtje blinkt het schip er weer over en is het tijd om een MOB manoeuvre uit te voeren.
We zijn beginnen met een boei en hebben daarna nog even de bijboot te water gelaten. Hiermee hebben alle trainees geoefend om snel naar een reddingsboei te varen en deze weer terug aan boord van de Morgenster te brengen, die ondertussen gewoon door voer.
In de verte zien we een paar vinnen, dolfijnen? Bruinvissen? Daarna hebben de trainees zelfstandig geoefend met de kluivers, stagzeil, mars en de spanker op te zakken en te hijsen .
Trainee Marijke Zuiddam is aan boord van de Morgenster en verteld:
Ik heb het hiet hele erg naar mijn zin. Het is erg leuk om te zien hoe dit alles in zijn werk gaat. We krijgen de kans de dingen in praktijk te brengen die we in de lessen op school hebben geleerd.
De onderlinge sfeer is ook erg goed. De leiding laat ons veel doen, en waardoor we erg veel leren.
Groeten vanaf de Morgenster
Morgenster - 26 april
Tecla - lazy Saturdays - 24 April 37 48 N 18 39 E
Zaterdag, de eerste dag van het weekend. Uitslapen, winkelen, naar de markt, koffie drinken met je opa (Jet!), in de tuin werken en s middags met wat vrienden afspreken en een biertje drinken. Dat is wat veel mensen aan het doen zijn.
Maar niet de crew van de Tecla. We zijn een gevecht aangegaan met een Oost Zuid Oosterlijke wind, kracht 6/7 en een opbouwende golfslag. Het grootzeil is naar beneden. Het is niet goed voor de vorm van een nieuw grootzeil om te reven. Dus we hebben alleen de bezaan, de fok en een kleine kluiver omhoog. We gaan zo'n 5,5 tot 7 knopen, maar niet helemaal in de richting die we willen. Men had voorspeld dat de wind naar het westen zou draaien, maar de wind is juist meer oosterlijk geworden.
We zijn nu helemaal alleen. Geen andere schepen en geen dolfijnen. Alleen een duif, die denkt dat hij/zij een watervogel is. De duif vliegt al uren met ons mee. Gisteren zagen we een vliegtuig, ze vlogen heel laag, we zagen de piloot in de kokpit en hebben naar elkaar gezwaaid. Ik denk dat het een weervliegtuig was, ze zijn drie keer over ons gevlogen.
De golven nemen toe, ze tillen de Tecla op en proberen haar weg te zetten, maar de Tecla geeft er niets om. Ze is gebouwd voor zeeen als deze en de enige die aan het klagen zijn, is de crew. Vooral wanneer de gehele inhoud van de koelkast mij probeerd te verpletteren als ik de deur open doe.
groeten Jannette
Tecla - 22 April 2010 36 25 N 15 16 E
Na een dag lang motor zeilen door te weinig wind, kunnen we nu dan eindelijk echt zeilen. Nog niet echt snel, maar we gaan in de richting van Griekenland. Het weerbericht zei dat we zuid oosterlijke wind zouden hebben, 5 a 6 bf en soms 7 bf. Maar tot nu toe klopt alleen de richting. Om toch voorbereid te zijn op deze wind hadden we vanmiddag de topzeilen en de grote kluiver (bijnaam Kiddo) al weg gehaald. Maar met deze wind, kracht 3 a 4 missen we ze behoorlijk.
Na het zeilen met een groep, is het zeilen met z'n 4en opeens heel erg rustig. Jan en ik hebben de 6 tot 12 wacht, Gijs en Adam de 12 tot 6. Het is nog rustig op het water zo vroeg in het seizoen, we hebben nog maar twee zeilschepen gezien in de buurt van Sicilie, verder wat vrachtschepen en de lokale vissermannen.
Vanmorgen zagen we Malta. Aan de kust zagen we de kastelen of forten. En we zagen ook een hoop vliegtuigen, ik denk dat alles weer nogmaal is dus? De wind neemt een beetje toe, de radio begint te piepen, een alarm, we horen Nederlands ooslogsschip zeggen dat ze klaar zijn met schieten. De radar staat aan, het zicht wordt wat minder, het is bewolkt dus vannacht zullen we de maan en de sterren moeten missen. Nu horen we alleen de zeilen, de wind om de masten en touwen en de zingende schroef. Ik ga een kopje koffie halen, nog drie uur dan is de wacht voorbij. Nog 300 mijl, dan zijn we in Griekenland.
Groetjes Jannette
Tecla - 21 April 2010 37 05 N 13 11 E
De Race is voorbij, we hebben gezamelijk nog de Parade of sail out gevaren en ieder een gaat weer zijn eigen weg. De Far Barcalona is onderweg naar Barcalona, de Kaliakra naar Varna, de Palinuro naar Palermo met aan boord heen hele groep noord Italiaanse jongeren die niet naar huis kunnen vliegen. Tijdens het festival hebben we het veel gehad over het vlieg probleem. Normaal gesproken zou Paolo, de journalist aan boord van de Tecla, binnen 1,5 uur in Milaan zijn. Nu zal hij met de veerboot, trein, metro en bus uiteindelijk in 40 uur thuis zijn!
We zijn nu onderweg naar Lavrion, we hopen daar nog wat promotie te kunnen maken voor de aanstaande race, de Historical Seas Tall Ships Regatta.
Het is altijd weer raar om ergens weg te gaan, om weer alleen op het water te zijn. Dan denk he terug aan alle mooie dingen die je achter laat. De heerlijke pesto maaltijden die een van de moeders van onze trainees heeft gemaakt. De beste pesto wordt in Genua gemaakt en ik heb het recept! (Wij hebben vandaag zelf een echte Hollandse maaltijd gemaakt, gebakken aardappelen, salade, verse boontjes en een stukje vlees). Nog meer moois was de Parade met de mensen uit Trapani! Het ijs dat we tijdens de dagtocht aangeboden kregen, Gijs en Adam waren er gek op! Best Ice ever! Alle ouders van en de trainees zelf die dagelijks aan boord stonden om ons te bedanken voor de ervaringen die zij op hadden gedaan tijdens de race!
Nu is alleen Adam nog aan boord als trainee. We gaan hem zo dicht mogelijk
naar Athene brengen vanaf waar hij naar huis zal vliegen. Als de vliegtuigen dan weer vliegen. En anders moet hij zeeman worden, voor de rest van het jaar. Tot aan Hartlepool, Engeland, waar wij begin augustus zijn met de Tall Ships Race 2010. Ik denk dat hij het niet eens erg zou vinden, hij houdt van de zee, de dolfijnen en het ontdekken van nieuwe plaatsen!
Heel veel groetjes aan iedereen,
Jannette
TECLA - 15 April 2010 36 58 N 011 48.2 E
Na een bewolkte dag, schijnt nu de zon. Alle zeilen zijn omhoog en we gaan zo'n 6,5 a 7 knopen, nog 49,4 mijl tot Trapani, verwachte aankomst tijd 00:45 UTC. We hebben net buiten avond gegeten, de rode wacht doet nu de afwas. En het was vandaag schoonmaak dag. We willen natuurlijk dat de Tecla er goed uit ziet wanneer wij in Trapani aan komen. We hebben ook meteen open schip in de middag, dus ook voor het bezoekende publiek willen we er mooi uit zien!
We kregen wat mailtjes dat we nummer 1 in onze klasse zouden zijn, maar dat is helaas niet waar. Een aantal schepen hadden hun positie nog niet door gegeven en zo ontstond er wat verwarring. Onze uiteindelijk plaatsing is 2de
in klasse en waarschijnlijk 6de overall. Het officiele eind klassement krijgen wij in de Trapani te horen, nadat alle race formulieren bekeken zijn en eventuele protesten in behandeling genomen zijn.
We zijn blij dat we toch nog veel kunnen zeilen richting Trapani. Dit was een geweldig windje geweest voor tijdens de race. De Siciliaanse jongens aan boord kijken uit naar hun thuis haven. Ze zijn niet bij de GPS weg te slaan, maar ookal gaat het soms misschien wat langzamer, ze zijn wel blij dat we aan het zeilen zijn en niet meer op de motor varen. Er worden grapjes gemaakt over de zwaluwen die tegen het zeil aan vliegen, een stuk of 10, we hebben al gezegd dat ze naar het noorden moeten vliegen, maar ik denk dat ze gewoon moe zijn. De dolfijnen zijn alles behalve moe, ze zwemmen hard voor ons uit en maken sprongen in de lucht, de hele dag door. Oh en Jan had bijna een zeeschildpad aangevaren, toen we voorbij waren draaide hij zijn hoofd om met een blik die leek te zeggen, he joh, niet zo snel!
groetjes Jannette
Astrid - We are the champions
Primo, primo, gillen de trainees, Italiaans voor eerste. Dan, wild gebarend:
champagne. De Astrid is zowel binnen haar klasse als overall op de eerste plek geëindigd. Dat heeft de wedstrijdleiding zojuist bekendgemaakt. Met een kleine slag om de arm weliswaar. De definitieve uitslag horen de schepen bij aankomst in Trapani. De Nederlandse Oosterschelde en Tecla staan op de tweede en derde plaats. 'Het lijkt de Elfstedentocht wel. Wat een Hollandse glorie,' zegt Pieter, kapitein van het schip, glunderend. Ook de trainees zijn opgetogen 'We are the champions,' klinkt het uit de hutten.
Gisterochtend leek de overwinning al dichtbij. Toen stond de Astrid in haar eigen klasse bovenaan. Overall stond ze vierde. Vraag was of ze dat kon volhouden tot de finish. De kans was groot, want de finish was vervroegd vanwege het gebrek aan wind. Toch durfde niemand te vroeg te juichen.
Willem, eerste stuurman, hoopte vurig op een overwinning. Zo spannend vond hij het, dat hij zelfs gedroomd had dat de Astrid op de eerste plaats geëindigd was, maar dat ze terug moesten, omdat ze iets gedaan hadden wat niet mocht. Weg overwinning. Niets blijkt minder waar.
'We hebben vooral maandagnacht gewoon heel goed gevaren,' zegt Pieter. 'Ik wil ook wel eens een race winnen,' zei hij aan het begin van de wedstrijd nog. Een reden om de trainees aan te sporen zich te concentreren op het sturen. 'Koers houden.' klonk het regelmatig op het achterdek. Nu staat er even niemand achter het roer. Geen tijd. Eerst het goede nieuws vertellen aan de rest van de crew en de trainees.
De Astrid baant zich rustig een weg door het water. Op de motor, om op tijd aan te komen in Trapani. Gistermiddag na de finish hebben de trainees de zeilen opgebonden. Tuig aan en dan naar boven klimmen. Dat vinden ze eigenlijk het leukst. Hoewel niet iedereen. De zeventienjarige Antonio gaat liever morgen. Nu even niet. Maar Syro, tweede stuurman, is onverbiddelijk.
Energiek rent ze naar het achterdek waar ze haar trainees in de tuigjes hijst. 'Amiga, amiga,' gilt een Italiaanse trainee. Of het zo goed zit. 'No, ugly,' antwoordt Syro. Ze sjort wat aan de banden. Goed zo. En nu naar boven. Ze klimt behendig voor ze uit.
Het is moeilijk voor te stellen dat de Astrid twee dagen geleden nog onder vol tuig met ruim 7 knopen door de golven stoof. De wind kwam ineens opzetten. Pieter zag op tijd de windrichting veranderen en voelde dat de wind ging aantrekken. Hij liet de trainees de ra's stellen. Net op tijd, want op het moment dat de wind aantrok, stonden de zeilen goed en maakte de Astrid meteen snelheid. 'Kom op Astrid, ga maar,' mompelde de kapitein. En dat deed ze. Zo hard zelfs dat nu aan boord een voorlopige overwinning gevierd kan worden.
Floortje Gunst
Trainee/ journalist Elsevier
Tecla - 14 April 2010 41 28 N 10 41 E
Het is een bewolkte bijna mistige dag, de race is ten einde. Er is geen wind, en in de komende dagen komt er ook geen wind. Na een nacht van drijven en stil liggen, met snelheden tussen de 0,4 en 0,9 knopen in alle richtingen, hebben we nu het grootzeil naar beneden gehaald. Het is verschrikkelijk om naar de klappende zeilen te kijken. Doordat zij niet gevuld zijn met wind klapt de giek van boord naar boord, dat hebben wij vorig jaar vaak genoeg mee gemaakt. We hopen dat de wolken aan de horizon ons wat wind brengen, maar ook de wolken bewegen niet. De luchtdruk is over een groot gebied helemaal hetzelfde, 1012 mbar. We hebben alle weer en windkaarten bekeken, maar zien nergens verandering.
Het is jammer dat we nu niet helemaal weten wat de nieuwe zeilen kunnen. Er moet wel wat wind zijn om de Tecla te laten bewegen. Wij denken dat we wel sneller geworden zijn met licht weer, we zijn het derde grote schip, alleen de Oosterschelde en de Pandora liggen nog voor ons. En alle jachten.. De Pandora konden wij op de radar nog lang volgen, maar vanmorgen was zij opeens verdwenen. En laten we de Astrid niet vergeten, die staat nog steeds nr 1 in bij de A klasse.
We varen nu op de motor, nog 184 mijl te gaan. We hopen vrijdagmorgen in Trapani aan te komen. Daar horen wij de definitieve uitslag van de race.
En terwijl ik dit schrijf komt er een ESE windje opzetten. Tijd om zeil te zetten!
Groeten Jannette
TECLA - 13 April 2010 - 41 40 N 10 25 E
Gisteravond was een mooie avond. Het was prachtig zeilweer, de wind draaide een beetje in ons voordeel en we kwamen zelfs tot de 9 knopen! Maar het blijft de Middellandse zee en de wind kan zomaar verdwijnen, en dat gebeurde dan ook rond drie uur vannacht. Vanmorgen om 8 uur kwam de wind weer terug en draaide van het noord westen naar het noord oosten. All hands on deck en gijpen. 8 uur is ook wacht wissel, gelukkig want dan zijn er dus voldoende al wakker.. maar die hadden nog niet gegeten. Er werd wat geprotesteerd, maar uiteindelijk werden de zeilen aangetrokken, op een lege maag, maar dat hadden we over voor de race.
De vloot ligt nog dicht bij elkaar. Wij kunnen zo al 6 schepen zien liggen. Erg gezellig, maar iedere mijl telt en met de rating zo dicht bij elkaar scheelt het ook niet veel in de uitslagen, iedere mijl telt! Op dit moment hebben we een snelheid van 0,9 knopen, dat is al een aantal uur zo. Er is al een schip uit de race gestapt, Palinuro, een Italiaans Marine schip. Er word door meerdere gefluisterd. Wij hopen nog steeds op wind, maakt niet van welke kant, als we het maar niet op de motor hoeven te varen. En de race is nog maar net begonnen, een race van twee dagen zo veel te kort zijn!
In de klassering zijn we nu 2de in onze klasse en 3de overall. Maar dat kan zo weer veranderen, vannacht hangt het af van de snelste drijver.
groeten Jannette
OOSTERSCHELDE - 41°28.44'N, 010°41.60'E, 136T, 0.0, 07:32, 14-4-2010
Gisternacht hebben we het helaas niet zo goed gedaan. Waar we overdag nog uitliepen op onze concurrenten, kwamen we 's nachts helemaal stil te liggen. De wind viel helemaal weg en het lukte niet meer om het schip op koers te houden, waardoor we in 5 uur tijd zelfs 2 mijl achteruit gingen. In de morgen kwam de wind terug en zagen we dat al onze achtervolgers heel dichtbij waren gekomen. Leuk is het natuurlijk wel, al die schepen in zicht van elkaar. Maar onze resultaten lijden eronder. Na de tijdscorrectie zijn we tweede in onze klasse en 4e in het geheel. Vannacht was het weer hetzelfde patroon. De wind viel weer weg. Met heel veel zeilwisselingen (weghalen en weer bijzetten van de voorzeilen, brasssen, gijpen en overstag gaan) lukte het dit keer wel het schip op koers te houden en liepen we zelfs wat uit op de rest van het veld. De schepen liggen vanmorgen wat verder uit elkaar en we zien aan de horizon slechts twee zeilen achter ons. Het is nog zo'n 200 mijl naar Trapani en het is niet waarschijnlijk dat we het op deze manier op tijd gaan halen. Over een uur zal de raceleiding een uitzending doen. Hoogstwaarschijnlijk zal de finish worden vervroegd, denken we. Hoewel we in onze klasse voorop liggen, is het de vraag of we dan voldoende voorsprong hebben om ook na tijdscorrectie te winnen.
Tecla - 12 april Garibaldi Regatta 2010
12 April 2010 42 53 N 10 02 E
Vandaag starten we! Na een nacht motor varen kregen wij vroeg in de ochtend een beetje wind. We hoopten natuurlijk allemaal dat dat zo zou blijven zodat we zouden kunnen starten, en dat gebeurde. Race Control riep ons op en kondigde aan dat we tussen 9:00 en 11:00 zouden starten. Alle schepen lagen op dat moment al vlak bij de start. We moesten een keuze maken om vroeg te starten of juist laat. Weerbericht zei dat de wind later meer zou worden, onze tactische keuze was om later te starten.. maar toen kakte de wind helemaal in. Helaas.
De wind was de hele dag Noord Oost, weinig. Voor ons betekende dit voor de wind varen. Voor sommige schepen is dit prettig, maar wij hebben de wind liever iets meer van de zijkant. De Far Barcalona koos dezelfde route als wij, waarbij wij het eiland Isola Pariaia aan stuurboord hebben laten liggen, maar zij is voor de wind toch wat sneller dan wij.
Bij zonsondergang nam de wind weer iets toe en dus waren wij weer terug in de race! Dichtbij Isola d’Elba veranderde de wind wat betekende dat we all hands aan de schoten nodig hadden. De jonge Italianen aan boord trekken graag aan de touwen dus waren we al snel klaar. Die avond liepen we voor het eerst 8 knopen, heerlijk!
Om 19:00 uur kregen we de eerste uitslagen binnen. Na 1 dag zeilen liggen we 3de in onze klasse en 11de overall. Nu er wat meer wind staat, weet je maar nooit hoe dat morgen zal zijn!
Groeten Jannette Sluik - Crew Tecla
Oosterschelde 11 en 12 April Garibaldi Regatta
Bericht van de ‘Oosterschelde’ 11-04
Na een eerste -spraakverwarrende (italiaans!)- maaltijd aan boord hebben we gisteravond met alle opvarenden de plannen voor de race en de tactiek doorgenomen. Samengevat: Na de start gaan we zo snel mogelijk naar Trapani. Ook een paar uur voor de start is het nog heel onzeker hoe het weer er uit zal zien. De voorspellingen spreken elkaar tegen, maar het lijkt er op dat er een zachte noordoosten wind opsteekt. En dat zou prima zijn.
Onze directe tegenstander is waarschijnlijk de Pogoria. Dat schip is eigenlijk net iets sneller dan de Oosterschelde, maar je weet maar nooit. Ook de Kaliakra is snel. Met lichte wind zouden we Den Store Bjorn, de Palinuro en de Astrid achter ons moeten kunnen laten. De Tecla heeft nieuwe zeilen en kan misschien verrassen.
43°20.02'N, 009°28.55'E, 157T, 4.8, 10:55, 12-4-2010
De eerste dag op zee verliep wat rommelig. Het begon nog goed: exact op tijd maakten we los van de kade en voeren we de haven van Genua uit. Binnen een paar minuten hadden we- als enige schip- alle zeilen bijstaan, tot waardering van het publiek. Het plan was vervolgens om alle schepen naar een wachtgebied te dirigeren waar we zouden wachten op het Italiaanse vlaggenschip Palinuro, dat de Parade zou aanvoeren. En daar ging het mis. De Palinuro liet langer op zich wachten dan voorzien en tegelijkertijd kwam heel plotseling een flinke wind opzetten. Al snel waren we een heel stuk verder op zee dan de bedoeling was. Gelukkig konden we iets later weer invoegen in de parade.
Tegen de tijd dat alle schepen bij de startlijn waren was de wind weer weg, een behoorlijk steile zee achterlatend, dus de eerste zeezieken lieten niet lang op zich wachten helaas. De race directie besloot daarom de start de volgende morgen een stuk verder op zee te doen. Met een heel licht windje zijn we vannacht naar de startlijn gevaren en uiteindelijk om 09:27 vanmorgen gestart. De wind is nog steeds licht, maar we maken redelijk snelheid en konden net al de Pogoria, de Tenacious en de Astrid inhalen. De zon schijnt en we hebben goed zicht op de hele vloot. Op de achtergrond de bergen van Corsica, op 25 mijl afstand. Voor ons vaart de Kaliakra, die ongeveer even snel lijkt te lopen. Dat wordt ons volgende doel!
Kapitein Gerben Nab, Oosterschelde
Tecla - 11 April Garibaldi Regatta
11 April 2010 43 58 N 009 09 E
This day the race should start, but I am sorry to say, that we did not. No wind. The day started with SE 4 to 5, and as the sun came more and more, the wind went totally away. We are all motoring now to the second start line, 60 miles further on sea. So we will have the start tomorrow morning, or.....
Our trainees on board are except one, Italian. The exception is Adam, from Northern Ireland, who did the last part of the Trans Atlantic, with us last year. 9 Of them are from Trapani, Sicily, a nautical school, 2 of them from Genua the rest more from the north of Italy. All are between 16 and 23, except one, he is 45 years and a journalist, writing for a beautiful Italian boat magazine. He makes a lot of photo's, so we hope to show you some pictures, when we are in Trapani.
To day was not a successful day. The parade line was in the wind, so no nice sailing pictures. And, the sea is not nice to our trainees, more then half of them was, or is, sea sick, mal de mare, they say in Italy, sounds better, but the effects are the same. I hope fishes like union bread and spaghetti Bolognese. I have 300 pills to offer them, warm tea and dry bread, so lets hope that tomorrow, there is some wind, so they will all feel better very quick. Also the race feeling will get them up their feet again, and we will know if the new sails bring us, what we think they can. Our rating went up, so our speed has to do the same!
Many greetings Jannette - crew Tecla
Tecla - April 3 2010
43 48 N 008 07 E 3 April
After a day of beautiful sailing, a sunset over the gulf of Lyon, a red almost full moon, the Astrid at the horizon, under full sail, live could not be better. The wind, SE 3 bft, sometimes a little bit more, but not the 5 and 6 the weather forecast was talking about. A pity, but better then a storm. Even this morning, a red sun and dolphins, a weather report saying SSE 4 to 5, Lyon gusts 8. Tomorrow NW......8. The barometer is falling slowly. In the morning the clouds are growing, and getting blacker, but the wind is what they said, SSE 4, we have a nice speed, and dreams about long sleeps, tonight in the harbor of Genoa. The Astrid we cannot see anymore, we left here behind, we think.
And then, all of a sudden, just sailing along the coast of Monaco, the land of kings, queens and movie stars, where you always see the pictures of beautiful people in bathing suits in magazines, the wind drops, till zero, then turns all the 360 degrees, stops by SW 1, and what is left from all, is a terrible cross sea.
It is time to weak up Gijs and take the sails down, a hell of a job with new sails. It takes us more then an hour. Monaco lays in the clouds, the wind turns again, now to the NNE 1, a very cold air flow is going with it.
The engine is working, the new weather bulletin is saying, Provence S 4 to 6 turning NW 7 to 8, tonight. So now we hope, they are wrong again.
Greetings Jannette - Crew Tecla
ASTRID AND TECLA IN GENOVA
Genoa here we are!
The Astrid has arrived this morning around 9 o'clock local time in Genoa. The third day of the trip started with setting all the sails again and after that we sailed for two days past the Cote d'Azur; St Tropez, Cannes, Nice and Monte Carlo. And we met up with Tecla again, seing their two masts on the horizon!
The evening before easter the wind died and at the point where the speed went below one knot we decided to start the engine again, to arrive in Genoa on sunday before the expected SE 8 bft.
And we did arrive this morning, finding Tecla already in the Molo Vecchio, between the superyachts. You could notice that a tall ship is an unusual site fore the people of Genova, as we had quite a few bystanders when we were stowing our sails.
Now it is time for us to find our eastereggs!
ASTRID ON THE MED
After a good day of sailing we went into the night(overtaken by Tecla) with still all sails on, and the sight of a whale at sundown. But just after midnight, as if an April fools joke, the wind turned 180 degrees in a matter of minutes. You can imagine that it might take quite some effort to adjust all the sails to such a wind change. It was a night with little rest for the crew. In the morning we were quite close to Tecla again, but around 8 o'clock we started our engine to cope with the head winds we were now confronted with.
The Mediterranean seems to have many surprises, from whales to its infamous wind changes.
Right now, 0100 UTC on the 2nd of April we are under sail again, slowly progressing towards Genoa using only the forces of nature. It still amazes me how a ship of 250 tonnes can be propelled all around the world only using the power of the wind in its sails.
See you in Genoa!
Willem van der Wel
On board TS ASTRID
Tecla - April 2 - 2010
42 38 N 005 32 E 2 April 2010 UNDERWAY
As every body already could see, the Tecla has new sails! And believe it or not, that is a hard job. Sails, good sails, have a body and a soul, so if you put them up the first time, you do not know them, its like you are a stranger on your own sailing boat. So after trimming the sails in the harbor of Benicarlo, we had a lot of trimming at sea. And as we are only the three of us, and the sails are with a lot more.....we have pain every where now, but....we think it is a real success. With a breath of 3 beaufort she went like a youngster through the water! Our new jib, more the old version cut (lower to the jib boom), is a real puller and a beauty. The main sail gave us the most trouble, but it looks like we will be best mates after some fight's.
The first hours after our departure we had some very good sailing moments, beautiful weather, sun fishes, dolphins, whales,the Astrid, who was our neighbor for a month, a head of us, so we where in good company!
The wind on the Mediterranean is not the easy steady wind, sailors like a lot, speed, but also the direction is not steady. So we jibbed and tacked till the wind died out and only an awful short swell stayed, pulled the main and mizzen down and the engine on. Now every thing is up again, the wind is southwesterly 2/3 bft, speed about 5 to 6 knots. It is a little bit cloudy and the wind is fresh. For this evening, the forecast says, the wind will be backing to south force 4 to 5, possibly 6. So we hope they are right,to see what the sails can do with a bit more wind!
Greetings Jannette - crew Tecla
PRE RACE TO GENOVA
The Race has already started!
Although the Tall Ships Race season did not even start, on board Astrid we are already in full racing mode. The Astrid and Tecla just departed from the port of Benicarlo Spain and we have pointed our bow towards Genova for the Garibaldi Tall Ships Regatta.
The Tecla left a few hours behind us, but are slowly catching up on us. Right now we are almost under full sails, in a few minutes we will set the main course and all our 17 sails will be set! But I can see that on board Tecla the topsails are being set, so I think we are not the only ones ready for the Tall Ships Races.
See you in Genova!
Tecla - 25 februari 2010
Klaar maken voor de races
De Tecla ligt nu langs de werf in Benicarlo. We zijn hard aan het werk om het schip klaar te maken voor de keuringen. En om haar in de verf te zetten.
Vorig jaar zijn we de oceaan overgestoken, we hebben zelfs de Trans Atlantic Challenge gewonnen, en dit jaar gaan we nog meer vaargebieden ontdekken. Er komen nieuwe zeilen aan. Op de werf worden de laatste resten van Bermudiaans zeewier verwijderd. En met zoveel nieuwe landen om te bezoeken, hebben wij er zin in! Laat die races maar komen!
De nieuwe zeilen zijn gemaakt door Arjen Kooij, de neef van Jan. Ze zijn speciaal voor de Tecla ontwikkeld en dus ook speciaal om te racen! Op ons blog hebben we al een keer foto’s gezet van de zeilen toen ze nog aan het werk waren. Wanneer de nieuwe zeilen aan boord zijn (na de werf beurt) zullen we weer foto’s online zetten.
Hopenlijk tot ziens aan boord!! Crew Tecla
Tecla - 2 februari 2010
02-02-2010 33' 03.7' N 11' 36.9' W
We hebben La Palma weer verlaten en zijn onderweg naar Benicarlo, Spanje. Daar zullen we begin maart de werf op gaan. De twee maanden op La Palma waren heerlijk. Ondanks de kerst storm, hebben we al een aardig begin gemaakt met het schilderen. Nu valt het weer dan ook een beetje tegen. We hebben onze korte broeken weer in de kast liggen en de zeilpakken weer aan. Bij vertrek hadden we een zuid oostelijk windje en konden dus mooi zeilen, nu is de wind oost en hebben we nog steeds zeil maar ook motor bij ter ondersteuning. Om ons heen zijn veel donder buien, af en toe regen, maar ook opklaringen, waar de jas weer even uit kan. De eerste groepen dolfijnen en Jan van Genten hebben ons al begroet, ook hebben we een oranje schildpad gezien, zich warmend in het zonnetje. De nachten zijn helder, net na een nieuwe maan, Orion begeleid ons weer, maar nu startend van af stuurboord. Het is goed om weer op het water te zijn. Crew Tecla
NIEUWE FILM GEMAAKT
Martin Blouet heeft een nieuwe film gemaakt. Hij is echt super dus check: http://www.youtube.com/watch?v=Ii66AiBe3Q0
Fondsenwerving
Wij kunnen jou helpen met het vinden van sponsors! Klik hier voor meer informatie.
TECLA - 3 december
Op dit moment, liggen we op La Palma, in de haven van Santa Cruz Onze Zwitserse groep is al weer een week naar huis.
Met de groep hebben we na Zapata nog Santa Cruz de Tenerife bezocht, Puerto de Vueltas of wel Gran Valle Rey (zuid Gomera, betekent: Vallei van de grote Koning. ) San Sebastian de la Gomera en als laatste Las Palmas op Gran Canaria. En omdat het weer zo heerlijk was, hebben de jongeren veel kunnen zwemmen en body surfen.
Sinds een paar dagen heeft het weer een dipje. Het regent af en toe, het is een graad of 20, maar het mooie weer komt weer terug hebben we al gezien.
De crew heeft gewisseld, Gijs is naar Nederland en Jet is nu aan boord. Tot nu toe vullen we onze dagen met opruimen, schoonmaken, onderhoud machine kamer en kleine klusjes. Jet heeft in Nederland samen met At Sea Sailtraining onze agenda voor het komend seizoen klaar gemaakt. Het wordt een jaar van vele Tall Ship Races, vele landen en lange afstanden!
Gijs zal in Nederland onder anderen onze zeilmaker helpen met het maken van onze nieuwe zeilen. En ook over dit mooie project binnen kort meer! Voorlopig ligt het schip op La Palma, het eiland met de meeste palmbomen en ook daar over later meer! Jeannette - Crew Tecla
TECLA - 15 november
28 31.99 N 16 07.944 W - Even een kort bericht. We zijn gister middag voor anker gegaan bij Zapata, noord Tenerife.
We liggen tussen hoge kale rotsen. Met alleen een paar kleine (vissers?) huisjes. Het is hier warm, ongeveer 26 graden en ook het water is hier lekker warm, dat houdt in, dat er veel gezwommen wordt. Er is ook een zwart strandje, bij laag water, waar met de bal gespeeld kan worden. Iedereen geniet met volle teugen. Nyske loopt weer rond, zwemt of wil een douche, alleen vanmorgen werd ze even door een golf onder water getrokken, dat vindt ze dan even minder leuk. Ons program rond de Canarische eilanden staat nog niet helemaal vast, maar als het weer zo blijft, moet het niet moeilijk zijn er een goede tijd van te maken.
TECLA - 13 november
30 01’ N 15 03’ W Nog 103 mijl voor we op de plek zijn waar we anker willen gooien. De wind is inderdaad westelijk geworden, maar zo weinig dat we er niets aan hebben. De zeilen staan nog wel, maar ook de motor met 800 toeren. Weer een giga sterrennacht. We proberen ze te herkennen, maar er zijn zoveel sterren! Orion is goed herkenbaar, met z’n drie felle sterren als riem. Grote Beer idem. Maar of we nu de Eenhoorn zien of Cassiopeia wordt al moeilijker.
Het varen op de motor is en blijft vervelend. Iedereen wordt er onrustig van, de vraag hoe lang nog, is dan ook regelmatig te horen. De temperaturen van water en lucht worden zo aangenaam, water temperatuur nu 23 graden, dat iedereen nu wel graag wil zwemmen en langs een strand slenteren. De zeilpakken hebben we in de kast gehangen en vanaf ‘s morgens een uur of half tien, kan er een korte broek aan. ‘s Middags is er een zwem stop. Ook nu, 9 uur ‘s avonds, is het nog zeer aangenaam buiten. Het enige dat een beetje tegen valt is, dat het zo snel donker is. We zijn verplicht binnen te eten, want met een maanloze avond, wordt het eten op het achterdek te moeilijk (lees:rommelig) Onze kleur op benen en armen begint al weer aardig op onze Charlston kleur te lijken en daar zijn we natuurlijk erg tevreden mee. Morgen middag hopen we ergens voor anker te gaan bij Tenerife en dan beginnen we aan ons laatste stukje expeditie. Lopen, zwemmen, bananen, papaja, zwarte stranden……ik verheug me op een winter Canaren!
TECLA - 12 november
32 21.380 N 13 37.840 W Le 12-11-'09 Bonjour, je m'appelle Bogdan, j'ai 17 ans et je fais actuellement partie de l'equipage du Tecla. Ca fait depuis le 15 septembre que je suis a bord et j'ai beaucoup de plaisir. Jan, Jannette et Gijs sont de tres bons capitaines et Jannette fait tres bien la cuisine. J'apprecie beaucoup les regles et l'environnement du Tecla. J'aurai pour ma part fini mon voyage le 25 novembre mais ca ne sera pas la derniere fois que je serai sur le Tecla.
J'aime beaucoup le monde marin et le Tecla, j'aimerai revenir a bord lors d'une course qui se deroulera en 2010.
Nous avons commence la journee avec un vent de force 2. Vers 3h00 le vent baisse et nous allumons le moteur.
Actuellement, nous naviguons toujours au moteur et comme la mer est tres calme nous avons pu en profiter pour passer
une journee assez tranquille. Les quarts ont ete tres sympas, dans le mien que je commence a 8h00, Jannette nous a appris mes collegues de quart et moi, a nous reperer a l'aide d'une carte marine. L'apres-midi a ete consacre au
nettoyage du bateau. Cela s'est passe dans la bonne humeur et a la fin le bateau etait niquel. Les capitaines ont ete
tres contents et ont arrete le bateau pour que nous puissions nous baigner en plein milieu de l'Atlantique. Ca nous a
fait du bien parce qu'il faisait tres chaud et nous avons eu beaucoup de plaisir. Le bateau redemarre en direction
de Tenerife ,les quarts recommencent et la journee poursuit son cours tranquillement.
Nous sommes actuellement a 255 miles nautiques de notre destination et suivons le cap de 205.
Hello, my name is Bogdan, I'm 17 years old and I am actually part of Tecla's crew. I am on board since the 15th of September and I'm having a lot of pleasure. Jan, Jannette and Gijs are very good captains and Jannette cooks very well. I do appreciate a lot the rules and the environment of Tecla. I will for my part, finish my trip on the 25th of November but it won't be the last time I will come on Tecla. I like the sailing world a lot and the Tecla, I would like to come back on board for a race that will take part in 2010.
We have started the day with a wind force 2. By 3:00am the wind decreased and we turned the engine on. At this moment, we are still navigating by engine and since the sea is calm we managed to have a quiet day. The watches have been very nice, in mine which I start at 8:00am, Jannette taught my watch colleagues and I, how to position ourselves on a sea chart. The afternoon was dedicated to cleaning the ship. That was in a good atmosphere and at the end the ship was as new. The captains were very happy and stopped the ship so that we could swim right in the middle of the Atlantic. That was very nice because it was very hot and we had a lot of pleasure. The ship's engine is on again towards Tenerife, the watches have started again also and the day continues quietly. We are now at 255 nautical miles from our destination and our course is 205.
TECLA - 11 november
Wednesday 11th of November, 34'16.8 N - 12'33.8 W
Good evening everybody! My name is Sophie and I am 25. I finished my architecture studies in France last year and decided to do a gap year preparing and participating in the Tall Ships Atlantic Challenge with the two French class B schooners, Etoile and Belle Poule. This gap year is getting more and more extended because I am now sailing on Tecla since almost two months... Already! Time really flies away when you are having good fun somewhere. But my trip is almost finished because I am leaving next week, a few days before all the youngsters on board; and the only thought of it in my mind makes me sad. Hopefully I still have a few very nice and sunny days left, which will maybe be the best, who knows!
The first time I really met Tecla was last year in Vigo (Spain) in the beginning of the Atlantic Challenge. I was sailing on Etoile as the "communication officer" and so I could hear and be in contact with Tecla daily for the race control positions. I first met Jet and Gijs on a party given by the Urania in Tenerife (Canaries) and then we met in each race port call. During the last race between Halifax (Canada) and Belfast (Ireland) my captain received an email from Tecla asking if I would eventually be interested and available in sailing on Tecla, as a translator for a group of young Swiss...
Of course! who would have thought that would really happen? Me, sailing on the every time winning ship? THE ship who would always cross the finish line before us, all sails set and full of wind on both ships; with whom we would always compare our positions and try to get more miles on her daily... But that of course Tecla didn't know: she was already far ahead to see us behind!
So of course, I accepted this once in a life offer with a lot of joy! Who wouldn't have?
And that is how it all started for me here on board...
Here I try to do my best to be efficient on the deck with either holding the helm, helping in the kitchen, translating; even though most of the young try now to speak English by themselves and sometimes do not want to be helped anymore. If at sea the first hours (or more depending on the swell as you know the last few days were quite terrible!) I am sometimes seasick, there is always things to do to keep my mind off of it and smile: Jannette has a lot of little games to play to know the rigging better for the young either with words or drawings and we have to get what it is and where. I must say some drawings are not very easy to understand sometimes but then that's what makes the game funny and difficult at the same time!
On a ship like this, if you put your heart in it, you might get quite poly valent afterwards... If you like cooking, you just have to stay in the kitchen, putting yourself at work, all together, cutting and learning all the secrets of Jannette's delicious soups or Jan's Chinese meal like we had this evening: " Succulent" like we say in France for a 3 stared Michelin restaurant... Either you can stay on the deck, in the nice warm sun, to sew! Today we continued our ditty bags sewing and stitching; trying to help each other and see how one has done his to do the same and get the good ideas out. It is nice to see how some young really get involved in choosing their colored thread, the way they want the stitches to be seen... and how doing something all together during the workshop makes a day well fulfilled!
In fact to be a good sailor we have to learn all of these jobs at the time: cook out of nothing wonderful meals, sew to repair a ripped sail, to make time joyful and nice for everyone have a lot of humor and good stories.... we have still a lot to learn from the Tecla Family! But then these are only the extras. Most of all we learn how to sail: finding the wind, even if we don't feel anything breeze; the direction of the swell, even if it seems to come from everywhere; holding the helm and staying on the correct course, even if the waves makes the compass turn in all directions; being outside watching the horizon for a ship, even if it is cold and rainy and our eyes are begging to close... but then comes the shiny sun waking up in the east and going to sleep in the west, the dolphins, the falling stars, the silence of the ocean... anything you can get on a ship but not on land that makes this trip unforgettable!
Thank you for all. For sure I will do my best to come back, even if I have to sleep in the cellar or attached on a rope hanging behind the ship!
Our course is this evening 210, heading directly to the Canaries. We are at an average speed of 5,5 knots and have still 378 miles to go before arriving. This night we will be half way since we left Cascais.
TECLA - 10 november
36 09.65 N 11 54.74 W - Maar het werd geen Madeira de volgende dag. De boodschappen waren binnen, de was gedaan, de watertanks vol en de laatste avond stappen voor de jongeren. En dat stappen werd een beetje een rommeltje, dat later toch even goed besproken moest worden en dat duurde dus even. Maar nu zijn we dan toch weer onderweg. Gistermiddag hebben we Cascais achter ons gelaten, met een vervelende hoge zee en te weinig wind om de Tecla fijn door de golven te laten snijden. Gelukkig kwam de beloofde wind kracht 4 a 5 uit noordelijke richting 20 mijl uit de kust en konden we genieten van Tecla waardige snelheden, 9.5 tot 10.5 knopen. Een geweldige, maanloze, sterren en melkweg nacht, vol zeil, een oud kluivertje als bezaan stagzeil, geen vissers op ons pad, waar we voor uit moeten wijken, denderen we de nacht in. De vermoedelijke tijd van aankomst, 12 november 20.30 uur. De jongeren verbazen zich dat we er zo snel zijn! Er worden al plannen gemaakt wat we allemaal kunnen gaan doen op de Canaren, nu we wat extra tijd gaan krijgen door deze geweldige snelheden. Maar, wij hebben de weerberichten gezien en weten dat dit maar van korte duur zal zijn, als we niet opschieten, krijgen we zelfs een zuidwester tegen! Al voor middernacht neemt de wind aanzienlijk af en krijgen de golven weer meer en meer vat op ons. Dit houdt weer in dat er velen niet, of nauwelijks kunnen werken tijdens de wacht. De ochtend begint grijs, niet koud, 20 graden, net als de watertemperatuur, de zon komt er pas in de middag bij, als de wind zo noord oost is geworden, dat we met de gehele bemanning (die niet ziek zijn) de topzeilen (en stagzeil) er afhalen, gijpen en daarna alles weer zetten. Deze koers is aanzienlijk aangenamer, bijna alle zieken krijgen weer kleur en willen weer eten. Gijs hangt de hangmat aan de giek van de bezaan en een ieder die daar in wil liggen, is verplicht een verhaal te vertellen. De korte broeken komen te voorschijn, al hoewel er nog wel hoestdranken en anti griep tabletten uitgedeeld worden, want het natte weer van de laatste tijd, heeft voor een vervelende verkoudheid gezorgd onder de bemanning. Onze vermoedelijke tijd van aankomst is nu 14 november 19.35 uur maar als de wind weer een dipje heeft wordt het al snel een dag later, we genieten al weer van een sterren nacht, vol vallende sterren. Onze wensen , die we niet hard op mogen zeggen, zal een ieder wel kunnen raden, voorlopig genieten we van het zeilen en van de sfeer aanboord, die aanzienlijk beter is geworden. - Crew Jeannette
TECLA - 5 november
38 42 N 09 25 W 5 november - En de wind bracht ons naar Cascais. Een oude stad aan de west kust, 30 minuten met de trein naar Lissabon. Met een NNW wind, af en toe een beetje zoekend en af- en aantrekkend, was het een prima stuk zeilen. In 33 uur lagen we weer voor anker naast de marina van Cascais. Na 6 weken merk je, dat alle jongeren nu aardig ingewerkt raken. Iedereen heeft zo zijn of haar favoriete plek tijdens het zeilen en opdoeken. Ook beginnen velen zich te bekommeren om het netjes opschieten van de touwen, gaffels die in lijn moeten staan etc. Dat maakt, dat alles ook veel sneller staat en klaar is, zodat er koffie, chocolade melk of cola gedronken kan worden. Tijdens deze tocht worden de weerberichten wel steeds vreemder. Wij merken dat de zee steeds hoger wordt, golven van meer dan 3 meter, terwijl de wind niet boven de 4 beaufort komt. Op de navtex krijgen wij berichten binnen van havens aan de west kust, die gesloten worden. Eerst de kleinere havens, dan de grotere havens, zoals Aveiro, waar we vorig jaar de race Funchal 500 zijn begonnen, mogen schepen kleiner dan 15 meter niet meer naar binnen. Daarna gaat Porto dicht en mogen schepen kleiner dan 35 meter de haven van Aveiro niet meer binnenlopen. Het weerbericht praat nu niet alleen meer over wind, maar ook over zware golven. De wind blijft vooral boven de oceaan en de Golf van Biskaje , NW 9, maar de golven zijn nu langs de gehele kust, tot aan Casablanca.
Wij gaan een plekje in de marina bespreken. Er moet water getankt worden, boodschappen aan boord voor een week en natuurlijk de was. Buiten liggen de container schepen voor anker, ze gaan van boord naar boord. Wij liggen tussen de grote motor jachten met drie dubbele verdiepingen, dubbele motoren, poetsvrouwen etc een beetje vreemd, maar dat went snel. Cascais is een goed onderhouden stad. Mooie oude huizen, een vestingmuur, met binnen de muren de oude huizen, die gerestaureerd worden. Overal zijn kleine strandjes met inhammen en rotsen. De vissersboten zijn hier vrij klein en werken vooral met potjes en korven, aan de kade hebben ze allemaal keurig een eigen stukje kade voor opslag. Wij bekijken meerdere weerberichten, vooral om te weten te komen of de golven ook af zullen nemen en natuurlijk wanneer. Zoals het er nu uit ziet, kunnen we morgen weer vertrekken, op dit moment staan er golven van rond de 8 a 10 meter, het zal afnemen, zegt ons weerbericht. Dat hopen we dus maar, alhoewel het geen straf is hier te zijn, Madeira wacht op ons.
Crew - Jeanette
TECLA - 3 november
40 24.6 N 009 21.2 W. Het heeft inderdaad lang geduurd, om precies te zijn 53 uur, dat we, na vele malen overstag en een constant draaiende en afnemende wind, Leixoes, binnen konden varen. Toch was het geen saaie tocht. Met een iets meer dan halve maan, dus geen mooie sterren nachten, maar wel erg veel dolfijnen, waar we dus ook ‘s nachts volop van konden genieten. Binnen kort zullen we de foto’s in het logboek zetten. En omdat je met zo’n klein windje ook met en klein groepje overstag kunt, gebeurde dit zeer regelmatig, zonder iedereen te hoeven wekken. Leixoes is een voorstad van Porto. En het spijt me te moeten zeggen, maar het verdient niet de schoonheids prijs. Als je aan komt varen zie je eerst een giga branding, die tegen en over de golfbrekers/muren aan slaan, daar moet je dus eerst door. ( de tafel die gedekt was voor het middag eten, werd snel weer terug gezet!) En dan kom je in een grote kom, waar links de olie haven is, rechts visserij, dichter bij de brug de containers, daarna de veerboten, en achter een grote muur, de jacht haven. Wij willen natuurlijk een plekje aan de wal, even lekker slapen, maar dat vindt de haven meester niet, wij zijn te groot en dus niet welkom in de jachthaven. In de commerciële havens kunnen we niet liggen, want dan hebben we een agent nodig enzovoort. Gijs wil echt lekker slapen, dus blijft even door zeuren met als resultaat dat we buiten op de muur kunnen gaan liggen en niet voor anker in de kom. Er liggen al drie enorme fenders tegen de muur, dus we zijn helemaal blij. Tot we merken hoe de swell toch ook in de haven merkbaar is, na een knal, een gebroken Urania lijn, onze allerdikste lijn gezet, maar we zijn niet blij, zo slaapt niemand lekker! Het kraakt, zuigt en gaat heen en weer als een gek. Tja dus toch maar voor anker, maar dan wel met twee achterlijnen naar de wal en 40 meter ketting voor, zodat we er ‘s nachts alleen maar uithoeven om even te kijken of het allemaal nog goed gaat met het schavielen. Als we helemaal klaar zijn begint de mist hoorn, en kunnen we de ingang niet meer zien, we hebben geluk gehad, met dit zicht hadden we liever niet binnen willen varen. De groep neemt de bus naar Porto en Nyske mag het strand verkennen. Het strand is geweldig, behalve het afval dat overal ligt, er is een soort boulevard en er zijn zeer moderne strandtenten, ook is er een zwembad in de oceaan gemaakt, maar dat ziet er vervallen en verlaten uit. Aan de andere kant van de straat staan de welbekende appartementen annex hotelcomplexen, leeg en verlaten, verdwaalde kledingwinkels en erg veel restaurantjes, waarvan de helft dicht en vervallen. Zo is de hele stad een beetje, geweldig mooie oude hoge koopmanshuizen met houtsnijwerk en tegels, maar zeer vervallen, tussen de meest vreselijke nieuwbouw, waarvan de helft ook vervallen is en leeg staat. Omdat de groep in Porto blijft eten, zoeken wij een sfeervol restaurantje. En dat vinden we in zo’n oud vervallen koopmanshuis. Italiaans, smaakvol (geen plastic stoeltjes op witte tegels met de tv aan) maar een wand bekleed met de huid van een schip, oude foto’s aan de muur, wijnrekken tot aan het plafond, jammer dat je weet dat de resterende drie verdiepingen op instorten staat, onze handen beginnen te jeuken, maar we zijn nog niet op zoek naar een nieuw project, tijdens het terugwandelen, door de verlaten straten, maken we al weer druk plannen waar de wind ons morgen naar toe kan brengen.
TECLA - 30 oktober
41 21.989 N 008 56.668 W En we zijn in Vigo aangekomen! Met een afgrijselijke hobbelzee, waar ook ik, Jannette, voor het eerst dit jaar, helemaal van: voor de bijl ging!!!! De golven zijn noord west en de wind is zuid/zuidwest. Grijs, buien, af en toe een stormachtige wind, heel veel regen (ook qua hoeveelheid) alleen ……..het is niet koud! En dat was dus allemaal al weer ruim een week geleden. Vigo is, gedeeltelijk,een zeer oude stad. De visserij haven is groot, in de haven waar we met de schepen van de TSAC race gelegen hebben, liggen nu veel sleepboten, klaar om ingezet te worden bij het manoeuvreren van grote containerschepen, die verder op een eigen haven hebben. Wij liggen aan de buiten kant van de marina, vrij dicht bij het centrum van de oude stad. Hier krijg de groep bezoek uit Zwitserland en zijn we dus ruim 2 dagen blijven liggen, want echt zeilweer was het niet. Veel buien, af en toe een stormachtige wind uit de zuid-west en op zee golven van 4 tot 6 meter. Onze wens was ooit eens de omgeving van Vigo te verkennen, want alle baaien zien er zeer aantrekkelijk uit en ook de Islas Atlanticas de Galicia, een Parque National, zien er zeer aanlokkelijk uit. Gelukkig komt een trainee van de TSAC race, Vigo/Teneriffe, langs voor een kopje koffie en zo weten dat je een vergunning kunt krijgen om de eilanden te bezoeken. Het kost even een behoorlijke wandeling en dus wat tijd, maar met de vergunning aanboord vertrekken we weer, richting Archipielage de Cies, waar we bij een stormachtige wind en veel regen, voor anker gaan. Er wonen een paar mensen, er zijn verschillende wandelroutes, de hond mag niet mee, maar het is er schitterend, alleen jammer dat na het beklimmen van de hoogste rots, 175 meter, de nevel bezit heeft genomen van het uitzicht. Ook de dag erna nog steeds harde zuidwester en zeer nat. We gaan weer opzoek naar een andere baai. Dat wordt Aguete, gelukkig kunnen we dit zeilend doen. Ook hier weer prachtige strandjes en tuinen met druiven en over de grond allemaal kleine mini tomaatjes. Hier krijgen Jan, Nyske en ik het noch even heel er nat en ons verse brood ook, de hele hemel lijkt leeg te lopen en waarschijnlijk is dat ook gebeurt, want de volgende dag zitten we in de zon, kunnen we zwemmen, de oefening met de man overboord met immursion suit doen, onze natte kleren drogen en veel weerberichten bestuderen, want eigenlijk willen we wel verder, maar geen wind, mist en hoge golven is niet wat we nodig hebben om naar Porto of Lissabon te gaan. Dan maar een klein stukje richting ons doel, Bayona. Een hele sympathieke stad. Een echte kasteelmuur met een vrij nieuw hotel en geweldige tuin er omheen, nauwe, steile straatjes, smalle diepe huizen, klooster met nonnen, mooie oude kerken, en buiten een schuimende branding op het strand. Dat werd dus even surfen voor JB en Gijs. En nu zijn we dus op weg naar Porto? Lissabon? Zuidwest tot zuidoost 2 tot 5, lange golven, en een snelheid van 1 tot 6 knopen. We zijn nu nu al weer 36 uur onderweg, het gaat heel erg langzaam, maar we zeilen weer!
The prizes awarded were:
Class Prizes for the Regatta
Class A:
1st - Stad Amsterdam (Netherlands)
2nd - Eendracht (Netherlands)
3rd - Oosterschelde (Netherlands)
Class B:
1st - Tecla (Netherlands)
2nd - Maybe (UK)
Class C:
1st - Dar Szczecina (Poland)
2nd - Riyal (Netherlands)
3rd - Black Diamond of Durham (UK)
Class D:
1st - Lietuva (Lithuania)
2nd - Urania (Netherlands)
3rd - Endorfina (Poland)
Winner overall on corrected distance: Dar Szczecina (Poland)
Longest distance covered, 662nm: Lietuva (Lithuania)
Best Crew in Crew Parade: Pelican of London (UK)
Vessel with youngest average crew (22.4 yrs): Endorfina (Poland)
Vessel with most international crew (9 nationalities): Kaliakra (Bulgaria)
Vessel furthest from their home port: Shabab Oman (Oman)
Communications Prize: Stad Amsterdam (Netherlands)
STA Netherlands Trophy, awarded to a Dutch, non-Class A vessel that covered the longest distance: Riyal
WYLDE SWAN 16, 17, 18 AUGUSTUS 2010
De laatste dagen en het afscheid - 16,17 en 18 augustus.
Daar zit ik dan weer op de bank in Oosterend. Het is alweer een paar dagen geleden dat ik op Texel terugkwam. Ik heb ontzettend heimwee naar de Wylde Swan en naar iedereen die mee was. Ik wist niet dat ik zo’n zeemens was! De laatste paar dagen heb ik erg last van zeebenen, veel meer dan de andere trainees van de boot. Gelukkig heb ik contact met hun via email en Hyves. Toen ik afgelopen donderdag achter de computer zat en internet opstartte had ik gelijk een aantal vrienden uitnodigingen op Hyves en een boel mailtjes in mijn inbox. We hadden op de boot al e-mailadressen uitgewisseld en nu kunnen we elkaar mailen en foto’s naar elkaar versturen van de reis. Maar laat ik nu eerst maar vertellen hoe de laatste paar dagen zijn geweest.
16de Maandagmorgen moesten we weer vroeg uit de veren, we werden allemaal om 8 uur aan de ontbijttafel verwacht. We zouden namelijk een paar uur daarna aankomen in IJmuiden en dat moest iedereen natuurlijk bewust meemaken. Maar goed, na 2,5 uur slaap was ik niet erg fit maar wel opgewekt. We gingen weer naar de vaste wal! Achteraf gezien ben ik daar nu niet blij mee, ik was het liefst op het schip gebleven. ’S Middags na het schoonmaken vertrokken er al heel wat trainees. Eigenlijk waren we een dag eerder aangekomen in IJmuiden dan gepland. Maar ja, met windracht 8 op de Noordzee is ook geen pretje en zeker niet na wat er is gebeurd. De trainees die al vertrokken hadden het niet zo naar hun zin gehad op de boot. Daardoor maakten ze het voor de anderen ook een stuk minder leuk. Nadat zij vertrokken waren verbeterde de sfeer op de boot meteen en iedereen was ineens een stuk hechter. Zelfs de crew en de trainees waren close.
Die dag hebben we vooral opgeruimd en ’s middags ben ik met een groepje mensen IJmuiden in geweest. Lastig hoor als je zo’n last hebt van zeebenen! We liepen allemaal een stuk harder en als we stil stonden, stonden we niet stil. We schommelden heen en weer. Constant balans zoeken want dat waren we natuurlijk gewend op zee. In IJmuiden hebben we even gewinkeld en wat boodschappen gedaan voor op de boot. Het was heel apart om weer andere mensen te zien en om in gebouwen te zijn. Waar ik ook last van had was dat ik dacht dat we in Engeland waren. Dat kwam doordat we vanuit Hartlepool zijn vertrokken en doordat ik veel Engels heb gepraat op het schip en in IJmuiden. Toen we weer terug bij het schip kwamen was ik weer helemaal thuis en had ik plots geen last meer van zeebenen. Die middag en avond kwamen er ook al veel andere schepen binnen die met de race hadden meegedaan. Het was zo’n mooi gezicht om al die schepen langs te zien varen. Heel leuk was ook dat alle schepen elkaar begroetten en dat de bemanning naar elkaar waveden.
Naast ons schip meerden die dag nog 2 kleinere zeilbootjes aan, de Jolie Brise en de Black Diamond. Dat was ’s avonds vooral heel gezellig aan dek. We hadden op ons schip namelijk feest die avond en iedereen had het naar zijn zin. De tap mocht eindelijk open (einde van de regatta) en deze werd ook veelvuldig gebruikt. De buren kregen gelegenheid om een hapje mee te eten, een glaasje mee te drinken en om te douchen. Die luxe hadden ze na die dagen op zee zonder douche wel verdiend! Ik heb me die avond erg vermaakt en ik heb leuke mensen van andere schepen leren kennen. Wij (trainees van de Wylde Swan) hadden mazzel die nacht omdat we in de haven lagen. Als de WS namelijk in de haven ligt hoeven we geen 4-uurs wachten te draaien. De enige wacht die dan ingaat is de ‘gangway watch’ en die loopt van 10 uur ’s avonds tot 8 uur s’ ochtends. Daarbij houden steeds twee mensen twee uur lang de loopbrug in de gaten en daarna worden ze weer afgelost.
17de Dinsdagochtend gingen de meeste mensen weer vroeg uit bed. Eerst even schoonmaken en opruimen en daarna hadden we tijd voor onszelf tot de lunch. Na de lunch kregen we de kans om in de masten te klimmen! Nou je raad wel wie stond te springen om dat te doen! We werden verdeeld in groepen en we mochten per tweetal de mast in. Een aantal mensen was erg opgelucht dat het niet verplicht was om in de mast te klimmen.
Toen ik aan de beurt was stond ik al klaar in mijn harnas, ready for action! Ik klom op de railing, klikte mijn eerste haak vast en had even een moment voor mezelf. Even een gedachte van: ik ga dit echt doen! Ik vond het niet eng maar de adrenaline vloog wel door mijn lichaam, zeker toen ik halverwege de ‘klim’ was. De laatste paar ‘treden’ waren wel de engste, ze waren smal en de wind was daarboven een stuk harder. Eenmaal bovenaan kon ik even zitten! Dat was echt te gek, ik heb daar wel 10 minuten gezeten en ik was heel blij dat ik mijn camera mee had. Dus vanuit de mast heb ik voorzichtig wat foto’s gemaakt. Vanuit de andere mast op het voordek zijn er ook nog foto’s van mij gemaakt waar ik heel blij mee ben. Wat een gevoel van vrijheid daarboven en wat een overzicht! Eenmaal beneden bleek dus dat ik ongeveer 40 meter hoog zat! Ik zei tegen Beate, van de crew, dat ik blijkbaar gemaakt was voor het leven op zee; ik was in de mast geklommen, ik ben in het kluivernest geweest, ik heb genoten van de golven en ik ben niet zeeziek geweest!
Die middag heb ik nog een ander schip bezocht en heb ik veel lol gehad met de andere trainees van de Wylde Swan. Oh, bijna vergeten, ik ben die ochtend nog geïnterviewd voor de IJmuider krant. Tijdens het schoonmaken werd ik door Thomas (crew) naar boven geroepen want hij had een ander ‘klusje’ voor mij. Dat klusje was dus een interview, dat vond Thomas wel wat voor mij. Nou daar zat ik op het achterdek met een journalist voor mijn neus en het was inderdaad een leuk klusje om te doen! De volgende dag zou er een stukje in de krant staan met een foto van mij erbij, helemaal leuk toch? ’S Avonds was er een grote barbecue georganiseerd voor iedereen die had deelgenomen aan de Tall Ships Race. Dat was best leuk maar verrassend genoeg waren er niet heel veel mensen. Nadat we hadden gegeten ging ik met een groepje op zoek naar een leuke kroeg in de haven. Een paar uur later vertrok ik met Sophie, een andere trainee, naar een andere kroeg dicht in de buurt. Daar waren onze buren van de Black Diamond namelijk te vinden. De avond was heel gezellig en om 12 uur werd iedereen ‘een soort van’ verwacht terug te zijn op het schip. Nadat ik was teruggelopen naar de boot met een buurman heb ik op het dek nog even doorgefeest. Om ongeveer 2 uur ging ik slapen en het lullige was dat ik 2 uur later alweer gangway wacht zou hebben. Achteraf heb ik samen met Mirjam een leuke en gekke wacht gehad en daarna heb ik nog geprobeerd om te slapen tot de ‘volgende’ dag.
18e Om 8 uur werd iedereen wakker gemaakt door de crew. We moesten snel ontbijten, onze spullen inpakken en onze kooien schoonmaken want om half 10 zouden de ouders van de trainees komen kijken. Die deadline heb ik niet kunnen halen want op een gegeven moment hoorde ik mijn moeder praten in de Pantry (waar we eten e.d.). Oeps! Die ochtend verliep verder erg rommelig, alles en iedereen liep kriskras door elkaar. Schoonmaken, afscheid nemen, een rondleiding geven, informatie uitwisselen, alles gebeurde tegelijkertijd. Sommige trainees gingen al vroeg weg terwijl anderen niet weg waren te slaan, zoals Mirjam en ik. We hadden het er moeilijk mee dat we weg moesten. Ik heb zelfs nog gehuild op het dek en Mirjam heeft nog lang geholpen met de voorbereidingen op de Sail Amsterdam. In de tussentijd ben ik met mijn moeder en oom nog even IJmuiden in geweest om een krant te bemachtigen. En ja hoor, ik stond in de krant met een stukje en een foto!
Toen we weer terug waren op de boot heb ik nog een Wylde Swan trui en een speldje gekocht als aandenken. Nadat Mirjam klaar was met helpen hebben we nog flink wat foto’s gemaakt en daarna kwam het afscheid. Goodbye crew… Dat was wel moeilijk want zo op zee leer je elkaar heel goed kennen in een korte tijd. Toen we de laatste mensen een knuffel hadden gegeven stapten we in de auto en reden weg uit de haven van IJmuiden. Ik weet nog dat ik met pijn in mijn buik in de auto zat en dat ik er tegen op zag om terug naar Texel te gaan. Vaarwel Wylde Swan, tot volgend jaar! Dat is wat ik toen dacht en nog steeds denk. Ik wil zo graag terug naar dat prachtige schip. Ik heb een nieuwe hobby, nee, ik heb een nieuwe passie! Ik heb ontzettend genoten en ik ben heel blij dat ik deze kans heb gepakt. Ik hoop dat jullie met plezier mijn weblog hebben gelezen, en nu voor de laatste keer: Bye Bye!
Lara Hoogenbosch - trainee Wylde Swan
KALIAKRA 14 AUGUSTUS 2010
Update from the Swedish Trainees.
Day 3 - Thursday 12th
Today we were having a Swedish day on board Kaliakra. We took care of the kitchen and made a typical Swedish dinner, meatballs with potatoes and gravy. Grace from Portugal helped us as well, since we were one swede short. It was very interesting working with the Bulgarian chef especially since he didn't speak a word of English. It worked out very well and the crew seemed to be satisfied with our Swedish cooking skills. It was also a fun experience cooking with everything moving back and forth. After the dinner we had a presentation of Sweden, it all went fine. We went to sleep early since my watch was going to start at 0400.
Day 4 - Friday 13th
Chris woke us up at 0315 and we all needed to go on deck. It was raining and we could feel the storm coming in. We started to play a game of Pride and Prejudice but we had to stop, since the weather got worse. The seasickness is starting to appear and more people joining the green team every day. White team stands strong! The lunch was cancelled since the chef decided it was not safe to cook, so I had some apples and cookies before going to bed and trying to sleep. Rough day but definitely and experience to remember and I am proud I could handle it so well.
A message for the Swedish Speakers
Smyger in ett par rader på svenska här också. Vi svenska vikingar står självklart pall mot dom ökända nordsjö stormarna. Medans nästan hela besättningen sprider spyor både här och där. Mår vi oförtjänt bra. Köttbullarna var mer eller mindre pannbiffar och hela rätten var ganska bulgariskt inspirerad men alla verkade gilla det och det är huvudsaken. Presentationen av sverige gick väldigt bra och Europas ungdomar vet nu vad en fika är.
Updates from Red Watch
Friday 13th August 2010
We started our first watch at 00:00 till 04:00. Around 2 o'clock there was a storm coming. There were probably two of them. They were coming from different sides and colliding just above us, which meant that we will have a rough night ahead. There were coming waves over one side of the ship, which looked quite scary in the beginning. So, we started to furl few sails to decrease the power to the vessel.
People were wet and tired, but still working on the deck till the end of the watch. Hard work was successful and we were able to go to sleep at 04.00 o'clock. Not for long…. At 06.00 o'clock there was an 'all hands on deck alarm'.
Everyone had to get on the deck because we were tacking in a strong wind and there was a high need of men power. Finally, we went back to our beds for some more sleep, but still some people were working on the deck because a lot of people from other watches were sea sick and they felt a lack of people. We called a green watch, which was working almost 24 hours per day.
The majority woke up just before the next watch to try having lunch. The storm was still at its peak. Strong wind, rain and rough sea made a lot of people sea sick, which of course made the situation pretty unpleasant. However, we began our watch from 12.00 till 04.00 in the afternoon. We tried to play some games during the watch to build up the mood inside the ship. We played a game called 'pride and prejudice'. It's a game to learn about the other countries and to take away the preconceptions.
Inside the ship most of the people were getting sea sick, so a lot of the trainees stayed on deck even though it was raining. In addition, even the crew of the ship was sea sick… So the weather was challenging. Our last watch was much better because the storm finished and we could enjoy dry weather with no wind. We could even see the sun! So a lot of people just went outside to chill and relax after a stressful day. We ended our watch in a good mood, looking at the stars and hoping to see nice weather tomorrow.
Saturday 14th of August started differently! The sun was shining for the first time in four days so the weather was brilliant! We started our watch with a game called “Who am I”. It was pretty fun and relaxing. Later that day people started to sunbath and drying their clothes on the deck; the mood in the ship was much better and it was increasing with every hour. We helped the crew to remove the broken sail; some of us also helped the Captain to secure (hank on) the bramsail. This meant we had to climb up in the top of the mast and out on the yard; it was an amazing view from up there.
Later in the day we decided to film a music video on the ship. It will involve all the trainees and the crew. We saw few inspiring examples and we decided to make one even better. All this activity and the day is not yet finished….
If you like to read more and see pictures: http://playingonboats.blogspot.com/
TECLA 15 AUGUSTUS 2010
54'19N 005'06E 18:21 UTC
Waypoiny day! We zijn vandaag een hele zoot waypoints voorbij gegaan, H I J K L en nu zijn we onderweg naar N!! De wind is toegenomen tot een sterke bries, met bijbehorende golven. Koken beneden was wat ingewikkeld, de soep die wij hadden gemaakt op eten was nog een grotere uitdaging. Andere schepen zijn nu aan het finishen, wij proberen nog wat laatste mijlen te maken voor morgen, goed maken wat we die 24 uur heen en weer drijven verloren zijn. We hebben veel zeil handelingen gedaan vandaag, een paar keer gehalst, een oud wijf gezet, een rif in het groot en een rif in de bezaan gezet. Het verliep allemaal soepel met de inzet van onze bemanning! Crew Tecla
ASTRID 15 AUGUSTUS 2010
Met een naam als Stuurman wordt er al snel gedacht dat sturen wel in je bloed zit. Tijdens de wacht bevind ik me hierdoor al snel achter het roer alwaar ik met lichte paniek afwisselend naar het kompas en naar de horizon kijk om de koers enigzins te behouden. Het schip wil namelijk wel links of rechts, maar rechtdoor zee, dat gaat niet zo makkelijk. Elke tweede minuut is er wel een kleine koerswijziging nodig om op Nederland te blijven afvaren in plaats van Denemarken of Frankrijk. An het einde van de dag is er maar weinig wat je kan doen tegen de bepalende factoren op zee; de wind, de stroming en de golfslag, behalve meedeinen. Het kunnen je grootste vrienden zijn als ze je de juiste kant op helpen. Helaas kan je ook constant 'probeer om te keren' van je onboard TomTom te horen krijgen zonder dat je er veel aan kan doen. Gelukkig hebben we nog altijd 330 pk aan oord mochten we te laat komen voor Sail Amsterdam. Het aanzetten van de moter diskwalificeert het schip in de Regetta maar te laat komen is ook zo vervelend. Vraag me toch af hoe ze dat vroeger deden toen er nog geen tractormoter in het ruim lag, dat op tijd komen. Hopelijk tot morgen! Wesley Stuurman - Stuurman aan boord.
TECLA 14 AUGUSTUS 2010
56'00N 002'11E 17:43
Na 24 uur drijven zijn we nu weer onderweg! De zon schijnt en we hebben een klein briesje dat ons 5/6 knopen laat lopen, heel erg fijn! We zijn waypoint G voorbij en zijn onderweg naar H. Alle zeezieken zijn weer beter, ik denk dat de zon hen genezen heeft!
WYLDE SWAN 13,14, 15 AUGUSTUS 2010
13, 14 én 15 augustus
Hèhè, ik heb eindelijk weer tijd, energie en zin gevonden om te schrijven. In de tussentijd is er enorm veel gebeurd en het weer is een paar keer flink omgeslagen. Hadden we de 11de en de 12de nog windkracht 7, de 13de was het weer compleet anders. Na de middag werd het mooi weer en de Wylde Swan dobberde wat rond in zee. Niet erg goed voor de race maar wel fijn voor de verandering. Even een tijdje ontspannen. We hadden na de nachtelijke wacht (duur: 4 uur) maar 7 zeemijl gevaren, dat is omgerekend maar 1,75 knopen per uur! De wind hielp niet echt mee dus. De positieve kant van het verhaal is dat er na de middag een stuk minder mensen zeeziek waren. Mensen werden weer fit en begonnen te sprankelen van positieve energie, ze zagen eindelijk de fijne kanten van deze reis. Zo tegen de avond werd het daardoor heel erg gezellig op het dek. Iedereen was met elkaar in gesprek, er werd gitaar gespeeld en ik heb veel mensen horen lachen. Het was fijn om te merken dat iedereen meer contact zocht en opener werd.
De vrijdagochtend was het nog wel 'rough weather'. Het schip ging weer erg schuin en zo werd ik dus wakker in mijn kooi en viel er nog net niet uit. Ik was een beetje laat voor het eten want de lunch was al begonnen. Daardoor moest ik me haasten voor de wachtenwissel op het achterdek. Na de wissel gingen we ondanks de gigantische deining toch maar wat doen. Ik was nog helemaal niet uitgegleden of gevallen terwijl de meeste mensen het dek wel onder hun voeten hebben zien verdwijnen. Maar toen ik eenmaal aan het schoonmaken was in de bar gebeurde het onvermijdelijke. De vloer was heel erg glad, de golven waren sterk en ik had weinig grip. Ik gleed tegen de vaatwasser en langs een scherp muurtje waarna ik nog verder uitgleed en met mijn hoofd tegen de muur aanknalde. Au! Op commando van iemand van de bemanning moest ik gaan zitten. Ik had een zeer hoofd en twee zere polsen waarvan 1 helemaal rood en bijna opengehaald. Toen er geen ijs bleek te zijn kwam Andreas, de kok, aanzetten met iets kouds. Dat 'iets' was een vaatdoekje met twee kippenpootjes uit de vriezer! Die heb ik uiteindelijk 2 uur op mijn pols gehad en daarna ben ik even gaan liggen. 's Avonds voelde ik me gelukkig weer kiplekker. Heel grappig was dat we tijdens het avondeten kippenpootjes aten, dezelfde pootjes als die ik op mijn pols had gehad!
De nacht van vrijdag op zaterdag was verre weg van kalm. Buiten waaide en regende het flink en wij hadden wacht, fijn… In de regen zeilen hijsen en touwen beleggen is echt geen makkie, zeker als de deklichten uit staan en je dus niks kunt zien. De zaterdagochtend was daarentegen weer heel ontspannen, het was zonnig en er stond weinig wind. Tijdens onze wacht van 12 tot 4 uur werd het hele schip schoongemaakt. Om 1 uur begint deze zogenaamde 'happy hour', iedereen helpt dan mee om het schip weer op orde te krijgen. De muziek ging aan en iedereen ging blij aan de gang. Ik denk dat de happy hour voor iedereen wel het hoogtepunt van de dag was, naast de pizza tijdens de lunch. 's Nachts was het ook vrij kalm tijdens onze wacht. We kregen zeillessen van Beate, onze Zwitserse zeilinstructeur. Van hem hebben we een paar leuke Zwitserse woorden geleerd. Ik weet niet precies hoe je de woorden spelt, maar ik zal een poging wagen. Pootjehaken is hockesteuen, neuspeuteren is nosegribbeln en sterrenhemel is starnehimmel. Trouwens! Ik heb die middag daarvoor nog een avontuur beleefd want het weer liet het toe. Ik heb een harnas aangetrokken en ik ben in het kluivernet geklommen! Daar heb ik ongeveer drie kwartier in het zonnetje gelegen, echt heerlijk. Zo in het net boven zee en buiten de boot had ik het gevoel dat ik zweefde. Even geen mensen om me heen, even de wereld vergeten. Ogen dicht en genieten.
We hebben de afwas gedaan en verder hebben we een aantal spelletjes 'wie ben ik' gedaan met onze groep. De afgelopen dagen hebben we veel gelachen. Dat was ook wel even nodig na de zware en vermoeiende dagen die we hebben gehad. Ook niet geheel onbelangrijk, vanmiddag zijn we rond 5 uur over de finishlijn gevaren. Nu is het wachten op de uitslag. Welk schip de meeste zeemijlen heeft gemaakt deze race is nog de vraag. De kapitein had als plan om naar Texel te zeilen en daar te ankeren, maar dat plan gaat helaas niet door. De wind is te krachtig en het is te lastig om door de Texelstroom te komen. Dus nu gaan we naar IJmuiden zeilen. Daar hebben we morgenavond nog een afscheidsbarbecue met de bemanning van alle deelnemende schepen. Ik hoop dat ik in die tussentijd nog een kort stukje kan schrijven. Als dat niet gaat lukken dan zal ik een mooi afsluitend stukje schrijven als ik weer thuis ben. En een paar foto's erbij van de reis zullen het geheel mooi afmaken. Bye Bye!
ASTRID 13 AUGUSTUS 2010
De afgelopen 24 uur is mijn enthousiasme voor zeilen toch wat afgenomen. Ik, samen met vele anderen, heb namelijk redelijk zeeziek op bed gelegen vanwege een zware storm en de daarbij behorende schommelingen. Meteen na het ontbijt was het raak en vertrokken mijn broodjes lina recta richting de zeebodem. De rest van de dag ben ik niet in staat geweest om langer dan vijf minuten mijn kooi uit te komen, zonder beloond te worden met een snel stijgend gevoel van misselijkheid. Vannochtend was dan ook een welkome afwisseling met een zonnetje en een veel kalmere deining. Uit elke hut kwamen dan ook meteen opgelucht hoofden en ook het eten werd met iets meer enthousiasme begroet. Dat zo'n storm tot nieuwe inzichten kan leidden bleek wel toen de drie Russen aan boord spontaan aankondigde dat hun plannen voor een trans-atlantische zeiltocht voorlopig even van tafel waren gewaaid. Al die golfen, dat zagen ze toch niet zo zitten. Ondertussen is mijn enthousiasme weer stijgende want we liggen derde met de Astrid in de North Sea Tall Ships Regetta. Het doel van de Regetta is om zoveel mogelijk mijl te varen binnen een gestelde tijd. Ondanks het feit dat de helft van de trainees over de reling hing, is dat toch nog aardig gelukt. Ons eindpunt is Ijmuiden maar daar zijn we nog lang niet. Hopelijk tot morgen!
WYLDE SWAN 13 AUGUSTUS 2010
We zijn met man en macht tegen golven aan het inkruisen naar het volgende waypoint. We hebben wel wat aantal zeezieken en dus wat kleinere wachten aan dek. Maar voor de rest is de stemming goed en helpt iedereen die kan mee aan dek. We houden jullie op de hoogte en jullie krijgen een langer verslag als iedereen weer zee-ziek af is. Crew Wylde Swan.
KALIAKRA 13 AUGUSTUS 2010 Stormy adventure
Stormy adventure
Hello from the Crew, Today we find we have a new watch in additon to the three usual; Red, White, Blue and now Green.
Yes if you haven't guessed the crew are experiencing the true power of the North Sea with a great storm. Several traines have been ill (and even some of the mentors)however spirits are still high.
We have several sails set at at the time of writing this post (12.25pm) we are doing 7.5Kts, steering 104 degrees and at a position of 56 dgrees 26.577 Minutes North and 001 Degrees 0.371 Minutes East.
Updates on the storms, the first 2 international meals and more will follow tomorrow... when we hope the storm eases!
Regards from a rough sea! The AtSea Crew & Mentors
If you like to read more and see pictures: http://playingonboats.blogspot.com/
TECLA 13 AUGUSTUS 2010
56'05.2N 001'55.3E 18:12 UTC
Geen wind, grote golven, flapperende zeilen, raadsle spelletjes en regen.. Vandaag was een beetje een teleurstelling. We zijn het laatste schip in de B klasse.. De andere 6 zijn niet gestart of zijn halverwegen uit de race gestapt. Dus nu zijn we nummer een in onze klasse en vanmorgen waren we 6de overall. Na 36 uur wind hebben we nu geen wind meer. We drijven met alleen kluiver en fok omhoog. We hebben rond 12 uur vanmiddag het grootzeil laten zakken en even later weer gezet omdat we dachten dat er een briesje op stak.. maar dat was van korte duur, een uur later hebben we haar weer laten zakken.
We hebben vandaag wel heerlijk gegeten! Tijdens de lunch hadden we pannekoeken en voor het avond eten heb ik een Indonesische rijst tafel a la Jet (..tja) gemaakt. Met verse kokosnoten!!
HR MS URANIA LIFE OP RADIO 12 AUGUSTUS 2010
Vandaag bij KRO's Tijd voor twee/ radio in de middag bij Frits Spits - Ferry
van Schoonhoven vanaf de Urania over de North Sea Tall Ships Regatta:
http://player.omroep.nl/?aflID=11280229&start=01:37:00
KALIAKRA 12 AUGUSTUS 2010
Blog day 1 Blue Watch
My day started really early this morning: 6 a.m., and this process was like a miracle – supposedly my co-worker Francisco should have been the one waking me up, but ultimately he was snoring like a pig, when I checked him in his room! :)
At 6 a.m like a beautiful princess I just opened my gorgeous eyes like magic and then I started cleaning, having the pleasure to begin with the girls toilet which was really pleasurable. Then I served the breakfast to all the trainees. Afterwards I climbed the mast which was very scary, but exciting but at the same time.
After lunch we went for a tour in Hartlepool that although it was nice, the weather is really different from my country, it was raining and cold. We had to play a game called tea bag exchange. I decided to go alone and I went to several houses to try to do the exchange. At first an old lady gave me a vegetarian soup then a big coffee bag then a little boy gave me a lucky stone and then I finally exchanged it for a monkey doll with a certificate that I was known as one of the monkey's crew.
It was really funny and I met many people. At the end of the day we came back to Kaliakra and finally I served dinner. This was a really important day to get to know the crew and practice my English.
I finally discovered my true calling today – being a Garbage woman! :))))
Bye, bye – Mariana, Portugal Nr:19
The Exchange Begins: Day 1, Arrival
The day started differently for every person. Some woke up in their own bed, some spent their night on the Newcastle beach, but everyone finally ended up aboard the Kaliakra.
The trainees who arrived early with 2 of the mentors went to do some shopping after the raising of the flag by the crew, which is traditionally done in every port. Food shopping for the ship was a great fun because of the large quantity bought and the way back to the ship was exciting. Pushing through the crowd with trollies full of food for the journey… After some quick introductions and a speech from the Captain we played an ice breaking game where we tied ourselves up in a knot. It helped to break down some personal barriers and increased our understanding of team work.
Later in the day we learnt sail and rigging terms in Bulgarian, which was quite a challenge for the majority. Whilst we were learning the terms, some crews from the other ships were making amusing shows for the public. Without the fun and learning there had to be some paper work done which is a necessity for the trip to go smoothly. Moreover, the drama with the Italian luggage ended… They are getting their stuff back and the Italian day is saved! In the evening there were visitors from the Swedish Tall ship committee who are organizing the Tall Ship Races in Halmstad 2011.
The captain and some trainees were showing them the ship and shared ideas about the race next year. They enjoyed the tour and left the ship satisfied. The day still has not ended…. Looking forward for the next adventure before sailing!
Trainee Log: Day 2
The day started really early for me : 6.00 a.m., like a miracle to me, because I was hoping that Francisco would wake me up, but ultimately, he was snoring like a pig so, like magic, my beautiful eyes just opened EXACTLY at the time that I was supposed to wake up! :) I cleaned the kitchens and the mess room floors and I had the pleasure to clean the fantastic toilet. Afterwards I prepared all meals and I finally found my Calling: I`m perfectly fit to be a Garbage woman!!!!! Bye bye, Mariana, PORTUGAL
It was fun to be able to climb the rigging and now I am hoping to climb further!!! In order to have one cookie I have to eat one tomato :(. And I am really eager for someone to cut my hair!!!!!!!! Last night I didn’t hear the engine start as we moved out of the deep water berths into victoria harbour :) Colm, UK
Last night we finally got our luggage so I could sleep in my sleeping bag with clean clothes!!! That was beautiful…. I slept so well!! So this morning I was ready to climb the mast…it was really fun and I hope to do it again…this morning we also learned lots of things about the boat because the captain held a sort of lesson and showed us lots of ropes and parts of the boat, he also taught us some words in Bulgarian, that was interesting and I expect we’ll learn lots of other words….
Paolo, Italy
This morning’s climb to the Mast was really pleasurable – exciting and scary at the same time – and when I was up there, I just wanted to spread my wings and soar, but my security system just wouldn’t let me!...
Afterwards, our Mentor Chris, was really mean and forced me into leading the Blue Watch team, to set sail!...
Everything is going well until now, I am sure that many more exciting moments! Grace, PORTUGAL
The morning was not too different from the day before. We had the early breakfast, raised the flag and a tour of the ship done by the captain. Then came the interesting part! After some waiting we finally had the opportunity to climb the fore mast. In was both challenging and exciting, as the tricks with life lines and everything was not easy to get the hold off. Yet, in the end, we successfully got our mast climbing practice and went to have lunch.
Lukas, Lithuania
I am so glad because I had this opportunity to learn so many words in Bulgarian like fal, contrafal, foc, kliver, scothi, gauss, bom brau, grot and many more. I also like very much to put on the “bra” and climb up the sails but the locks were a bit trick to work with but the experience was very pleasant and I can’t wait to do it in the sea. Yesterday I was so tired that I could not even notice that .
For pictures look at: http://playingonboats.blogspot.com/
TECLA 11 AUGUSTUS 2010
55'06N 001'06W 17:55 UTC
We hebben de haven van Hartlepool vandaag voor de tweede keer verlaten. Gisteren hebben wij mee gevaren in de sail parade die in het begin regenachtig was, maar later droog en met een lekker windje. Na de parade werden wij de haven weer ingelaten om lekker buiten te eten en goed te slapen.
Vanmorgen zijn wij onder zeil van de kade vertrokken. De wind stond op de kop, we hebben het grootzeil eerst half gehezen, toen de fok aan de (door ons gekozen) hoge zijde gehezen. De fok drukte ons van de kade af, het grootzeil werd helemaal gezet en daar gingen we! Geen motor, geen gedoe! En nu zijn we weer gestart en onderweg naar waypoint B. De wind is veranderlijk met iedere bui. Onze nieuwe trainees zijn hun weg aan het zoeken en proberen gewend te raken aan de bewegingen van het schip, aan het wachtritme en aan elkaar. Crew Tecla
ASTRID 10 AUGUSTUS 2010
Tja, daar sta je dan in Hartlepoole, Engeland na een nachte op de ferry vanuit Ijmuiden. Na het traditionele Engelse welkom (regen) was het meteen tijd om in te schepen aan boord van elk zeilmeisje's natte droom, de Astrid. Ruim 40 meter zeewaardige zeilboot waarmee je Somalische piraten platwalst en van haaien haaiensoep maakt. De Astrid zal de aankomende week gezeild worden door zeven bemanningsleden aangevuld met twintig trainees in het kader van de North Sea Tall Ship Regetta 2010 op weg naar Sail Amsterdam. Tijdens onze pogingen om de Astrid drijvende te houden zal ik regematig verslag doen van de gebeurtenissen aan boord mocht ik niet onverhoop zeeziek over de reling hangen. Van de twintig trainees aan boord hebben er achttien nog nooit gezeild en waren er een flink aantal waarbij de hoeveelheid werk pas echt doordrong toen het begrip 'Alcoholvrije vaart' voorbij kwam. Ook ik ben nog even met mijn nieuw opgedane Turkse vrienden de pub ingedoken voor dat dit strakke regime zijn intrede gaat maken. In de aanloop naar Sail Amsterdam dus elke dag een column vanaf de Astrid. Over een uurtje vertrekken wij hier uit Engeland om aan de regetta mee te doen en ik heb er zin an. Tot morgen! Wesley Stuurman - Stuurman aan boord. Luister nu naar Monique Touw live op de radio uit de UK bij de start van de schepen:
WYLDE SWAN 6 AUGUST 2010
DAY 6 Thursday
This day we went the fastest through the whole race, 12.1 knops. It was the best time, and someone thought we were going to tip over. Because of the fast speed we arrived in Hartlepool at 2nd place, after the Mir. This was a real accomplishment. The time was about 12 pm when we arrived. The captain just slept 1.5 hours he was too excited about the speed and the placing in the race. All of the crew and the trainees got champagne to celebrate the "victory", of course after the happy-hour. When we got over the finishline we finally was able to take a shower, and some of us also took a swim in the sea. Now we just had dinner (as always Andreas maked the best food to us), and now we are going to celebrate with wine, beer and of course soda for the small "kids". Cheers g,v! Lots of greetings, Trainees Wylde Swan
ASTRID 6 AUGUSTUS 2010
it's 2 am and we're in the middle of the night watch. It has been a difficult day. After last nights watch I was really looking forward to my bunk, but the sea was so rough that instead of sleeping I could only hang on trying not to fall out, so by dinnertime this evening I was a bit of a zombie. I did, however manage to get a few hours sleep and when we turned out at 12 we were greeted by the most gorgeous star-filled sky. The moon has just come up a nice orange colour and, yes, we even have shooting stars. The world could really not be more beautiful just at this moment. In the distance we can make out the glow from the industry in Teesside, we are currently motoring to our rendezvous with the camera crews so that our film team can finish their report with shots from outside, so it will be all hands on deck early. Losing sleep tomorrow doesn't matter though as we have the arrival at Hartlepool to look forward to.
John Yates - trainee on board Astrid.
WYLDE SWAN 4 AUGUSTUS 2010
DAY 5 Wednesday
Today we had a lot of fun. The day started off with a catch of 29 fishes in only 30 min. After a while we danced and had no wind. We all learned a new dance to the Madcon-song "Glow". It was so much fun! After a while the wind gained and we went just faster and faster. The top speed was 10.4 knots. When it was time for the happy-hour we turned on some music again and everyone danced along with the buckets and the brooms. We did the dish wash on the deck, again. The sun finally came up and everyone was up on deck and was enjoying it. Suddenly the dolphins peaked out too and almost teased us just jumping around and blowing water up in the air, Live music was the next on our "schedule", played by Peter on the guitar and Elie on the violin. We all sat down on the off-deck and listened and sometimes sang along. We just past the GMT and it's soon up for dinner. As always the food is going to taste really good. Andreas is such a good chief! We soon run out of water, so there is no possibility to take a shower. But the Wylde Swan is expected to get to Hartlepool at Friday so we just have to hang on and get used to the dirt. That's all for now. Over and out.
Greetings Trainees Wylde Swan
ASTRID 5 AUGUSTUS 2010
They say it's better to have tried and failed, and it certainly applies this week. Ok, Astrid has had to give up and turn the engine on, but it was always going to be difficult against the wind in a square rigged ship. None the less, I wouldn't want to have missed a minute of the voyage so far, we have experienced so much and it's not over yet. We did have a short period of good sailing. During our watch from 4am-8am yesterday we reached 8 knots under full sail, and Astrid showed that she had it in her if the conditions suited, but most of the time the wind was quiet and the voyage was more pleasurable than exciting. This, however gave us time to do other things such as splicing, map-reading etc, not to mention the odd trip up into the rigging. The rest of the time you are either on watch, or sleeping ready for the next one. We are on again at midnight...
John Yates - Trainee on board Astrid
TECLA 4 AUGUSTUS 2010
57'05N 000'27E 16:28UTC
Wind eindelijk hebben we wind! Na te veel uur drijven varen we nu dan toch weer op het waypoint af. Afgelopen nacht was de wind zwak en veranderlijk. Tijdens de wacht hebben we een raadsel spel gespeeld. Nele heeft raadsel kaarten achter gelaten waarop een gebeurtenis staat beschreven in 1 zin en door vragen moet de rest dan uitzoeken wat er precies gebeurd was. We hebben heel veel lol gehad.
In het klassement waren wij vanmorgen weer gezakt, 4 in onze klasse en 6 overall. Maar nu de wind weer toe is genomen hopen wij dat wij onze 3de plek snel weer terug hebben! Pegasus is al aan de horizon verschenen en komt steeds dichterbij. De race zal morgen om 12:30 gestopt worden voor klasse B schepen. Voor de schepen die nog niet over de finish zijn zal dit een finish op zee betekenen. Wij zijn van plan daarna gewoon lekker door te zeilen aangezien wij pas op zaterdag in de haven hoeven te zijn!
ASTRID 3 AUGUSTUS 2010
The weather in Kristiansand on our arrival could’ve been less rainy, but it stopped for a very spectacular firework display. Unfortunately the wind direction was such that all the paper from the fireworks fell on our deck, so the following morning we had some tidying up to do. We breakfasted early as there was a lot to be done. There was a bit of a worry as not all of the equipment had arrived for the film crew who were to be our guests on board, which could mean that the live coverage each day may not work, however all turned up just in time. Our day started with us up in the rigging releasing the sails ready for the parade of sail. It was my first time up there and I was glad of the harness. The wobbliest bit was when someone else came onto the same line under the yard that you were on, but you had work to do, so you soon got used to it. Then the time came to sail out into the bay and the welcome was amazing, there were thousands of little pleasure craft out to see us, as well as people lining the shoreline. Steering through the melee was no mean feat, but it was worth it, the tall ships made a stupendous sight all following on in line. Then we had lunch before the start of the race. The breeze was just right for the ships to show themselves in all their glory for the final rush to the start line, with lots of maneuvering allowing some wonderful views as the ships came really close to each other. As the race started, so the wind started to drop. The forecast was not good for Astrid with light winds from the wrong direction, but at least all ships had the same problems. As the race went on each captain had to choose their route, and many turned to try their luck in the North while Astrid stayed on a southerly course heading for Denmark. With the leisurely wind we had time for other distractions and the mackerel fishing was particularly successful, with our catching 5 fish on one line at one time. Obviously the dolphins were impressed, as a pod came to see what we were up to. So far, apart from a touch of mal-de-mer, it has been a wonderful trip, and even the mal-de-mer is settling down as we get our sea legs! Current position 11th in class, but if our weather gamble pays off there is still hope…
John Yates, trainee TS ASTRID
BLOG WYLDE SWAN at Hartlepoole mail
Richard Mennear is sailing at Wylde Swan. Read his daily log via: www.hartlepoolmail.co.uk
TECLA 3 AUGUSTUS 2010
57'07N 003'13E 16:32 UTC
Vandaag was een echte race dag. In de ochtend lagen we tussen een aantal andere tall ships, iedereen aan het race, iedereen onderweg naar het waypoint en allemaal doen we ons best met de wind die ons gegeven wordt. De verschillende tuigages proberen hun gram te halen met de lichte en veranderlijke winden, de stroming en de golven. Wij zijn een aantal keer overstag gegaan om de juiste balans tussen koers en snelheid te vinden, je wilt natuurlijk hard zeilen, maar ook richting finish! De Wylde Swan is achter ons langs gekruisd met hoge snelheid, de Sorlandet was een vast punt aan de horizon en de Pegasus hebben we van alle kanten gezien! Nu is de groep weer uit elkaar gevallen, wie weet vinden we elkaar vannacht weer en doen we hetzelfde dansje morgen nog eens. Crew Tecla
WYLDE SWAN 3 AUGUST BLOG 4
DAY 4 TUESDAY 3 AUG 2010
This morning we woke up to a beautiful sunrise. We had nice wind, heeling a lot. We are currently in 6th place in the race. It was a great relaxing afternoon with games and live music. We played who am I and it was quite fun. The shipmates wrote their own song about the race and our wonderful Wylde Swan who is destined to win. At the moment everyone is helping, even the seasick folks are having a dish washing party on the deck! It has been a very successful day, we are actually heading towards England. We still have everyone safe on board, a great accomplishment. People are sliding everywhere but we holding on, obviously. Some lucky people got to go up to the mast today. The food was amazing, as always. :)
WYLDE SWAN 2 AUGUST 2010
DAY TWO, SUNDAY 1 AUG. 2010
We started of from Kristiansand we a lot of boats following us out to the starting point. The wind was quite good and we held a decent speed. Because of the wind and the waves a few people got seasick. The wind lasted until the nightwatch started at 12 pm, and then we just floated about in the rain the rest of the night. We tacked a few times to get a higher bearing and heard on the radio in the morning that we were in third place behind the Mir and the Sorlandet on handicap.
Morning now, girls are at the back of the ship catching fish, and cutting the heads off..Lovely.(for lunch) Woke up to a beautiful weather, the sun is shining high on the sky.
The mood is very relax with people laying around sun bathing. The wind is catching up. We are hoping for another memorable day at sea.
TECLA 2 AUGUSTUS 2010
57'20N 006'11E 16:49 UTC
Vannacht hadden we helaas geen wind en met het beetje wind dat we wel hadden zeilden de Pegasus en de Jolie Brise bij ons weg. Tijdens de ochtend uitslagen waren wij 3de in onze klasse en 10de overall. Gedurende de dag nam de wind wat toe en rond 12 uur liepen wij weer 4 knopen. Het sturen en het genieten van het uitzicht was heel gemakkelijk!
Vanmorgen hebben de jongeren vis gevangen, makrelen. We besloten ze te houden voor het diner, de kleine gingen weer terug, de grote werden schoon gemaakt, op 1 na, die werd terug gegooid toen een van de jongens moest kiezen tussen zelf dood maken of op iemand wachten.. Gijs heeft de vissen gefileerd, ik heb ze gebakken en de bemanning heeft ze heerlijk opgegeten. De wind is nu nog wat meer toe genomen en wij gaan nu weer 7 knopen. Jet - Crew Tecla
TECLA 1 AUGUSTUS 2010
57'57N 007'43E 18:02 UTC
We zijn 2,5 uur geleden gestart met de race naar Hartlepool! De wind is nu zo'n 3 bf uit de zuid west.
Onze nieuwe trainees zijn nog wat wankel. We zijn nu met z'n 13en, 3 van de trainees hebben al op de Tecla of andere schepen gevaren, de rest is helemaal nieuw in op zee en in de Tall Ships Races! Het is een hardwerkende groep, ze lijken het erg leuk te vinden om overstag te gaan, zeilen te zetten en met wat lijnen te spelen vlak voor de start, een goed teken! We hebben net het eten op, de witte wacht is nu de afwas aan het doen en de blauwe wacht krijgt nu instructies over sturen, kompas koersen en aan de wind zeilen. De nacht zal even voor mijn wacht vallen en de zon zal nog voor het einde van mijn wacht weer op komen, ik heb wel zin om weer een paar sterren te zien!
WYLDE SWAN 1 AUGUSTUS 2010
TALL SHIP RACE 2
KRISTIANSAND - HARTLEPOOL
1 AUG. 2010
DAY ONE, SATURDAY 31 JULY 2010.
We arrived at 4:00 pm to meet the crew and all the trainees and unpack. We played speed dating to get to know each other. Afterwards, we all went out to the tall ships festival to watch the amazing fireworks over the harbor. Everyone experienced their first night on Wylde Swan and no one fell out of the hammocks! Some of the trainees had to stay up for the gangway watch, but the rest of us got to sleep quite well.
TECLA 27 JULI 2010
57'00.7N 008'00.2E 10:57 UTC
Gister zijn we rond 18:00 uur in Lemvig aangekomen, na een kijkje te hebben genomen in de binnen haven hebben we besloten toc maar buiten te gaan liggen en daar een mooie barbecue klaar te maken. Tegen zonsondergang werden de laatste beetje mais weggewerkt en zat er weer een geweldig mooie dag op. We zijn vanmorgen om 06:30 uit Lemvig vertrokken en zijn het eerste stuk op de motor het fjord uit gezeild, helaas hadden we tegen wind. In de fjord ingang hebben we zijn gezet en zijn we onder zeil en motor nog een stukje verder gevaren, deze keer omdat er te weinig wind was. Nu staan de topzeilen erbij en gaan we met 4 knopen richting Noorwegen, zonder motor! We weten nog niet waar we heen gaan en hoe lang het gaat duren, zo lang we maar zeilen! De nieuwe bemanning is nog wat onstabiel deze eerste dag op open water en meer golven dan wind, we hopen dat het tegen de avond beter wordt.
TECLA 26 JULI 2010
56'35.9N 008'38.1E 12:57 UTC 26/7
Finally some news from the Tecla. We are underway (using sail!!) to Lemvig, at the end of the Limfjord. We have about 10 or 15 miles to go and a little bit more because we have to tack a few times. The Limfjord so far has been amazing! Beautiful scenery, nice corners and amazing places to stay on the quay or at anchor. Yesterday we had a beautiful sailing day and we ended up along side a small dock. The owner gave us permission to come alongside as long as we did not use to much engine, as not to blow sand in his rails underwater. So this morning we prepared as best as we could, and left the quay under sail. The man smiled and waved with a Tall Ships Race tshirt in his hand. The sun is shining and we have a changing wind (every corner is different) that is between 1 and 3 bf, we are doing 5,5 knots now heading for a bridge, the 3rd and last. Tomorrow we hope to set sail towards a harbor near Kristiansand.
ASTRID 25 JULI 2010
Saturday morning, after an evening with beautifull fireworks the day starts for the new trainees on board Tall Ship Astrid with learning the ropes and going aloft. We prepare the ship and the new crew for the departure that afternoon. Slowly the port of Aalborg is getting empty, with the 70 ships taking part leaving one after the other in the parade of sail.
At 15.30 it was our turn to cast off. We did so and just meters from the shore and with a blow on the ships horn astrid was covered in her cloud of sails in less than a minute, all the sails being set at the same time. And so we left Aalborg, sailing the parade out of the Lymfe Fjord.
After passing Hals Barre Lighthouse we headed due North, towards Sweden. This morning we arrived in the beautiful small port of Skarhamn. An old small cargo port where the Astrid has visited many times in her time under Swedish flag sailing the Baltic with agricultural products.
Tommorow we will go further North through the Swedish archipelago towards Lysekil.
It promises to be a good day!
Willem- Cpt TS ASTRID
THALASSA 20 JULI 2010
It is again Pear’s time to write a nice note about our trip onboard of the Thalassa. Sunday morning we came on watch (12-4) and heard that the destination was Göteborg. If we would go at anchor or if there is a place in the harbour, was still unknown. But finally we got a place in Frihammen, berth 1, the nicest place that Göteborg Port Control could offer! Will be continued next night watch.
At the time that we arrived in Frihammen, about 05.15, the Thalassa was celebrating (with beer) that we did it! All crew and (most of) the trainees were toasting on deck. During breakfast/lunch (brunch) the Captain decided to should change the onboard time to local time, which means two hours forward. After brunch we cleaned the ship all together; Bananas cleaned the deck, Apples the interior of the ship and we did the dishes and cleaned the galley. Within one hour we were finished and there was time to swim in the harbour and/or go in the city. Everybody enjoyed this day in Göteborg!
The night we spend in the bar of the Thalassa and the next morning we sailed again out of Frihammen. It was beautiful sailing weather and in less than one day we arrived on the north of the island Laesö. Laesö is a small island in front of the entrance of the fjords of Aalborg. Earlier this watch (ca. 01.45), we dropped anchor and all trainees take full anchor watch of the ship as all Thalassa crew members have gone to bed. When we wake up again (still 20 July) the weather forecast says we can expect a sunny morning so we hope we can wake up with a dive in the water! More about our adventure on the Thalassa will be described by the Bananas.
WYLDE SWAN 7-17 JULI 2010
07 July 2010
After the introduction talk by the captain, Stefan, we were divided
into three watches.
In rounds, we learned basics concerning rope handling and sailing,
rules onboard the ship, safety and climbing the rig.
After a great dinner, that Andreas, our cook, prepared we went into
the park near the ship and did two introduction games: Throwing the
hat (mainly concerning names) and The union of similarities (find out
how you are similar to your fellow trainees).
08 July 2010
The first night sleeping on the ship, for some people it was not to
easy getting to sleep (especially for the ones in the hammocks) After
breakfast, we were going into Rotterdam for real!
Besides visiting locations of cultural and historical value, we had
to a trading game; every watch had to start with a teabag, and had to
trade it for something more valuable. Back at the ship we had a great dinner, I really liked it.
09 July 2010
We had breakfast, and straight afterwards Stefan and Martin got the
engine running, and we were off! While sailing out of the canals of
Rotterdam, we didn't set sails, but shortly after we came out on open
sea, sails were being hoisted. Everywhere on board, you would hear
quartermasters yelling "PULL PULL PULL", and by the power of teamwork,
the huge sails came up for the first time on this exchange. The day
passed quickly, with the watch schedule setting in. Some people went
to bed early and missed the sunset, but on the other hand got to watch
the sun rising over the coast of Belgium.
10 July 2010
Today we sailed from Vlissingen to Antwerp.
We prepared the ship for a nice arrival , all clean and tidy.
In the harbour of Antwerp, we could have a look at all other tall
ships. We made and delivered invitations for a brunch onboard the
ship. Crew and trainees of other ships were invited, so they could see
he beauty of the swan. In the evening we discovered the city Antwerp.
11 July 2010
Today we had the brunch on board and met lots of interesting people.
Afterwards we had the crew parade and the crew party, it was fun
recognising our guests from the afternoon in the parade, we all woke
up so excited to go and join the crews of all the other boats. This
involved everyone walking in a line down the street to the prize
giving. We personally thought we made the best entrance to both the
harbour and the crew parade. Other than that it was amazing to see all
the other crews and what they had dressed up in. After the parade we were all so hot and all so thirsty, that we
decided to go to the shop and buy some drinks.
12 July 2010
After another delicious breakfast, we visited the Statsraad Lehmkuhl,
a Norwegian ship much larger than the Wylde Swan! After that we went
to the Maratime School and saw many historical artefacts and an
amazing steering simulator that cost about two million Euros to
create! At the end of the day we stood on the bridge overlooking all
the moored ships to watch some spectacular fireworks, it was a lovely
evening.
13 July 2010
A Dutch naval ship called the Uranina was moored beside us in the
harbour today, and it was very interesting to have another crew so
close. Today was the last day we had it Antwerp, so everyone went out
around the city to see what they could before we sailed off with the
other ships in the parade of sail. It was amazing to see all the
people lining the harbour to wave us goodbye. We were back on the sea
again after a great stay in Antwerp - next stop, Aalborg!
14th July
We were anchored near the mouth of the Schelde, floating around with a
lot of other ships, a strange experience as we are normally so far
apart in a race! The race itself was postponed a number of times due
to weather problems, but after a few hours we got underway and it was
very exciting to be taking Wylde Swan on her first race. In the end,
we started thirty seconds early, a very small margin considering the
days to spend at sea, but it was against the rules and we have a
penalty now - that doesn't mean we can't win though!
15 July 2010
Today we played a game where you have to think of a compliment to give
to a member of your watch, it was great for morale and made everyone
very happy! This was our first day of racing, and along with it came
our first storms, and they were very powerful. Many of us had never
sailed before, and it was incredible to see what the sea was capable
of, lifting the ship like a feather. It was difficult for those
people, and some were seasick because of the storms!
16 July 2010
Today we had a birthday onboard the ship, so we woke up singing. The
weather was better, there was less wind and the waves became smaller
during the day. That gave us the opportunity to trim the sails better
and also take the helm again by hand.
In the evening we amused ourselves with some guitar playing and
singing. Almost everybody stayed up late because the finish was just a few
miles away.
17 July 2010
This morning we finished! Around 4 o'clock the Wylde Swan crossed the
finish line. We had a small party with the crew, just to celebrate the safe arrival
of the first real race of our ship. We anchored close to Danish shore, and after a good sleep we had a
swim and left for Sweden. We arrived in Marstrands, were it was
absolutely beautifull. In the evening we discovered the place,
18 July 2010
We left the harbour of Marstrand and went to a fjord. Part of the
group would be hiking, the other part sailing. At the end of the day
we would meet again in a fjord, where the ship would be anchored.
It was beautiful to sail between all the fjords. We reached the anchor
place, the weather was still good so some people decided to go for a
swim. We could also sail around with a tender of the Wylde Swan. Meanwhile a
barbeque was being prepared. The food was excellent. We enjoyed all
this but without the other group, the group that was gone hiking. They
were still didn't arrive. Some people said we wouldn't see them until
the next morning. But they were faster, they were back around ten
o'clock.
Trainees and crew of Wylde Swan
ASTRID 19 JULI 2010
MAANDAG 19 juli 2010
HALS 57 graden 06 minuten NOORD 010 graden 34 minuten OOST
We liggen aan de kade in het kleine havenplaatsje HALS. Hier is er ook een veerdienst die het vasteland verbindt met het eiland. 's Avonds is het hier vrij rustig, overdag een drukte van jewelste omdat veel toeristen dit plekje aandoen per fiets, auto of motorhome.
In de voormiddag krijgen we kliminstructie onder de ervaren en deskundige leiding van Willem onze tweede kapitein. Iedereen die wil mag de mast in. We doen een veiligheidsharnas aan en stap voor stap klimmen we het want in. Sommigen klimmen tot op het eerste platform, anderen klimmem tot in de top van de mast. Op de hoogste ra gezeten heb je een prachtig uitzicht over de vlakte van HALS. De zee, het strand, de duinen, ... mooi! Het is puur genieten.
Telkens er iemand terug op het dek van ons schip komt volgt er een welverdiend applaus door de leden van de groep die nauwgezet met foto- en filmcamera's in de hand, het klimmen van ieder van ons volgen.
Na het middageten zijn er acht dappere groepsleden die een fietstocht door het Deense land aanvatten. We rijden richting HOU, een havenplaatsje op zo'n 12 km van HALS. Hier aangekomen eten we een lekker ijsje en keren terug via een fietsroute, dwars door de natuur, het is betoverend mooi.
Moe maar tevreden zijn we omstreeks 19u. terug in HALS waar we genieten van een uitstekend bereid avondmaal.
In de haven van HALS en aan de kade liggen er al heel wat nieuw aangekomen boten van de Tall Ships Races 2010. Ieder heeft z'n eigen verhaal van de voorbije stormachtige vaardagen. Het was best spannend en voor velen ook zeer vermoeiend gezien de hevige wind en de daarmee gepaard gaande grote en hoge golven!
's Avonds wordt er nog gezongen, een biertje gedronken of een glaasje wijn om daarna tevreden onze kooi op te zoeken op weg naar nieuwe dromen ...
DINSDAG 20 juli 2010
Om 08u. slaat de motor aan om ons te wekken en het schip naar AALBORG, onze eindbestemming van de eerste race, te brengen. Het is een tocht van ongeveer drie uren door de LIMFJORDEN via het LANGE RAK.
Tegen de middag komen we aan en kunnen we genieten van al het moois wat AALBORG aan ons te bieden heeft en dat is heel wat musea, een zoo, zwemmen, een rondrit per stadsbus, ... We zien er naar uit!
Henk
MONDAY 19 JULY 2010
We're at the dock of the quiet harbourtown HALS, right across the ferry which connects the mainland to the island. At night it's fairly calm, in the daytime HALS is a very busy place, because many tourists visit this cosy town by bike, car or motorhome.
In the morning our experienced second captain Willem teaches us how to climb the mast. Everyone who dares to climb the mast can go up. We wear a safety belt and step by step we climb the 22 meters high mast. Some climb up the first platform, others even reach the top! On the highest yard you have a beautiful view of HALS. The sea, the beach, the dunes... wonderful!
Every time someone arrives on deck again, they are welcomed by a huge applause by the other trainees who followed the courageous climbers with camera's!
After lunch eight brave trainees take a biking trip across the Danish countryside. We drive to HOU, a harbourtown 12 km from HALS. There we eat ice cream after we return to the ship right through the wild nature.
Tired but satisfied we arrive in HALS where we enjoy an excellently prepared dinner.
In de harbour of HALS there are a lot of ships which participated in the race. Everyone has its own story of the previous stormy sailing days. It was really exciting and for many of us rather tiresome because of the strong winds and high waves.
At night there is singing, people drink beer and wine and return to their cabins really satisfied, ready for new dreams...
TUESDAY 20 JULY 2010
At 8 o'clock the motor wakes us up to start our final part of the journey AALBORG. It's a three hour trip through the LIMFJORDEN via the LANGE RAK.
By noon we arrive andK can start to enjoy the beautiful town of AALBORG which has a lot to offer: a museum, a zoo, a swimming pool a guided tour etc. We look forward to it!
Henk - Trainee Astrid
SORLANDET 19 JULY 2010
We are now on our way to Aalborg at 4 o’clock in the morning. We have been in Sweden since Sunday and left there Monday (yesterday) at 1800 hours.
The first three ships in the ranking are Norwegian, we don’t know yet has first place. Some ships had to take a time penalty because they crossed the starting line too soon. In order of who crossed the finish line first: Statsraaad Lehmkuhl, Christian Radich and sØrlandet. We are the only one of those three ships that hasn’t taken a false start.
Sunday, around noon we were allowed to leave the ship. Stepping on firm ground after having spent a week on sea was a unique experience. When climbing some stairs I felt like I was on the boot again. My head was spinning by the time a got back to the ship. Later that night there was a barbeque on Statsraad Lehmkuhl. The three Norwegian ships were all moored in Halmstad. The barbeque was really fun. There was a drinking competition for the crew of each ship. The judge was from Radich, guess who won. We did spill some soda so there is room for discussion. The next day the city of Halmstad organized a trip to adventure-land for us. There was a swimming pool, some rollercoaster’s and a restaurant. If we showed our ‘tall ships race’-pin we could take the bus (also especially for trainees) to adventure-land. Later it took us to the center of the city were we went shopping. Instead of leaving Tuesday we left yesterday, that way we can spend more time in Aalborg.
Currently there is little wind and our speed is maximum 4 knots. There is very little wind, normally we would hoist all the sails. But because we are going to cross a sea-highway we only hoisted a few square sails and the stag sails in the front. That way we go slower and we will cross the highway at daytime. Also we want to cross it when the captain is awake, so the watch was really relaxed again for the people who didn’t have to do physical watches. I wasn’t one of those.
I’m going to get some sleep, I will write to you as soon as possible
Sofie de Grootte, trainee Sorlandet
ASTRID 18 JULI 2010
Vannacht om 03.19'03" gingen we over de aankomstlijn van de eerste race. Iedereen stond aan dek, er werd gejuigd en gezongen. We haalden het binnen een zeer mooie tijd van drie en een halve dag, ongelooflijk maar waar. Het is een van de weinige races die de Astrid tot nu deed met zulk een goeie wind!
De laatste uren voor de finish kregen we nog wat goeie wind vanuit de juiste richting. Dit maakte dat we onze negende plaats in onze A-klasse en over-all konden handhaven. We zijn fier op onze prestatie!
Sommigen bleven nog wat aan dek om de opkomende zonsopgang te bewonderen, anderen waren moe van de spanning van de laatste uren voor de finish en zochten hun kooi op om te genieten van een deugddoende slaap.
Een tijdje later werden we gewekt door het draaien van de scheepsmotor. Dat waren we helemaal niet meer gewoon... Tegen de wind in voeren we richting HALS waar we omstreeks 15u aankwamen volgens de gegevens op de boordcomputer. Het is een mooi, klein havenplaatsje waar we heen voeren om als volwaardige zeebonken terug voet aan wal te plaatsen.
We hebben nog enkele dagen voor we in AALBORG, onze eindbestemming, aankomen. Dit zal ons de welverdiende rust geven die we na de voorbije dagen tijdens het wachtlopen hebben moeten missen. Ook kunnen we nu wat oefenen in het mastklimmen, koorden splitsen, knopen leggen en allerlei zeemanswerkjes,...
Moe maar zeer tevreden kijken we uit naar wat de volgende dagen ons nog zullen brengen. De sfeer zit er goed in. Er zijn geen conflicten en de familiale Astridsfeer en vriendschapsbanden groeien verder met de dag.
Ons ALOHA vaarproject voor jongeren met en zonder handicap verdient een dikke pluim! Alle verwachtingen zijn ingelost en we zien al uit naar de volgende vaartochten en races om onze wereldzee- en ontdekkingstochten verder te zetten.
Henk - Trainee Astrid
ASTRID 18 JULI 2010
Iedereen heeft een goede nachtrust gehad. We zijn vannacht rond de top van Denemarken gevaren, het SKAGERRAK in, maar nog 60 mijl verwijderd van de finish in SKAGEN. Velen onder ons ontdekten dat we terug gsm-verbinding konden maken met de wereld, leuk maar misschien ook weer niet? Het heeft wel iets om niet bereikbaar te zijn. We feel free!
De zee is kalm. Het weer is helder en zeer zonnig. Onze zonnecreme komt goed van pas! Hier en daar zijn er wat stapelwolken te bespeuren, de wind is zwak. Dat is niet zo goed voor onze rangschikking want de lichtere schepen halen ons nu in...
Aan boord is er nu een gezellige, rustige drukte, voor ieder wat wils. Het wacht lopen gaat gewoon door maar er wordt ook koper gepoetst en brood gebakken. Sommigen genieten van de zon en willen een kleurtje, anderen lezen een boek of schrijven poëzie. We hebben ook allerlei kunstzinnige bezigheden zoals het schilderen op doek, op grote tekenbladen en op glazen flessen die we zullen voorzien van een boodschap voor de wereld, in de hoop dat we op een of andere dag ook antwoord krijgen op wat we schreven. Message in a bottle!
Hopelijk komen we vandaag over de finish-line, maar alles hangt af van de wind en de stroom en die spelen eerder in ons nadeel vandaag. We drijven zelfs een beetje weg van onze koers omdat we niet scherper kunnen varen dan we nu doen. Maar er wordt een westenwind beloofd dus daar is het nog even op wachten. Na de finish is het nog zo'n 16 uur varen tot AALBORG, onze eindbestemming. Misschien leggen we nog aan voor een of ander mooi eilandje en kunnen we met de rubberboten aan wal komen, net zoals de zeevaarders het deden in vroegere tijden...
We genieten met volle teugen en zien er naar uit om een stukje van het mooie Denemarken te ontdekken!
Henk op de TS ASTRID positie: 57 graden 16 minuten NOORD - 008 graden 48 minuten OOST om 11u.
MORGENSTER 17 JULI 2010
Morgenster gefinnished
Zaterdag 17 juli
Vanmorgen om 6.20u klonk de stem van Jacob over de intercom: "nog 10 mijl te gaan, voor wie bij de finish wil zijn, moet nu uit bed komen!" Eerlijk gezegd geen makkelijke taak, maar ik wilde dit moment absoluut niet missen.
Gisteravond was de wind al behoorlijk afgenomen, waardoor de vaart er wat uit was geraakt. Daarnaast leek een ander schip ( de Iskra) steeds dichter bij te komen, dus wilde ik graag de afloop van deze spannende race weten.
Thuis zou het me nooit lukken, maar hier stond ik binnen 10 minuten aangekleed aan dek, en jahoor, met de Iskra naast ons. Het bleef spannend tot op het laatste moment, MAAR... ons schip was 50 seconden sneller!!!
We zijn als nummer 7 over de finish gekomen; 3 Noren, 2 Russen en de Swan Nederlands schip) gingen ons voor. Volgens de laatste stand zijn we nummer 10 en we kunnen misschien nog 3 plaatsen stijgen. Daar horen we later nog meer over! We houden jullie op de hoogte.
Na de finish zijn we doorgezeild naar Skagen. Rond een uur of twee verdween alle wind en toen volgde mijn favoriete onderdeel; het binnenhalen van de zeilen. Zoals dat in zeiltermen heet; heb ik de kluivers op de boegspriet opgedoekt. Voor de mensen die deze taal niet begrijpen, zal ik een simpele uitleg geven; ik heb een tuigje aangetrokken om vervolgens in de voorste punt van de boot te klimmen; om daar zonder grond onder mijn voeten (staande op een dun draadje)boven de zee te bungelen; om daar dan weer de zeilen bij elkaar te binden... en ja, dat is spannend, maar boven alles ontzettend gaaf! Ik had daar even het idee dat ik als een vogel boven het water vloog.
Een heerlijk gevoel van vrijheid.
Ja, mensen, het is officieel... ik ben verliefd! Toen ik net terug kwam lopen uit het dorpje Skagen en ik de masten van de Morgenster boven een gebouw uit zag komen, kreeg ik kriebels in mijn buik, het schip heeft mijn hart gestolen.
Morgenochtend vroeg vertrekken we vanuit Skagen om op zoek te gaan naar een mooie ankerplaats. Ik zie er naar uit om weer de zee op te gaan en te zeilen!
Groetjes,
Fanny
ASTRID 16 EN 17 JULI
vrijdag 16 juli (nacht en voormiddag).
De nacht brengt een mildere zee, maar kalm is ze nog allesbehalve. Er komt iets meer tijd tussen de golven nu, waardoor we minder onvoorspelbaar slingeren en stampen. Het achterdek rijst soms tot acht meter boven de waterspiegel, waarna we duizelingwekkend snel naar het dal duiken (het kaperschip in de Efteling? Voer voor watjes!). Kriebels in de buik maar ook palingen in de maag zijn het gevolg. Voor velen is deze introductie op het zeeleven iets te bruusk. Er ontstaan verslavingen aan Touristil, wanhopig wordt naar zetpillen gegrepen en liggen is voor velen de enige remedie. Het onbeschrijflijk lekkere eten van Mama Astrid (ook wel Ineke) blijft helaas dus al te vaak onaangeroerd. Wie wel doorzet een aanschuift in de gezellige mess ziet verschijnen: heerlijk gekruide vis en aardappelpuree met een goudbruin kaaskorstje, ovenpasta voor vegetariërs en voor carnivoren, pannekoeken zo dik en stevig als het voordek maar overheerlijk met meloen en ananas... Ja: wie vaart op zee die eet voor twee!
Ook overdag blijft de wind aanhouden, we zeilen aan 9 knopen naar het noordoosten en passeren, sneller dan we tellen kunnen, de Nederlandse wadden, vervolgens de Duitse wadden en steken dan de Helgolander Bocht over. De Deense territoriale wateren liggen binnen handbereik en we zijn slechts twee dagen op weg. Verwachte aankomsttijd met dit tempo: de vroege ochtend van zondag 18 juli! De schipper dacht zes dagen te varen, op deze manier worden het er vier. Van de racecontrole komt het onwaarschijnlijke nieuws: 5e plaats overall, 5e Tall Ship in de race! Deze prestatie kost ons helaas de Jager (voorste zeil), die zich losrukt van zijn touwen. Er wordt niet lang om getreurd - sommigen durven vermetel het woord 'overwinning'in de mond te nemen.
vrijdag 16 juli (namiddag en avond)
Maar wie grijnst daar sardonisch van onder het woelige schuim? En wie opent daar zijn hand, toont ons waar de touwtjes van ons zeevaarderslot liggen? We leren dat op zee enkel de machtige Neptunus en de grote Poseidon beslissen waarheen het leven waait. In de loop van de namiddag gaat de wind liggen en valt deze terug tot een lichte en aangename bries. De zee kalmeert en onder de bemanning zijn er velen die even opgelucht adem halen. Maar ook de zeilen ontspannen zich nu en onze snelheid valt terug. Onze mooie Astrijd gedijt immers best onder een strakke bries: het is dan dat haar oude statige romp de zeeën klieft. Nu worden we meedogenloos achtergelaten door onder meer de Shtandart.
Dankzij het kalme weer kan het normale leven aan boord zich weer ontplooien. Kribben blijven nu leeg, kajuiten worden op orde geruimd en de 'korvee'wordt weer volledig uitgevoerd. En dat betekent: toiletten schoonmaken, stofzuigen en koper poetsen! Op het voordek slaat Lieve met enkele enthousiaste kunstenaars aan het schilderen, Tijs schrijft gedichten. En 's avonds krijgen we hoog bezoek: Jeremy Waes en zijn geliefde Conchita Tinneke brengen een doorleefde maar vooral hilarische versie van dat verschrikkelijke nummer dat iedereen kent. "DOS..."
De nachtwacht is kalm maar verveelt niet: regelmatig brassen we de zeilen om alles uit de weinige wind te halen, tussendoor staren we naar de sterrenhemel en liggen met z'n vieren gelukzalig op het dek. Na de overrompelende twee eerste dagen vol razernij is het goed toeven op het wiegende dek van onze lieflijke Astrid. De goden glimlachen en de bemanning herademt.
zaterdag 17 juli (nacht een voormiddag)
Tijdens de nachtelijke uren gaat de wind nog verder liggen. We halen nog nauwelijks 4 knopen nu en zien achter ons de kleine C en D klasse-bootjes verschijnen. Met dit weer halen zij hun optimale snelheid. Onze positie valt nu terug naar 8. Later zal blijken dat Mir, Christian Radich en Statsrad Lehmkuhl al gefinisht zijn. En dit terwijl wij nog op 200 zeemijl dobberen.
Niemand laat het echter na aan het hart komen. We gebruiken de tijd om eindelijk wat bij te slapen, wat te lezen of flessenpost klaar te maken, het scheepsjournaal aan te vullen of rustig aan dek wat te zonnen. De truien, regenbroeken en windjacks van gisteren worden overboord gezet en voorwaar, zien wij daar een bikini verschijnen? Er worden zelfs gewaagde zwembroeken getoond! Dankzij de zware dagen kunnen we nu ten volle genieten van de rust. Het leven hier op zee is onvoorspelbaar, en dat is maar mooi zo.
Dat de standvastigen zullen overwinnen, wordt extra in de verf gezet door Didi (de jonge Bulgaarse eerste stuurman en stand-up comedian). Na drie maanden halstarrig proberen en doof voor de vlijmende hoon van Schipper Pieter en de crew, haalt hij rond het middaguur zijn zelfgemaakte vislijn (het aas is een chocoladepapiertje) weer binnen. De hele weg van Italië naar Antwerpen, dag in dag uit, nooit hing er wat aan.
Van aan de middagdis horen we plots zijn opgetogen kreet, waarna hij glimmend van trots in het deurgat verschijnt. In zijn hand de lijn en daaraan een exotisch wezen uit de Noordzee, flipperend en flapperend met zijn ranke gespierde lijf. Didi heeft eindelijk beet! Na de welverdiende felicitaties en brom van de schipper, gaat de geep met een wijde boog weer het water in. En Didi vat moed, want zijn lijn hangt er nu nog steeds.
Ondertussen passeren we de westelijke ingang van de Limfjord en komt de finish dus dichterbij. De wind zit echter niet mee: tegen de voorspellingen in moeten we uit koers varen om toch wat wind te vangen (motorgebruik is immers strikt verboden) en onze kansen op een goede eindklassering verdwijnen als het schuim op de luttele golfjes langs het schip. De crew blijft er gelaten onder.
zaterdag 17 juli (namiddag en avond)
Iedereen kent het zeemansadagium: "Driemaal is scheepsrecht". Ook de oude Heren uit de Zee ontsnappen niet aan deze wet. Net op de valreep komt de weersvoorspelling haar belofte na. De wind ruimt naar het westen en we brassen een laatste keer de zeilen. Tegen 8 uur halen we opnieuw een piek van 8,5 knopen. In de ogen van Schipper Pieter begint een vlam te schitteren: we zetten alles op alles in de laatste mijlen naar de finishlijn. De stagzeilen worden ontvouwen, de buitenkluiver trekt aan onze boeg. De snelheid zakt iets terug naar 6,5 knoop en drijft de spanning ten top. Naast ons verschijnt de kleine Jens Kroch, een Deens zeepaard dat zijn stal ruikt. We schuiven mee! ETA: vijf uur in de ochtend van zondag 18 juli. Nog slechts enkele uren naar de meet. Als de wind aanhoudt...
TECLA 17 JULI 2010
57'34.4N 009'30.4E 17:48 UTC
Log written by the Red watch (Stef, Robine, Cedric en Koen) with help from Julie!
Vandaag was er niet veel wind. Op een gegeven moment gingen we zelfs achteruit en in rondjes!
Desondanks hebben we ons toch geamusseerd. We hebben gelachen, gezongen en van de zon genoten. Op het einde van de dag kwam er een beetje wind, en verschenen en schepen aan de horizon dus we hebben de zeilen weer allemaal gehezen en proberen weer ook wat snelheid te maken. Nu begint het te regenen, snel naar binnen regenkleding aantrekken en kijken of de regen ook wind brengt!
SORLANDET 18 JULY 2010
Today the watches were really relaxed. The race is over and the wind is blowing in the wrong direction so we have taken down all the sails and we are continuing on motor.
We are going to visit Sweden. Tomorrow we will arrive at Halmstad and we will stay there until Tuesday. Then we go to Alborg in Denmark when the port is ready to receive all the tall ships.
During our watches we have packed the sails and done a lot of small jobs. Polishing the bell and cleaning the bathrooms are some examples. Right now we are running out of jobs to do. The physical watches still have to complete their duties, but the rest was learning some knots or watching a movie.
My journey is nearly coming to an end in only four days I will take the bus in Alborg back to Antwerp. So I really want to thank ‘het havencentrum’ (cultural center of the port of Antwerp) for giving me this amazing opportunity. I enjoyed every bit of it. Yes, even when I was feeling sick.
This message is a bit short but that is because I haven’t done much today,
I will write to you soon, Sofie de Groote, Belgium trainee at Sorlandet
SORLANDET - 17 JULI 2010
WE CROSSED THE FINISHLINE!
but let’s not get ahead of things:
my second watch at 12:00 started really relaxed, so some fellow trainees and I decided to climb the main mast. It was awesome, we could see Denmark clearly and watch the trainees walking around or sunbathing. On the way down I was asked to pack one of the sails. It was really difficult because my arms are short, so i couldn't wrap the rope around the sail. But with some help I succeeded. Later the wind was changing constantly so we had to brace a lot of sails. There was only a break for 3 minutes to drink some tea, but that is OK, it took my mind of the seasickness.
then I ate, talked to some people and went to sleep.
My first watch (00:00-04:00) was actually really nice, we crossed the finish line at about 00:45 (I don't know when exactly, we keep track of time with the bell that the fire watch is supposed to ring) everybody was congratulating each other and hugging and dancing, a moment that I will never forget!
We are definitely in the best 10, but our exact place is still a mystery. We are going maybe 4 knots. The wind and the sea are a lot calmer. Then we took some sails down. When we take sails down we need to pack them. They needed everyone who could climb, it was raining and they wanted to be done as soon as possible. packing sails is hard work, these sails had to be packed really tight and they are heavy to lift. But again all went well. Except that I am now completely wet.
The port in Aalborg is ready to welcome the tall ships from the 19th. So I don't know what we are going to do. We could sail in circles, let down the anchor or we could visit Sweden. Personally I prefer the last option. I love the sea but the sea does not always love me back. Plus, I never went to Sweden before and they say you can shop cheaper there ;)
Anyway, I am going to sleep a bit (it is now 4 o'clock in the morning)
I will try to write again as soon as possible,
Sofie de Grootte - trainee on board Sorlandet
TECLA 16 JULI 2010
56'27.6N 007'44.5E 18:10 UTC 16/7
Deze morgen waren wij nog steeds nummer 1 in onze klasse en nu wachten wij op de resultaten voor vandaag. De wind is afgenomen, maar komt bij iedere bui nog even heftig terug. We hebben het allemaal gezien vandaag, zon, buien, veel wind en geen wind! We hebben weer geprobeerd gevleugeld te varen voor de wind, maar dit wordt bemoeilijkt door de golven die er nog staan. Nu varen wij weer over stuurboord en gaan met 6 knopen richting het volgende waypoint, zo'n 50 mijl hier vandaan. De eerste schepen zijn al over de finish. Ik denk dat er in de eerste 10 plaatsen van het klassement vrij weinig zal veranderen.
Crew Tecla - Jet
MORGENSTER 16 JULI 2010
Morgenster stuift naar Aalborg
De start van de race speelde zich in vrijwel windstil weer af. De eerste drie pogingen om over stag te oefenen liepen op niets uit, maar ja, zo kent iedereen toch zijn touwtje. Na de start kwam de wind heel langzaam op gang en de schepen daarmee ook. Alle lappen erbij en we raakten al aardig in de voorhoede. Een naderende onweersbui noopten ons tot zeil minderen en bij het oversteken van het verkeersscheidingstelsel was een lastige sleepboot bezig met een lange sleep. De Urania glipte er nog mooi even voor langs, maar wij hadden er maar lastig oponthoud aan. Na het ronden van het eerste waypoint, west van Noord Hinder, was het voor de lap weg en ton begon de wind ook echt aan te trekken. In de nacht 7 BF met een flink opbouwend zeetje. Overdag hadden we de meeste tijd 8BF uit zuid zuidwest. Nu bij zonsondergang zakt de wind wat in naar een zuid 6 BF. Ondanks de flinke golven draait het leven aan boord gewoon door. Tim de kok is wel wat zeeziek, maar Marian springt bij dus er is weer eten op tafel. Met het "moordspel" zijn we aan de tweede versie toe. Niemand aan boord is zijn leven meer zeker.
We hebben de meeste tijd andere schepen in zicht. De Georg Stage liep langzaam op ons in, maar nadat hij zijn fokkebovenbram had gestreken raakte hij weer achterop. De golven werden steeds hoger en daar leek hij toch meer last van te hebben dan wij. Een andere buur was de Tenacious, die houten bark waarop je met rolstoelen op kunt varen. Met dat ruime windje ging hij behoorlijk hard. Door de hoge golven werd ze nog een tijdje tegengehouden, maar nu de zee wat betijdt loopt ze weer hard voor ons uit. Voor ons dobberde de Wylde Swan op een kluiver. Toen we voorbij voeren kwam er het schoenerzeil en topzeil bij. Ze waren met het ruige racen even gestopt omdat het gewoon te hard ging er en te veel water over dek liep. Nu het weer wat rustiger is lijken ze weer helemaal in de race. De Gouden Leeuw is vergeten zijn positie van 0600 UTC door te geven. Race Control kon geen contact met ze krijgen. Ze vroegen ons of we ze konden bereiken per VHF omdat wij redelijk in hun buurt voeren. Dat probeerden we op 16 en voor de zekerheid op 10 en 77 (het blijven Kampenezen...) maar geen resultaat. Nu hebben ze een time penalty te pakken, wat fataal is voor een goede score.
Op een trainee na is iedereen goed ingeslingerd. De meesten lijken niet meer in de gaten te hebben dat het schip nog beweegt. Het weer is mooi en de wind stevig, nu vrijdag zelfs een beetje uit de zuidoost. Lopen 10, soms 11 knopen.
Groeten Kapitein Harry
ASTRID 13 - 15 Juli 2010
Dinsdag 13 juli
14u30: In spanning wachten eenentwintig enthousiaste zeevaarders de namiddag af, wanneer het verlossende sein van de racecontrole zal komen. Uiteindelijk is het daar dan toch, maar het zal een valse start blijken. Door problemen in de sluis raken we pas om 19.00u de Schelde op, waardoor we jammer genoeg de sailparade missen. Niet getreurd, in gezelschap van de groene Alexander von Humboldt varen we naar de monding. Onderweg wapperen we met gele en rode gekleurde vlaggen naar de groetende menigte. Gezien de matige wind besluiten we in Vlissingen - de thuishaven van de Astrid - te overnachten. We komen er aan om 01.00u.
Woensdag 14 juli
08.00u: We verlaten de haven van Vlissingen en betreden voor het eerst open zee. De lichte bries van gisteren is nu helemaal gaan liggen. Het is nagenoeg windstil. Op de kracht van de motor begeven we ons naar de startlijn, en blijkbaar hebben we de aandacht van machtige zeegoden Poseidon en Neptunus op ons gevestigd. Is het ons magische aantal (drie x zeven zeilers) of de samenstelling van onze toch wel speciale groep, maar de oude mannen van de zee stellen ons op de proef. De wind is helemaal gaan liggen en de start moet herhaaldelijk uitgesteld worden. 16.00u wordt 17.00u, 17.00u wordt 18.00u en 18.00u wordt 19.00u. Ondertussen voelen enkele bemanningsleden de eerste invloed van de deining.
Wie gehoopt had op een spectaculaire start komt bedrogen uit: zonder wind dobberen we voorbij de lijn. Gezien de zeeziekte en het slechte zeilweer vragen sommigen zich af of we ooit in Aalborg zullen geraken. Gelukkig zijn onze kapoenen wel goed bestand tegen zeeziekte.
Donderdag 15 juli
00.00u, middernacht: wie zal ooit de grillen van de oude baarden uit de diepzee kunnen voorspellen? Met het vallen van de duister blijkt eens te meer hun eigenwijze karakter: beide Heren beslissen een spelletje krachtpatserij uit te vechten met ons als inzet. De ganse voorbije dag vulden zij hun longen en de wind verdween. Nog ademen zij in, en drijven de spanning ten top, om dan overweldigend los te barsten. Kort voor middernacht ontketenen zij een onweer in onze rug en laten zij met volle kracht hun longen leeglopen. De snelheid neemt op twee uren angstwekkend toe van twee naar tien knopen. Met acht beaufort pal in onze zeilen, rollen en stampen we richting Engeland en vervolgens naar het noordoosten. We zien de golven groeien tot een hoogte van soms wel vijf meter en de hele nacht en dag rukken en plukken de norse zeegoden aan ons mooie scheepje. De woeste schoonheid van het zeilen wordt ons op brute wijze onthuld. Ook het 'wachten-systeem' vraagt veel van onze krachten. Door het hevige schommelen is er weinig meer te doen dan slapen of aan dek zitten. Onze kapoenen verkiezen vooral het eerste. Goedkeurend kijken Neptunus en Poseidon toe hoe we dapper standhouden en ze schenken ons tegen de avond een mildere zee. 's Ochtends wordt het harde werk van onze crew beloond met een zevende plaats in de ranking. Naast ons op een halve mijl afstand vaart de Shtandart, met wie we een snelheidsduel uitvechten. En weer valt de nacht.
Crew Astrid - Winther Degrauwe
TECLA 15 JULI 2010
53'53.5N 005'12.1E 19:38 UTC
Gisteren zijn we van start gegaan met de eerste race van de Tall Ships Races 2010 en deze begon zonder wind.. de start werd uitgesteld voor 2,5 uur bij gebrek aan wind, maar dit was de stilte voor de storm. Tijdens de start kwam er steeds meer wind, we liepen al snel 6 knopen maar toen de avond viel, kwamen ook de donderwolken. Met alle schepen dicht op elkaar kregen we al snel bericht van de Eendracht dat zij 40 knopen wind hadden gemeten. We hebben de topzeilen weggehaald, weer gezet, de kluiver weg gehaald, gezet, weg gehaald, en nu dan de kleine kluiver ervoor en we na wat keer gijpen werd het weer licht. Tijdens het ochtend meld schema waren wij 4de in onze klasse en 16de overall. Maar van alle 74 schepen zagen wij bij daglicht niemand meer. De wind is hard, kracht 7 uit het zuid westen, we hebben voor de wind gijpend geprobeerd bij de koerslijn in de buurt te blijven met zo veel mogelijk zeil op! En tijdens het avond meld schema kregen wij te horen dat we nu 1ste in onze klasse zijn en 12de overall!! Crew Tecla - Jet
MORGENSTER - 12-14 JULI 2010
Maandag ochtend rond een uurtje of elf verzamelde een deel van de crew op het station in Den Helder. Met de trein zijn we naar Antwerpen gereden. Eenmaal in Antwerpen Aangekomen moesten we nog even een stukje door de stad lopen om bij de Morgenster te komen. Antwerpen is wel echt een onwijs mooie stad. Met nog oude straten en hele mooie huizen. Op de morgenster werden we aan elkaar voorgesteld. De totale groep bestaat uit 33 mensen. Op de boot gingen we alle spullen naar de kamers brengen en kregen we nog wat informatie over de reis. Daarna hebben we heerlijke spagetti gegeten die de kok aan boord had gemaakt. Na het eten zijn we nog even de wal op geweest.
Bij alle andere schepen kijken. S'avonds hebben we haven wacht gedraait. Dat is een wacht waarbij niet iedereen nodig is. Je moet alleen zorgen dat de boot niet omhoog wordt getrokken of van de kant af draait door het eb en vloed en je controleerd de mensen die aan boord gaan. Dat was onze eerste dag in Antwerpen.
Dinsdag was de tweede dag.
Op de maandagavond was er al wat geklommen. Nu gingen we weer omhoog in de mast om zeilen los te maken. Aan de kade hebben we geoefend met zeilen hijsen en brassen. Toen nog even de stad in en om 2 uur weer terug aan boord voor vertrek. Op de Schelde zeilden we een parade met alle schepen. Dat moet voor die mensen daar een prachtig gezicht zijn geweest. De wind draaide al gauw tegen, dus moesten alle zeilen weer weg. Op de motor gingen we de Schelde verder af en gingen in de nacht bij Vlissingen voor anker. Om beurten liepen we met z'n tweeen ankerwacht.
Woensdagmorgen.
Eindelijk de dag van de start. Nadat we met wat toeristen de Parade of Sail hebben gevaren zweilen we door naar het startveld. Vanwegen een medisch probleem op een van de andere schepen, en later ook nog door gebrek aan wind, was de start wel uitgesteld van 17.00 tot 19.30. De start was wel een prachtig gezicht. Overal om je heen zijn zeilschepen die zo snel mogelijk weg proberen te komen. Wij hebben onderweg nog onder andere de Kruzenstern ingehaald, een russisch schip en wel het grootste schip dat meevaart van wel 104 meter lang.In het begin stond nog weinig wind, maar tegen zonsondergang vaarden we een storm in. Tijdens onze wacht hadden we wat zeilen weggehaald, zodat ze niet konden scheuren omdat we niet wisten wat er in de storm zat, maar later hebben we ze toch weer met een paar man gehesen. Het regende constant en er was ook veel onweer maar het was allemaal prima te doen en de bliksem was ook wel een mooi gezicht. Net toen de volgende wacht ons zou aflossen stopte de regen en stonden we onder een heldere sterrenhemel. Enkel de natte touwen waren nog het bewijs van waar we net door gevaren waren, maar alsnog wilden de anderen het niet echt geloven dat we door een storm waren gegaan omdat er eigenlijk niets was veranderd en iedereen er dwars doorheen was geslapen Crew Morgenster
TECLA 13 JULI 2010
51'22.5N 003'55.6W 19:02 UTC 13/7
Vandaag hebben we Antwerpen verlaten, na een heerlijke tijd daar! We zijn op de 6de snachts aangekomen, rond 00:00 UTC. Vlak voordat we de sluis ingingen kwamen wij de Maybe weer tegen. Wat geweldig dat we elkaar na een maand zeilen en alleen een dag verschil in de start, we samen in de sluis lagen! Eenmaal op ons plekkie zijn zij naast ons komen liggen en zijn zij daar gebleven voor de rest van het festival. We hebben veel oude vrienden gezien in Antwerpen en een mooie tijd gehad. Nu zijn we onderweg naar Vlissingen waar we de laatste onderdelen aan boord zullen nemen en we gaan dan morgen met de race starten. De start ligt zo'n 15 mijl buiten de kust. Wij zullen eerst een westelijke koers aanhouden naar een waypoint en dan richting Aalborg gaan.
De nieuwe crew is heel erg enthousiast! We hebben zeilen gezet, zeilen weg gehaald, we zijn overstag gegaan en samen gekookt alsof we al minstens een week samen aan boord zijn! Dat beloofd wat moois voor deze reis, we hebben zin in de race! Tecla Crew- Jet
Sail Antwerpen begonnen
10 Juli 6.41 uur
Momenteel varen we op de Westershelde ter hoogte van Vlissingen en zien om ons heen diverse Tall Ships die naar Sail Antwerpen gaan. Gisteren een hele dag gezeild, we hadden wel niet zoveel wind maar wel alle zeilen op. Gisteravond een mooie zonsopgang en vanmorgen een prachtig geschikt langs de kust van Walcheren. De loods is net aan boord gekomen en we komen vanmiddag Antwerpen binnen. Op naar de Belgische chocolade en voor de liefhebbers de Belgische biertjes.
Groeten vanaf de Wylde Swan - Rotterdam - Antwerp - Aalborg
TECLA 5 JULI 2010
50'20.2N 000'49.3E 16:34 UTC 5/7
We zijn de Greenwich Meridiaan weer overgestoken en bevinden ons weer aan de oost kant.
Vannacht hadden we wat mist, wat regen en veranderlijke winden, ruimend van zuid west naar noord west. We hebben een aantal keer gegepen om dicht bij de koerslijn te blijven. Toen de wind af nam en de stroom tegen ons in draaide hebben we de motor gestart om de snelheid hoog te houden. Nu zeilen we weer, het is geweldig mooi weer en met de wind in onze rug staan onze zeilen gevlinderd. De bezaan staat aan bakboord, het grootzeil aan stuurboord, de fok aan bakboord en de kluiver weer aan stuurboord. Het ziet er heel mooi uit, we lopen 7 knopen wat uniek is voor de Tecla met de wind recht van achteren! Nog een paar mijl en dan mogen we oploeven richting Cap Gris Nez. Crew Tecla - Jet
TECLA 4 JULI 2010
49'41.1N 002'10.7W 16:46 UTC 4/7
Een heerlijke zondag, zeil, zon, wind en geweldige uitzichten om naar te kijken. Vanmorgen hebben we besloten een gok te nemen en te kijken of de wind en de stroom onder Guernsey gunstig voor ons uit zou kunnen pakken. We gingen onder het eiland land en zouden daar de keuze maken om door de kleine of de grote Russel te gaan, een passage tussen verschillende eilanden en rotsen. De wind nam af en dus namen wij de eerste afslag, little Russel. Ongelooflijk mooi! De wind nam tussen de eilanden wat toe en met een beetje stroom mee liepen we soms 10,5 knopen! We zeilen nu onder Alderney, de wind is onze rug en dus kunnen we niet precies de koers varen die we willen. We hadden gehoopt onder het eiland een neer in de stroom te vinden die gunstig zou zijn om aan de andere kant van het eiland te komen. Die hebben we nog niet gevonden. De Maybe ligt nu weer naast ons, dus we zijn weer aan het racen! Crew Tecla - Jet
TECLA 3 JULI 2010
48'33.9N 004'51.4W 16:27 UTC 3/7
We zijn net Ile d'Ouessant aan de oostzijde voorbij gevaren en hebben daar een beetje stroom mee gepakt. De hoeveelheid vuurtorens gaf ons een mooie gelegenheid tot wat uitleg en uitvoer van kustnavigatie.
Er is op dit moment weinig wind en er was gisteravond ook niet veel wind. De weerberichten zeggen dat we een westen wind zullen krijgen kracht 4 bf. Tot nu toe hebben we niet veel meer gehad dan noord 1/2 bf. De golven zijn er echter nog steeds, dat zal een pittige storm zijn geweest rond Ierland. Crew Tecla - Jet
TECLA 2 JULI 2010
47'10.3N 006'40.1W 17:14 UTC 2/7
Gisteravond hadden we het zwaar. Het begon rond 22:00 uur te motregenen en vanaf 00:00 uur boord tijd (UTC +2) kwam het met bakken naar beneden. De wind was zuid west 5/6 met opbouwende golven. Mijn wacht begon om 00:00 uur en toen ik mijn laarsen nog aan het aantrekken was draaide de wind opeens naar het noorden. De zeilen flapperden, de roerganger was in de war en de kapitein moest wakker gemaakt worden. Van een bakstag wind naar aan de wind was een behoorlijke verandering in schijnbare wind, de topzeilen moesten eraf en we waren ook van plan de grote kluiver te wisselen. Maar toen de topzeilen aan dek lagen en het schip minder schuin ging leek de kluiver het een stuk beter te doen. De wind was inmiddels ook iets stabieler geworden en eind kracht 4 bf. De blauwe wacht mocht naar bed, de rode wacht ging het dek opruimen, het laatste touw werd om 01:50 opgeschoten. En daarna was er de regen, heel veel regen. Het beste zeilpak had niet opgekunt tegen zoveel water! En dus hingen we nat van wacht en hebben we onze kleding in de douche gehangen en onze koude voeten nog even onder de warme kraan gestoken.
Vandaag overdag hadden we lichte winden, maar nog steeds grote golven, pas nu in de avond zijn ze onder de 2 meter gezakt. En we hebben vanavond naar het Wereld Kampioenschap geluisterd op de radio! Wat een winst voor Nederland van Brazilie 2-1!!! Wij hebben een klein feestje gegeven en ter viering oranje pompoenen soep gegeten. Zeker een avond om nooit te vergeten! En dat midden op de golf van Biskay! Crew Tecla - Jet
TECLA 1 JULI 2010
45'16.8N 008'42.5W 16:38 UTC 1/7
Zeilen!! Zeilen!! Zeilen!! De GPS liet net een snelheid van 9 knopen zien! We varen in noordelijke richting met een zuid wester wind. Men verwacht dat de wind naar het westen en noord westen zal draaien en wij hopen tegen die tijd een beetje meer oost te maken. Het motregent een beetje en het is grijs, een aantal bemanningsleden zijn bang dat hun bruine tint aan het vervagen is.. waar we ons al niet druk over kunnen maken! Crew Tecla - Jet
TECLA 30 JUNI 2010
43'26.7N 009'17.1W 16:39 UTC 30/6
Samen met de Maybe zijn we nu dan eindelijk op de Golf van Biskay. EN! We zeilen! Niet heel erg snel en ook niet helemaal naar het doel, maar de motor is uit! We zijn vanmiddag rond 12:30 boord tijd (10:30 UTC) zeil gaan zetten. We moesten nog wat trimmen met het bovenlijk van het grootzeil en de trimlijntjes van de kluiver, maar uiteindelijk hadden we alles, inclusief topzeilen, rond 14:45 staat. Daarna hebben we heerlijk ijs gegeten om te vieren dat we zeilen en dat we op de Golf zijn, met best mooi weer tot nu toe! Crew Tecla - Jet
TECLA 29 JUNE 2010
42'10.9N 009'00.6W 16:31 UTC 29/6
Gisteravond rond 20:00 uur boord tijd (18:00 UTC) kwam de mist opeens weer hevig opzetten. We hebben de waterdichte deuren dicht gedaan een aan alle kanten mensen op de uitkijk. De hond ging naar binnen om haar oude botten te warmen en de kachel ging aan. Maar toen het 22:00 uur was, verdween de mist net zo plotseling als deze op was komen zetten. Daarna hebben we de fok en bezaan gehezen en momenteel motor zeilen we naast Vigo. De verwachting was dat er noord oostelijke wind zou komen, maar tot dus ver hebben we alleen noord of noord noord west gehad. Overdag hebben we een workshop zeilzetten, zeilvoering en koersen ten opzichte van de wind gedaan. Hopelijk krijgen we snel de kans om theorie in praktijk te brengen! Crew Tecla - Jet
TECLA 28 JUNI 2010
40'10.6N 009'27.7W 16:31 UTC 28/6
Vandaag was wederom een mistige dag. Pas vlak voor het avondeten kwam de zon door. De wind komt nog steeds van voren, maar is in kracht afgenomen, vanmiddag was de wind er bijna helemaal uit. Tijdens de middag hebben we een klein touwen spel gespeeld, hoe ze heten en wat de functie is. Daaruit bleek dat er nog wel wat te leren viel en dus verschenen de pinrail diagrammen (tekening van de Tecla met waar welke lijnen belegd zijn) al snel op dek om ze uit het hoofd te leren. Misschien moeten we het morgen nog maar eens proberen. Crew Tecla - Jet
TECLA 27 JUNI 2010
38:32.1N 009'17.4W 16:54 UTC 27/6
De motor loopt nog, we hebben nog steeds twee zeilen omhoog en we blijven in de buurt van de kust waar we hopen dat de wind en de golven het minste zijn. Op onze nieuwe windmeter varieerde de wind vandaag tussen de 14 en 22 knopen, dus maximaal 5bf. Met alleen de bezaan en fok omhoog is dit goed te doen. Vandaag was zondag, dus geen workshops. We hebben dolfijnen gezien, Tuimelaars en Gewone dolfijnen. De Tuimelaars leken opeens heel erg groot nadat wij onderweg zoveel kleinere soorten zijn tegen gekomen. De Tuimelaar kan tot 4 meter worden, waar de gewone dolfijn blijft steken op 2,4 meter. Voor de mensen die ons logboek tijdens de Trans Atlantic challenge ook hebben gevolgd: we hadden weer een kleine bananen crisis die opgelost is met een heerlijk Bananenpudding met warme chocolade saus! Ik moest toch even terug denken aan ons avontuur van vorig jaar! Crew Tecla - Jet
TECLA 26 JUNE 2010
37'13N 008'58.7W 22:16 UTC 26/6 Tegenwind.. We varen nu een aantal mijl buiten de kust van Portugal. We zijn Sagres op een mijl of 4 genaderd, een muur waar wij met zn vieren en met mijn opa en oma ooit eens over de zee uit stonden te kijken. Ik denk niet dat ik toen bedacht dat ik daar 12 jaar later langs zou varen.
We hebben twee zeiltjes staan voor steun tegen de golven en de motor loopt om ons daar heen te krijgen waar we heen willen. De Maybe ligt al twee dagen naast ons, een fijn bekend uitzicht. Zij hebben deze middag geprobeerd te zeilen, maar liepen bij de hoek van Sagres nog maar 1,3 knopen tegen de wind in. De weerberichten zeggen dat we wel eens wat harde winden kunnen krijgen. Wij hopen zo noordelijk mogelijk te komen voordat dit begint. De wind is nu NNW en kracht 4/5.
Crew Tecla - Jet
TECLA 25 JUNI2010
36'03.3N 006'06.2W 16:42 UTC 25/6
Eindelijk op de Atlantische zee! We zijn op de 24ste rond 7:00 UTC in Gibraltar aan gekomen. Eerst hebben we getanked en daarna hebben we geprobeerd een ligplaats in een van de havens te krijgen, maar er was nergens plaats voor een Tecla formaat schip. We hebben het lang geprobeerd, maar zijn uiteindelijk toch maar voor anker gegaan in het Spaanse gedeelte, slechts 1 mijl verderop. Bijzonder was dat wij moesten wachten met oversteken van het vaarwater tot er twee straaljagers vertrokken waren. Raar toch..? Voor de mensen die nog nooit in Gibraltar geweest zijn even uitleg. Gibraltar wordt van Spanje gescheiden door een vliegveld met een vliegbaan die dwars over de weg naar Gibraltar ligt en eindigd in het water. Schepen die veilig over willen steken moeten wachten tot de vliegtuigen zijn geland of veilig in de lucht zijn. Die middag hebben we boodschappen gedaan, schip klaar gemaakt voor de tweede helft van de reis en nog wat gezwommen. De eerste helft van het voetbal hebben we lekker ouderwets op de radio geluisterd! Wereldomroep is geweldig! En de tweede helft heeft een groep in de stad geprobeerd te kijken. Maar de wedstrijd werd niet uitgezonden.. alleen Denemarken-Japan.. Nu zijn we eindelijk op de Atlantische zee. We hebben tegen wind, maar geen rare korte golven meer! Crew Tecla - Jet
TECLA 23 JUNI 2010
36'11.2N 004'36.5W 22:25 UTC 23-06-2010
We komen steeds dichterbij Gibraltar, nog 32 mijl te gaan. Na het avond eten hebben we de zeilen weg gehaald. Er was geen wind en er werd ook geen wind meer verwacht dus hebben we het dek klaar gemaakt voor de haven.
Overdag hebben we een aantal Medische drills gedaan. We hebben een persoon met een nep gebroken been uit de voorste kamers gehaald en met de brancare naar het achterdek gebracht waar de nep helicopter ons opwachtte. En we hebben een paar noodsituaties besproken, eerste hulp bij verstikking en iemand weg krijgen wanneer deze bewusteloos is. Het was zo heet overdag dat we daarna niet veel meer hebben gedaan.
Morgen hopen we een ankerplek te vinden en als alles lukt hopen we het tij naar naar buiten door de straat mee te pakken. Atlantic here we come! Crew Tecla - Jet
TECLA 22 JUNI 2010
36'26'1N 001'48'9W 15:43 UTC 22-06-2010
Na 4 uur heel mooi zeilen ging de wind er helemaal uit toen mijn wacht om 00:00 uur starte.. Vandaag hebben we wel een beetje kunnen zeilen, maar de stukken dat er geen wind was hebben we gebruikt voor een zwem stop! Na de lunch zijn de meesten van ons het water ingedoken, ook Nyske heeft een duik of twee genomen. Na het zwemmen zijn we verder gegaan met het maken van de tassen van het oude Tecla zeil. Gijs had nog wat tips en tricks en de meeste tassen zijn nu bijna af. Tijdens het avondeten zagen we een zwaardvis opduiken, ongeveer 300 meter bij het schip vandaan. Een aantal van ons hadden al eerder een zwaardvis gezien, maar deze gaf echt een showtje weg terwijl hij aan het jagen was.
Het is nog ongeveer 170 mijl naar Gibraltar. In Gibraltar gaan wij stoppen om gasolie te tanken en boodschappen te doen. laatste stop voordat wij de Middenlandse Zee verlaten. Crew Tecla - Jet
TECLA 21 JUNI 2010
37'12.0N 000'09.9E 16:15 UTC
Eindelijk zijn de zeilen weer omhoog en gaan we 5,5 knopen richting Gibraltar!! De swell is nog blijven staan tot in de middag en door het gebrek aan wind hebben we het grootzeil en de bezaan naar beneden gelaten zodat zij niet te veel heen en weer zouden flappen. Er loopt nu nog steeds een swell uit het westen en een uit het zuid oosten. Is dat mogelijk..? Blijkbaar wel..
Midzomersnacht is vannacht, maar op de Middenlandse Zee merk je daar weinig van. Ook passeren wij vanavond de Greenwich meridiaan, morgen in plaats van een oosterlengte een westerlengte! Jet - Crew Tecla
TECLA 20 JUNI 2010
37'42.1N 002'35.9E 15:45 UTC 20-06-2010
De stevige wind is de hele nacht blijven staan tot in de morgen. Rond 9:30 boord tijd zijn we overstag gegaan richting het zuiden en rond 12:00 boord tijd is de wind van W naar NW geruimd, waardoor we nu weer op koers liggen voor Gibraltar. Het is zondag, dus een lekkere luie dag. We hebben alleen na de lunch het rif uit het grootzeil gehaald. Verder niet veel nieuws te melden, geen dolfijnen of vreemde vissen gezien en alleen een kruiszee om ons te 'vermaken'..
TECLA 19 JUNI 2010
37'12.8N 003'49.4E 16:49 UTC 19-06-2010
Tegenwind... eerst bijna geen wind en rond 3 uur geleden toch zeker 7bf, die nu met de minuut af neemt. Maar de golven blijven.
Afgelopen nacht was een mooie wacht. Met 2 uur maanlicht om onze weg te beschijnen. Toen de maan weg was, was de hemel gevuld met sterren, maar onze aandacht bleef bij het verkeer op het water. Het was druk, maar iedereen had de zelfde of precies de tegenover gestelde koers, dus wij werden niet lastig gevallen. Aan onze bakboordkant zagen wij de lichten van Afrika, en vanmorgen zagen wij de bergen door de ochtend mist heen. Vandaag zijn we vaak overstag gegaan om de beste winden te vinden, we hebben de grote kluiver voor de kleine verwisseld, daarna de bezaan gereeft en uiteindelijk ook het grootzeil gereeft. We hadden het er druk mee. De wind is nu 4/5 bf, maar de korte golven met toch een hoogte van 2/3 meter blijven. En nu maar hopen dat de wind terug draait naar het noorden en wij de koers weer kunnen volgen. Jet/ Crew Tecla
TECLA 18 JUNI 2010
37'18.2N 005'20.5E 15:49 UTC 18-06-2010
Vandaag was een geweldige dag! We hadden besloten om een zwemstop te houden, aangezien er niet genoeg wind was om te zeilen. Maar toen de lunch afwas gedaan was nam ook de wind toe. Dus besloten we de dingy te water te laten en foto's te maken van het schip en misschien een duik te nemen vanuit de dingy. Jannette en Gijs bleven aan boord en met z'n 6en en de hond maakten wij een rondje om de Tecla onder vol zeil, op dat moment deed ze 2,4 knopen. Bij de leizijde van het schip aangekomen, zagen wij opeens allemaal opspattend water en vinnen rond darten, DOLFIJNEN!! Opeens waren we omgeven door spelende dolfijnen die voor de boeg van de dingy speelden en mee zwommen. Sommigen sprongen uit het water, sommigen kwamen opzij zwemmen, ze waren zo dichtbij dat we ze bijna aan konden raken! Een aantal van de dolfijnen gingen bij de boeg van de Tecla spelen en toen wij een rondje draaiden met de dingy draaiden de dolfijnen mee. Ze bleven ongeveer 20 minuten en verlieten ons toen, zodat wij ook een duik konden nemen.
We hebben rond de 3 uur rond gespeeld in het water. Uit de dingy, vanaf het de Tecla, achter de Tecla hangend aan een touw en nog wat meer foto's maken van mensen in het water. Weer aan boord stond er een snack voor ons klaar, hebben we buiten gedouched en nog even lekker in de zon gezeten. Wat een dag! Vanavond zetten we alle foto's op een laptop en wanneer we in een haven zijn zullen we proberen een aantal online te zetten. We varen nu 4,5 knopen met koers over de grond 222', richting Afrika. Als we daar zijn (nou ja bijna dan) gaan we overstag en gaan we weer omhoog. We verwachten de komende twee dagen westerlijke winden te hebben, dus we moeten er het beste van maken. Crew Tecla - Jet
TECLA 17 JUNI 2010
37'34.7N 007'16.9E 15:28 UTC 17-06-2010
Gisternacht was indrukwekkend, een nacht om te herinneren. De 20-00 (Jannette, Diederik en Irene) wacht begon met een klein briesje, die langzaam maar zeker aantrok tot een krachtige bakstagwind. De Tecla dartelde rond op de nog steeds korte golfjes met snelheden die opliepen tot 8,4 knopen. Er was om ons heen wel wat onweer, maar dat leek de Tecla niet te bereiken.. eerst.. leek het.. Aan het begin van mijn wacht (Daria, Matthew en Jet) begon de wind te draaien. We wilden gijpen, maar kwamen niet door de wind door de golven en draaiende en afnemende wind. Uiteindelijk zijn we overstag gegaan en probeerden we weer op koers te komen. De wind nam weer toe en leek de richting van de donderwolken te volgen. Gelukkig konden wij op het randje van de donderwolken blijven en zijn we niet nat geworden. Wel kregen we de wind, soms toenemend tot een kracht 6 en constand veranderlijk. Pas aan het einde van de wacht werd zij wat stabiler en na nog een keer gijpen gingen wij weer op ons doel af. Gijs was voor het grootste gedeelte bij mijn wacht aanwezig geweest om te helpen met de zeilen als het nodig was. We hebben een grote pot koffie voor zijn wacht (Sergei en Gijs) gemaakt en zijn toen lekker naar bed gegaan. Wel verdiende rust.
Vandaag hebben we de hele dag kunnen zeilen, behalve misschien 30 minuten toen de wind even op was. We varen nu met 6 knopen op ons doel af, wat behoorlijk goed voelt. Vandaag was schoonmaak dag, binnen en buiten. Na de regen van een paar dagen geleden was er veel stof op het dek achter gebleven, nu is het dek weer heerlijk schoon en ruikt het beneden naar bloemetjes. Crew- Jet
TECLA 16 JUNI 2010
37'59.1N 009'32.7E 16:21 UTC
We zijn zojuist achter de Maybe langs gevaren, ons collega klasse B schip tijdens de Tall Ships Races. We zeilen allebei voor de wind, maar hebben de zeilen over een andere boeg. Het was een heel mooi uitzicht, het schip dat mee heeft gedaan aan de eerste Tall Ships Race ooit, zeilend richting de zon. Vannacht dook de Maybe opeens achter ons op. Beide op de motor met zeilen bij om de (irritant korte) golfslag te dempen.
Waar we gisteren regen, onweer en windstoten uit alle richtingen hadden, is het vandaag helemaal anders. De zon verwarmd ons al de hele dag, met een heel klein briesje en nu dan met een kracht 3/4 uit het oosten. Als toetje hadden wij vandaag een bevroren watermeloen, maar we zijn er achter gekomen dat alleen het Rusische woord voor watermeloen anders is en bijna niet te onthouden "Arbys" (uitgesproken Arbus). En zo leren we iedere dag een beetje meer.
TECLA - 15 JUNI 2010
36'48.9N 12'33.7E 15:35 UTC
Tijdens mijn wacht (00-04) afgelopen nacht hebben we heerlijk gezeild! 7 knopen aan de wind met bf 3. Niet helemaal op koers, richting het noorden, maar het was een mooi stukje zeilen. Uit voorzorg hadden we de topzeilen al naar beneden aangezien de wind niet stabiel was en soms even uithaalde met windkracht 5. Dit duurde nooit lang, maar het was toch wel fijn om de topzeilen naar beneden te hebben. Vanmorgen hebben we ook de grote kluiver voor de kleine gewisseld, maar toen die stond was de wind alweer op. En zo ging het de hele dag, vlagen wind uit alle hoeken. De grote kluiver ging er weer op en na die drie keer gezet te hebben, hebben we besloten dat dat de workshop voor de dag was. En aangezien het aan het regenen was, vond niemand dat erg. Vandaag is de eerste dag zonder zon en met zelfs wat regen. De bewolking blijft aardig hangen, kijken wat de nacht zal brengen. Jet - Crew Tecla
TECLA 12 JUNE 2010
Wind, geen wind, wind, geen wind, motor, zeilen, motor, zeilen.. vannacht voeren we op de motor, nu zeilen we weer.
Vannacht was warm, vochtig en heel erg donker! We zagen wel een dolfijn in het water die de phosphor algen in het water op deed lichten. Buiten dat was de nacht rustig. Onze bemanning mag dan klein zijn, we hebben wel veel nationaliteiten aan boord, natuurlijk de Nederlandse crew (4), Russisch (2), Noors (1) en een uit Bermuda! De taal aan boord is Engels en de meest internationale taal, handen en voeten! Ik heb al wat Russische woorden geleerd (euhm..,,) en heb ook geleerd dat een hoop Nederlandse woorden op woorden in het Noors lijken, alleen spreken we het wat anders uit.
Overdag hebben we veel schildpadden gezien en tijdens het avond eten kregen we een show van een groep dolfijnen die voor de boeg zwommen en backsplashes maakten in het water. We hopen dat we de wind die we nu hebben nog even mogen houden, met een bakstagwindje lopen we nu 4 knopen.
TECLA, 13 JUNE 2010
Ik ga niet meer over de wind schrijven, zolang het iedere dag hetzelfde verhaal is, is het ook niet echt interresant, toch?
Gisteren was schoonmaakdag en vandag is rustdag een echte zondag! Geen workshops gewoon doen waar je zin in hebt, behalve dan de crew die wacht heeft. We zijn Malta nu bijna voorbij en gaan door de straat van Sicilie. Korte golfjes spelen met de Tecla en door het huidige gebrek aan wind halen wij na de afwas het topzeil en het grootzeil weg. En dan maar hopen dat morgen een wat stabieler windje brengt!
Tecla, 11 juni 2010
We varen nu echt op open water. Tijdens de wachten zien we slechts een aantal schepen op grote afstand. Tijdens de nachtwacht is er nog geen maan, maar wel een geweldig mooie sterrenhemel. Het is zo donker dat je de melkweg helemaal kunt zien en dat de vallende sterren lijken op schijnwerpers! Tijdens de nacht hebben we de motor bij gehad, maar vandaag hebben we heerlijk kunnen zeilen! Het was een licht windje, maar het was wind! Onze snelheid lag steeds tussen de 2 en de 8 knopen. Het is voor mij de eerste keer zeilen met de Tecla en haar nieuwe zeilen en het is echt geweldig, ze glijdt over het water als een blaadje! Heerlijk!
Tijdens onze eerste 'workshop' hebben we het over de geschiedenis van de Tecla gehad, over het gebruik van het STI trainee logboek en zijn we begonnen te werken aan een diddybag. Dit is een tas gemaakt van oud zeil van de Tecla (de oude kluiver) en kan gebruikt worden voor allerlei dingen. Op deze manier zijn de trianees bezig met naaien, knopen en zeilmaken. Ben benieuwd wat voor creatiefs er allemaal uit komt!
Tecla left Lavrion
Nadat wij Lavrion hebben verlaten, hebben wij direct zeil gezet, maar er was niet genoeg wind om vooruit te komen. Op zoek naar wind hebben wij de motor aan gedaan en hoopten na het ronden van het Griekse eiland Kithira wind te vinden. In de buurt van Kithira liggen allerlei onverlichte eilanden en wrakken, wat zonder maan een bijzonder beeld was. Nadat we onze weg om het eiland gevonden hadden, vonden wij helaas geen wind.
Vanmorgen ging het beter, topzeilen erbij en voor een periode van 5 uur zeilden we met een gemiddelde snelheid van 5 knopen. Helaas draaide de wind tegen ons en hebben we de motor weer aan moeten zetten. Het weerbericht zegt noord oost en zuid oost 4/5 bf, dus daarnaar zijn wij nog opzoek.
Aan boord is alles goed. Onze nieuwe trainees hebben hun weg aan boord wel gevonden. Gisteren hebben we een zwemstop gehouden. Op het heetste van de dag ging bijna iedereen te water, ook de hond!
Gijs doet nu net de motor uit, we lopen 6,3 knopen onder zeil, ik hoop dat dit blijft!
Jet Sluik
Tecla - 09-06-2010
Woensdag, 9 juni 2010 - Vandaag zet de Tecla zeil richting Antwerpen. Met een mogelijke stop in Gibraltar for brandstof en levensmiddelen. We hopen rond de 10de juli in Antwerpen aan te jomen. De haven van Lavrion is leeg, de Akela is vanmorgen vertrokken en de zon is nog tussen de wolken, vandaag is een mooie dag om te gaan zeilen. En als het goed is blijft de wind in ons voordeel deze week. Onze trainees hebben net zoveel zin om te vertekken als wij, voor mij wordt het de eerste keer zeilen met het nieuwe zeil, de eerste keer zeilen sinds 5 maanden, heb er zin in! Groetjes uit heerlijk warm Griekenland, Tecla Crew - Jet / Tot in Antwerpen!
morgenster - 17-05 Judith Schipper
We zijn gister aangekomen in Engeland , in Ramsgate.
Vandaag begonnen we met het ontbijt. Na het ontbijt wilden we ons al snel omkleden om de stad Ramsgate te bekijken.
We moesten minimaal met een groepje van 3 de stad in maar zijn met een grote groep gegaan. Het was nog vroeg, in onze tijd half 9 maar voor hun nog maar half 8. We zijn toch op pad gegaan. De raarste mensen kwamen we tegen. Rond een uurtje of 8 liepen er veel schoolkinderen rond, in uniform wat leuk was om te zien.
We zijn achter de kinderen aan gelopen om de school te bekijken. Leuke ervaring om te zien hoe het er bij hun aan toe gaat. Een groot hek waar iedereen naar binnen komt. Leraren die voor de school staan te controleren. Hekken die om de school heen staan. Het is echt net als in de film Harry Potter. Mooie oude grote gebouwen.
Na een rondje rond kijken, zijn we weer verder de stad in gegaan.
Veel winkels bekeken, leuke spulletjes gekocht. Alles bij elkaar een gezellige middag. Half 2 weer aangekomen bij de boot. Lekker even gedoucht en weer omgekleed in ons militaire uniform. De middag snack stond al klaar, wat weer heerlijk was!
De wachten gingen weer in, dus een aantal stonden aan het roer en alles in de gaten te houden terwijl de rest nog van het mooie weer en het uitzicht konden genieten. Half 8, weer tijd voor het avond eten.
We aten vis, aardappelpure, rodebieten sla, worteltjes, en als toetje yoghurt met vruchtjes erin. Na dat ons buikje weer vol zat met eten konden de wachten weer verder met hun werk, tafel afruimen, buiten weer aan het roer staan en al de andere klusjes. Ik heb nu de wacht van 8 tot 12. Mijn wacht zit er nu over 2 uurtjes al weer op. Dan duik ik weer lekker me bed in zodat ik er morgen weer optijd uit kan om weer de wacht te lopen van 8 tot 12. Alles bij elkaar was het weer een top dag! Mooi de stad in geweest, lekker eten, gezellig mensen om je heen en natuurlijk het mooie weer.
Judith Schipper.
Morgenster - Cees van Delft 14 - 05 -2010
Opde Noordzee!
Het vierde en laatste verslag van deze enerverende reis eindigt in een mooi zonnetje en stralend blauw zeetje.
Na de stevige golven van gisteren klaarde het weer vandaag op, werd het zeetje een stuk strakker en klaarde het humeur op bij menig Trainee. De T's hadden eindelijk weer kleur op hun wangen gekregen, het ontbijt ging en bleef er weer in, kortom een mooie dag om weer eens wat lessen in navigatie, brandbestrijding en man uit de mast halen te geven.
Tijd voor de man over boord oefening. Voor deze laatste oefening moest de rubberboot weer buitenboord gehangen worden, een vrijwilliger (korporaal Juffermans) kroop in een wind en waterdicht pak, waarna een boei overboord werd geworpen om een man over boord te simuleren. De rubberboot ging er als een speer vandoor, maakte diverse zoekslagen (volledig de richting kwijt), maar na aanwijzingen van T's die inmiddels de mast in waren geklommen kon de drenkeling toch worden opgepikt. Met veel lef sprong Juffermans vervolgens zelf in het water, waarna ook hij in, dit keer een rap tempo, opgevist werd uit het water. Hij heeft wel wat foto's gemaakt met een waterdichte camera, zodat we ook hier aan boord nog even konden nagenieten van zijn akties.
Het man over boord werd onderbroken door de lunch aan dek, waarna de rest van de T's weer verder konden oefenen. Iedere RUN werd de rubberboot onder begeleiding bestuurd door 2 andere T's, zodat ook hierin ervaring werd opgedaan.
Vervolgens werd het scenario beoefend dat er iemand uit de mast was gevallen en nog in zijn tuigje hing. Voor deze gelegenheid was ERNST vrijwilliger (ERNST is een pop gemaakt van touw en een kleine fender). Hij hing daar aan de tweede RA als levensecht slachtoffer totaal hulpeloos te bungelen. Een paar T's waren vrijwilliger om hem te redden, de rest bereidde de brancard voor en stond stand-by om aan het touw te gaan trekken wat ERNST naar beneden moest halen. Milo was de dappere die op het paard van de RA stond en hem naar de mast toe trok, Sigrid begeleidde hem naar beneden. Beneden aangekomen moest uiteraard ERNST getransporteerd worden. Hier nam Maartje de rol van ERNST over en werd levend slachtoffer.
Omdat de wind niet voldoende energie levert en we in een druk bevaren gebied zitten, is de motor bijgezet en koersen we langzaam richting het molengat. Morgen is het algeheel schoonschip, bedden afhalen en opmaken voor de groep die morgenavond weer opstapt, tijdig binnenlopen (voor de stremmingstijd van de Moormanbrug en van Kinsbergen brug) en dan langzaam aan WEEKEND gaan vieren.
Voor de laatste maal deze reis,
Cees van Delft,
Adjudant Koninklijke Marine (tegelijkertijd detachementscommandant van het marinedetachement aan boor van de Morgenster).
morgenster - 17-05 Greefkes,Rick
Daar waren we dan, aangekomen bij de morgenster. Eerst even de kat uit de boom kijken natuurlijk maar we vertrokken wel gelijk nadat de kolonel en de kapitein een toespraak hadden gehouden. We bleven vlakbij de haven van Texel liggen die nacht. De volgende morgen vertrokken we en voelde ik me een tidje licht in mijn hoofd maar later op de dag trok het wel weer weg.Als je gewoon druk bezig bent en niet aan zeeziekte denkt dan komt 't wel goed. IK heb het nu erg naar mijn zin en kan met de vaste bemanning goed opschieten. Ik zit in de 'blauwe' ploeg en dat is natuurlijk de beste he:P. Het is heel gezellig hier en er wordt goed gewerkt. zondagavond de 16e kwamen we aan in Ramsgate en konden we afmeren. t was nat maar dat boeit niet.
we mochten nog even de wal op tot 1 uur dus daar heb ik ook gebruik van gemaakt.Er waren wel wat pub's open maar we liepen ff door om te kijken of je ergens kon bikke... maar dat ging niet door jammer genoeg want alles waar je kon eten was dicht. Toen gingen we maar weer terug en ging ik lekker pitte.. toen had ik weet wacht in de ochtend en ging ik tijdens de wacht even lekker in de masten klimmen.. het klimmen is ook 1 van de leukste dingen vind ik persoonlijk.. Ik ben wel in de top geweest met een flink windje dus dat was wel even wennen.. ik vind 28 meter wel hoog zat... vanmiddag ( 17-05) ben ik met mijn klas en ploeggenoten de wal op geweest en ik vond het beregezellig.... heel apart was het wel bij die rare britten maar sommige zijn ook erg vriendelijk. toen zijn we later in de middag weer vertrokken en zitten we op dit moment 20 mijl van Dunkerque ( frankrijk) en zit mihjn wacht er zo op.ik weet zeker dat het allemaal goedkomt.
dit was mijn verhaal en heb het met plezier getypt.
Morgenster - Cees van Delft - 13-05-2010
Het slechte weer.
Na het vertrek met kunst en vliegwerk van gisteren uit Helgoland werden er 2 kluivers opgezet, 1 fokkemars en een tussenstag zeil. De wind kwam uit het Noord-Oosten, ongeveer windje 6/7. Dit gaf ons een snelheid die opliep tot ruim 9 knopen. Mooi voor het zeilen zelf, de beweging die het schip hierdoor maakte liet bij menig T de maag kantelen.
Door de zeegang moesten er extra veiligheidsmaatregelen genomen worden, zoals netten spannen aan de zijkanten van het schip, touwen over de open dekken waar je je aan kunt vasthouden enzovoorts.Binnen werd al snel duidelijk wat er gemist was bij het zeevast zetten, dat lag in no time op het dek. Ook deurmatten moesten worden weggehaald, want hierop kon je spontaan gaan surfen (en hard vallen).
Naast de wind was er ook de regen. En de combinatie wind en regen geeft meteen aan welke kleding GESCHIKT en welke ONGESCHIKT was.Menigeen kon na zijn/haar wacht (ik ook) droge kleding aan gaan trekken, want het water kruipt letterlijk waar het niet gaan kan.Het is te hopen dat vandaag de zon doorbreekt, dan kunnen we misschien wat kleding laten opdrogen.
Gisteren kwam het camping gevoel weer naar boven bordje op schoot en met een lepel de nasihap wegwerken want op tafel bleef het niet staan. Gaaf weer zo, het moet alleen niet dagen duren, want dan kom je niet meer aan opleiden toe. Gisteren was echt een dag overleven op zee voor de meeste T's. Een ervaring waar ze de rest van hun leven op kunnen teren.
Vandaag (donderdag 6 uur in de ochtend) is de wind enorm gaan liggen, zijn de golven een stuk minder en deinen we relaxed voort met zo'n 3-4 knopen per uur. Straks is het de "schade opnemen", boel weer netjes opruimen en zien dat de kleding weer enigszins droog wordt. Misschien even de voormast brassen, een zeiltje extra bijzetten...ach het wordt weer een mooie dag op zee. Met hopelijk wat tijd om de T's van onze wacht nog wat te vertellen over navigeren en positie uitzetten op de kaart.
Cees van Delft,
Adjudant Koninklijke Marine.
Morgenster - Cees van Delft - 12-05
Dit is het tweede verslag, het vorige was nauwelijks verzonden of we gingen op de motor verder bij gebrek aan wind. Nu is dat gecompenseerd, we zijn inmiddels weer op zee met windje 7 ongeveer, leuke sea state en nog wat nattigheid uit de lucht.
Nadat de motor opgestart was gisteren, gingen we richting een rots in het water dat nog onder Duits gezag schijnt te opereren.
Om fatsoenlijk binnen te lopen moest er eerst weer geklommen worden en de zeilen worden opgebonden. Dit viel niet mee, er was toch nog wat deining en daar hadden enige T's best moeite mee. Moet gezegd worden dat ik ook wel eens comfortabeler heb gestaan dan op zo'n paard onder de RA, het schijnt te wennen....!
Gelukkig is alles zo gereed als je het met zijn allen doet. En dat samenwerken ging weer prima. Via een soort doolhof van tussenhaventjes kwamen we uiteindelijk op de eindbestemming, waarna het schip kon worden vastgelegd.
Omdat we dat zo afgesproken hadden mochten de Trainees na het verklaren van reewacht zich omkleden en gingen we als 1 groep de wal op.
De kleuren van de huisjes deden caribisch aan, echter zodra de zon weg was kwam het IJSBEREN gevoel naar boven. Na de sigaretten inkoop en zo kwamen we aan de eettentjes toe. Ondanks de goed verzorgde maaltijden van Wilma bleek menig Trainee toch een lindworm of twee te bezitten en werd er genoten van patat, kip, ijs, hamburgers, cola enzovoorts. Gelukkig stond er 's avonds weer iets met rundvlees op tafel.
De meeste T's hadden voldoende bedrust genomen, waarna we vanmorgen om acht uur met zijn allen aan de ontbijttafels zaten. Stevig ontbijtren, want de weersvoorspellingen waren niet zo best. Wel voor het zeilen, niet voor de mens.
Het avontuur kon nu pas echt beginnen. De zeegang en de kou maken dat we toch wel een paar T's hebben die nu regelmatig de vissen van extra voer hebben voorzien, een enkeling ligt nu bij te komen in zijn/haar bedje. Alles wat los ligt schuift van bakboord naar stuurboord en terug. In afwachting van beter weer (zou vanavond komen) nemen we voorlopig wat verkeersdrempels op zee en schommelen we rustig voort.Eindbestemming is Den Helder, verwachtbaar vrijdagmiddag zo rond 1600u. Uiteraard wind en weder dienende.
Cees van Delft,
Adjudant Koninklijke Marine.
Morgenster - Cees van Delft - 10-05-2010
Zondag 9 mei was het weer zover, de Morgenster zou (na een drukke feestweek in Hamburg) het ruime sop gaan kiezen met dit keer leerlingen van het ROC Den Helder, maritieme uitstroom. Uiteraard weer onder begeleiding van hiervoor uitgekozen onderofficieren van de Koninklijke Marine. Na een enerverende busreis met veel tussen liggende, openstaande bruggen kwamen wij in Hamburg aan waar het nog steeds feest was. Nog voor de klok van 6 uur stonden we eindelijk aan boord.
Om de verleiding niet te groot te maken met het risico enige Trainees te moeten missen was het meteen trossen los en naar buiten (ook om gebruik te maken van het uitgaand tij, zodat we snel en brandstof zuinig onze weg naar buiten konden aanvangen). Zelf was ik bij de bootsman in de bij-boot (rubber boot met buitenboord motor) geklommen om het gemis aan boegschroef te compenseren. We hielden het niet helemaal droog, maar dat deerde niet. Het was schitterend om even te doen.
Na een paar uur varen, waarin ook de warme maaltijd genuttigd werd, gingen we ten anker en konden dingen zoals safety rounds beoefend worden. Tevens werden de wachten samen gesteld en kreeg iedere wacht tekst en uitleg gedurende hun " wake over het anker " van hun eigen stuurman en matrozen. Na de hondewacht (had deze alweer te pakken) kon de dagwacht het anker ophalen en alweer gebruik maken van de Eb stroming. Mooie tijd voor de Trainees om alles te leren over tuigage, klimmen en zeilen zetten. Dit keer was gekozen om het klimmen per wacht aan te leren in plaats van zo massaal met allemaal tegelijk het wand te bestijgen. Hier werden weer angsten overwonnen en grenzen vastgesteld.. Onderwijl ging de Morgenster gestaag richting de monding van de Elbe en kon er meer wind (en ook meer golven) worden opgevangen. Sommige Trainees moesten nu toch echt wennen aan het zeemansleven en hun evenwichtsorgaan.
Daarbij kwam toch de vermoeidheid opspelen aan het eind van de dag, wat leidde tot uitval van een enkeling. Anderen gingen ondanks de zeeziekte gewoon door met hun werk (even naar buiten de vissen voeren en weer terug naar binnen aan de slag), wat getuigde van enorm doorzettingsvermogen en karakter. Zo'n zeil trainingsweek haalt het beste uit de mens naar boven. Een ieder was ook niet ontkomen aan het zogenaamde HAPPY HOUR, deze schijnbaar valse benaming voor het schoonschippen aan boord van de Morgenster. Schijnbaar vals, want de groepsoudste van elke wacht had de mensen ingedeeld voor de taken die onder begeleiding van muziek over het hele schip met veel enthousiasme werden uitgevoerd.
En toen mochten ook onze Trainees (witte wacht) gaan klimmen. Nou had niet iedereen hier aanleg voor, zeeziekte dwong ook tot wat gematigd enthousiasme, maar toch, de T's waren ook hier tegen hun grenzen aangelopen en hebben deze weten te verleggen. Vandaag (het is inmiddels dinsdag) gaan we Helgoland bekijken en nog wat oefenen in het klimmen in het wand. We hebben wel sinds het verlaten van de Elbe alleen nog maar gevaren op de zeilen, dus al een hele verbetering ten opzichte van de vorige reis. Nou maar hopen dat de rest van deze trainingsreis ons weer gunstige wind brengt, anders moeten we wel richting Denemarken of Noorwegen varen en heeft de laatste groep Trainees van het ROC Den Helder niet de mogelijkheid om deze unieke leervorm te mogen ondergaan (wij van de begeleiding vinden het niet erg als de reis wat langer duurt....).
Cees van Delft,
Adjudant Koninklijke Marine.
Morgenster - Cees van Delft
....
Gedurende de vaart in de aanloop van Ipswitch werden diverse Engelse landschappen waargenomen (een stukje industrie gebied, een stuk prachtig land met oude huizen en een soort kasteeltje et cetera) en wat nieuwe maar ook hele oude schepen. Zelfs heuse wrakken die nog op raadselachtige wijze bleven drijven vormde het uitzicht op weg naar de vaste wal.
Het sluisgebeuren was een ervaring op zich, waarbij ieder zijn zijn/haar taak goed uitgevoerd heeft. Vanwege het opgekomen tij was het zogenaamde " schutten" een korte gebeurtenis, waarna we in de havenkom op het anker gingen draaien. Dit scheelde een hoop tijd bij vertrek.
Na het draaien was het afmeren. Ook hier heeft iedereen zich van zijn beste kant laten zien en was het in een mum van tijd geregeld. Nog even het schip "aan kant maken" en het sein "reewacht" kon worden gegeven. Dit houdt in dat er niet 4 uurs diensten werden gelopen, maar dat slechts een kleine wachtsbezetting nodig was om de valreep te bewaken, eventuele bezoekers te ontvangen en uiteraard de nodige kleine handelingen verricht worden, zoals controle rondjes over de trossen (en niet te vergeten koffie zetten voor de aflossing).
De bemanning had voorgesteld de eerste wachten te lopen, zodat de Trainees (T's) de benen konden strekken op de wal en de nodige voorraden konden aanvullen. Zoals afgesproken zijn we groepsgewijs de stad ingetrokken (na omkleden in burger uiteraard).
De lokale horeca kan nu op vakantie na de aakopen die zijn gedaan in de plaatselijke supermarkt en de diverse "dameswinkels" door 1 van de T's. De supermarkt werd ontdaan van enige kilo's snoep van onbekende afkomst, liters Cola en energy drinks, kinderbueno's, kauwgom, rookwaren, chips, chocola, zuurtjes enzovoorts enzovoorts.
De genoemde supermarkt houdt van Nederland en was voorbereid op onze komst, want ze hadden Oranje plastic tasjes......
Na de supermarkt invasie trokken we verder de stad in. Hier waren wat bekende en onbekende winkels te vinden. Voor sommigen (vooral de vrouwelijke T's) een hemel op aarde. Wat hier erg opviel was dat zowat iedere jongedame op de wal of zwanger was of net bevallen was.
Ipswich denkt vast en zeker aan expansie van zijn grenzen.
Omdat we beloofd hadden op tijd terug te zijn moest er een einde gemaakt worden aan het gezellige bezoek van de stad, er was zelfs 1 T die de volle aandacht had van een 3 jarige inwoner van deze havenstad. De jongen in kwestie leek wel een schaduw van deze T.
Gelukkig wist zijn moeder hem nog net te pakken voordat hij achter ons aan richting de uitgang van het winkelcentrum liep, anders hadden we een extra T aan boord mee.
Bij aankomst aan boord was het snel de ingeslagen boodschappen opbergen, mag gezegd worden dat het schip direct een halve meter dieper kwam te liggen, tafel dekken en dan gezamenlijk aanschuiven voor de (marine traditionele) woensdag "blauwe hap". Oftewel gezellig met zijn allen aan de Nasi maaltijd. Die ging er goed in, waarna het iets minder gezellige doch zeer noodzakelijke afwassen ook werd uitgevoerd door de T's. Tegelijkertijd ging nu ook echt de wacht aan de valreep van start, waardoor de bemanning nu tijd had om even op het gemak de benen te strekken.
De wacht werd veraangenaamd door de muzikale aspiraties van de vaste bemanning, aangevuld met de begeleiders van de T's en het zangtalent van diverse T's. Een mooi voorbeeld van hoe snel je een echte groep wordt met zijn allen door het samenwerken en samen spelen.
Er werd op de wal een nautisch parcours uitgezet in "Keesje werpen"
en "Tros om de bolder slingeren". De winnaars hiervan konden zich bij vertrek weer inzetten en hun talenten tonen. Na een kleine anderhalf uur sportief bezig te zijn geweest kwam de jeugd tot de conclusie dat zo'n parcours weer hongerig maakt en dus werd er (begeleid) weer koers gezet richting de stad. Ditmaal om de Engelse "fish and chips"
te bemachtigen. De verkenningen van de middag hadden al een goede lokatie opgeleverd waar genoemde traditionele maaltijd te verkrijgen was. Deze missie werd met succes afgerond waardoor een ieder nu de smaak had gekregen van de fish and chips.
Na het eten van genoemde versnapering werd door diverse T's besloten om film te kijken. Andere T's gingen voetballen (vooroefenen voor het
WK????) met een gevonden bal (deze was wel lek, maar dat mocht de pret niet drukken). De muzikale groep werd uitgebreid met het talent van de kapitein en de vocale vermogens van zijn ega. Kortom, feest op dek, activiteiten op de wal voor het schip en bioscoop in het dagverblijf.
Sommige T's (en begeleiders) gingen op tijd te kooi, andere moesten zo nodig de grens van hun uithoudingsvermogen opzoeken. Dat was bij het ochtendgloren dan ook goed te zien. Enige wallen onder de ogen werden waargenomen.
Na het ontbijt werd "zeewacht" van kracht gemeld en moest alle hens aantreden op dek voor het zogenaamde "baksgewijs". We bleken niemand te missen, waarna de kapitein de taakverdeling voor het vertrek per divisie bekend stelde. Hierdoor gingen we moeiteloos van kant, terug de sluis in en na een verval van 3 meter (het was dit maal laag tij), konden we de uitgang weer opzoeken. Helaas weinig tot geen wind, waardoor de zeilen nog even opgebonden bleven. Ook waren er nu geen bruinvissen (kleine dolfijnen) te zien, die waren gisteren wel waargenomen.
Het mooie weer was aanleiding om de taken voor het onderhoud eens eerlijk te verdelen na het schoonschippen. Nu werd er lekker gebikt en geverfd, geschuurd en geschrobt, trossen opgeborgen en alles mooi vierkant gemaakt. Onderwijl werden de voorbereidingen getroffen om de lessen te kunnen geven in navigeren en peilingen maken. Kortom, het bezoek aan de United Kingdom was zeer geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar.
Cees van Delft, Adjudant Koninklijke Marine.
Morgenster - Gheeta en Michael
Hallo mensen,
Ik ben Michael en ik vaar nu op de Morgenster. Vandaag (woensdag 28 april 2010) is het de bedoeling dat we rond de klok van half 12 aanmeren in Ipswich. Vannacht hebben we een een extra rondje gemaakt omdat we anders te vroeg aan zouden komen op de des betreffende afmeer plaatsing. Het is erg leuk hier aanboord. We leren veel en alles is goed geregeld. In praktijk leer je het veel sneller dan uit een theorieboek. Voor de rest gaat alles goed en heb ik het erg naar
mijn zin. Jammer dat Feyenoord verloren heeft zondag maar dat komt komende zondag helemaal goed, ze gaan 3-0 winnen! Laterrrr, Michael de Goede
Beste mensen,
Mijn naam is Gheeta Autar,ik loop sinds September 2009 stage bij de Marine te Den Helder. Ik volg een administratieve opleiding en ben gevestigd op bureau admin (Opschool). Ik heb vanuit mijn stage plaats de mogelijkheid gekregen om mee te mogen varen met de Morgenster. Toen ik hoorde dat het een zeilschip was wist ik niet precies wat ik me er allemaal bij moest voorstellen, o.a. de werkzaamheden die verricht moeten worden. Dat komt omdat ik geen enkelen ervaring heb met het leven aan boord van een schip, en met knopen maken. In het begin moest ik even wennen en dacht toen ik voor het eerst de mast zag, daar durf ik niet in.
Nu ik hier een paar dagen zit, bevalt het me super! De bemanning van het schip heeft ons hartstikke warm ontvangen. Er hangt een gezellige sfeer en het klimmen in de mast valt reuze mee! Ik ben er heel erg blij dat ik de mogelijkheid heb gekregen om mee te mogen! Wie had nou verwacht in begin van mijn stage dat ik zou mogen varen?! Vandaag (
woensdag 28 april 2010 ) is het de bedoeling dat we aanmeren in Engeland, Ipswich. We blijven daar een dag liggen en vertrekken donderdagmorgen vroeg weer terug naar Holland!
Dit is een mooie herinnering die ik nooit van mijn leven meer zal vergeten!
Liefs Gheeta
Tecla - 27 April 2010 38 46 N 20 33 E
De wind werd meer en meer, de zee werd wilder en wilder, de golven warden groter en groter en ook de snelheid werd hoger en hoger!! 8,5 knopen op kleine zeilen. De zee heeft aardig wat zout over de Tecla en haar hond heen gespoeld. Na 6 uur volle kracht vooruit verdween de winds opeens zo’n 8 mijl uit de kust van Griekenland. En daar lag het opeen. De witte stranden, de groene heuvels, de witte huizen met roze daken, het blauwe water met fonkelende diamanten zo helder en zo vroeg op zondag morgen.
We hebben de motor moeten starten omdat er geen wind was en hebben toen anker gegooid vlak bij het strand van Levkada. We hebben de zeilen netjes opgeborgen, het dek schoon gemaakt en een heerlijk biertje gedronken in de zon, met tonijn salade en brood als lunch. Na een welverdiende douche zijn Adam en Gijs op zoek gegaan naar een bushalte. Vanuit Nederland had Jet al gekeken hoe laat de bussen zouden gaan. Dat hebben ze in Griekenland goed geregeld, een regelmatige busdienst door het hele land die bijna niets kost. Adam vertrok om 18:00 uur met de bus zodat hij de volgende morgen in Athene nog wat moois jon bekijken voordat hij naar huis zou vliegen, naar Ierland.
Na het afscheid zijn we naar bed gegaan, 1 iemand op ankerwacht. Volgende morgen zijn we even het stadje in gegaan, boodschappen gedaan. Wat is het hier mooi! Ik hoop dat de rest van Griekenland net zoveel bloemen en balkonnetjes heeft! Nu zijn we weer onderweg. En raad eens wat, we zijn weer eens zonder wind begonnen!
groetjes Jannette
morgenster 28 april
We moeten vaak over stag, de wind zeer zwak. Varen onder vol tuig en als we dan over stag moeten, is er een wereld aan klim en trimwerk te doen.
Voltuig zeilen is voorbij, het is nu 04;00 uur en we varen nu al geruime tijd op de moter, geen wind. Het begint te dagen en word weer tijd om dek te spoelen maar eerst tosties eten. De genen die last hadden van zeeziekte zijn weer opgeknapt.
Om 12.30 is het weer tijd voor de Happy Hour, dat houdt in dat iedereen is volop aan de gang om weer schoon schip te maken. Na 1 uurtje blinkt het schip er weer over en is het tijd om een MOB manoeuvre uit te voeren.
We zijn beginnen met een boei en hebben daarna nog even de bijboot te water gelaten. Hiermee hebben alle trainees geoefend om snel naar een reddingsboei te varen en deze weer terug aan boord van de Morgenster te brengen, die ondertussen gewoon door voer.
In de verte zien we een paar vinnen, dolfijnen? Bruinvissen? Daarna hebben de trainees zelfstandig geoefend met de kluivers, stagzeil, mars en de spanker op te zakken en te hijsen .
Trainee Marijke Zuiddam is aan boord van de Morgenster en verteld:
Ik heb het hiet hele erg naar mijn zin. Het is erg leuk om te zien hoe dit alles in zijn werk gaat. We krijgen de kans de dingen in praktijk te brengen die we in de lessen op school hebben geleerd.
De onderlinge sfeer is ook erg goed. De leiding laat ons veel doen, en waardoor we erg veel leren.
Groeten vanaf de Morgenster
Morgenster - 26 april
We hadden zondagmiddag een vriendelijk weertje bij aankomst van de trainees.Koffietafel op de wal en hier en daar wat ouders die hun zoon of dochter kwamen afleveren. De marine was aanwezig om de trossen los te gooien.
Om 19.00 ten anker bij Oude Schild, Texel. Hier was het tijd voor het avondmaal waar eenieder gretig op aanviel, daarna praatje van de kapitein en vervolgens begon het lesprogramma. Safety walkaround, klimmen in de mast, wat de meesten erg leuk vonden en de eerste bras oefeningen, zo was het al gauw 22.30. Gedurende de nacht werd er ankerwacht gehouden. Maandags om 07.00 ontbijt, les zeilen vrij maken, verlaatrol, en vervolgens daadwerkelijk de mast in om de zeilen los te gooien, anker op, zeil zetten en met stroom mee en wind tegen door het schulpegat naar buiten, veel overstag, hard werken, maar erg leerzaam.Om 12.00 brood met soep daarna happy hour voor eenieder en in een half uur was het hele schip weer schoon.
Les staand en lopend tuig gevolgd door instructie brand machinekamer en brand oefening voorschip met slangen en een te zoeken slachtoffer.Stemming is zeer goed aan boord en de begeleiders horen er prima bij.
We hebben een paar lichte zeezieken, we varen nu zuid, de wind gaat krimpen naar ZW, vanavond overstag en dan op naar Engeland.
Groeten,
Lex
Tecla - lazy Saturdays - 24 April 37 48 N 18 39 E
Zaterdag, de eerste dag van het weekend. Uitslapen, winkelen, naar de markt, koffie drinken met je opa (Jet!), in de tuin werken en s middags met wat vrienden afspreken en een biertje drinken. Dat is wat veel mensen aan het doen zijn.
Maar niet de crew van de Tecla. We zijn een gevecht aangegaan met een Oost Zuid Oosterlijke wind, kracht 6/7 en een opbouwende golfslag. Het grootzeil is naar beneden. Het is niet goed voor de vorm van een nieuw grootzeil om te reven. Dus we hebben alleen de bezaan, de fok en een kleine kluiver omhoog. We gaan zo'n 5,5 tot 7 knopen, maar niet helemaal in de richting die we willen. Men had voorspeld dat de wind naar het westen zou draaien, maar de wind is juist meer oosterlijk geworden.
We zijn nu helemaal alleen. Geen andere schepen en geen dolfijnen. Alleen een duif, die denkt dat hij/zij een watervogel is. De duif vliegt al uren met ons mee. Gisteren zagen we een vliegtuig, ze vlogen heel laag, we zagen de piloot in de kokpit en hebben naar elkaar gezwaaid. Ik denk dat het een weervliegtuig was, ze zijn drie keer over ons gevlogen.
De golven nemen toe, ze tillen de Tecla op en proberen haar weg te zetten, maar de Tecla geeft er niets om. Ze is gebouwd voor zeeen als deze en de enige die aan het klagen zijn, is de crew. Vooral wanneer de gehele inhoud van de koelkast mij probeerd te verpletteren als ik de deur open doe.
groeten Jannette
Tecla - 22 April 2010 36 25 N 15 16 E
Na een dag lang motor zeilen door te weinig wind, kunnen we nu dan eindelijk echt zeilen. Nog niet echt snel, maar we gaan in de richting van Griekenland. Het weerbericht zei dat we zuid oosterlijke wind zouden hebben, 5 a 6 bf en soms 7 bf. Maar tot nu toe klopt alleen de richting. Om toch voorbereid te zijn op deze wind hadden we vanmiddag de topzeilen en de grote kluiver (bijnaam Kiddo) al weg gehaald. Maar met deze wind, kracht 3 a 4 missen we ze behoorlijk.
Na het zeilen met een groep, is het zeilen met z'n 4en opeens heel erg rustig. Jan en ik hebben de 6 tot 12 wacht, Gijs en Adam de 12 tot 6. Het is nog rustig op het water zo vroeg in het seizoen, we hebben nog maar twee zeilschepen gezien in de buurt van Sicilie, verder wat vrachtschepen en de lokale vissermannen.
Vanmorgen zagen we Malta. Aan de kust zagen we de kastelen of forten. En we zagen ook een hoop vliegtuigen, ik denk dat alles weer nogmaal is dus? De wind neemt een beetje toe, de radio begint te piepen, een alarm, we horen Nederlands ooslogsschip zeggen dat ze klaar zijn met schieten. De radar staat aan, het zicht wordt wat minder, het is bewolkt dus vannacht zullen we de maan en de sterren moeten missen. Nu horen we alleen de zeilen, de wind om de masten en touwen en de zingende schroef. Ik ga een kopje koffie halen, nog drie uur dan is de wacht voorbij. Nog 300 mijl, dan zijn we in Griekenland.
Groetjes Jannette
Tecla - 21 April 2010 37 05 N 13 11 E
De Race is voorbij, we hebben gezamelijk nog de Parade of sail out gevaren en ieder een gaat weer zijn eigen weg. De Far Barcalona is onderweg naar Barcalona, de Kaliakra naar Varna, de Palinuro naar Palermo met aan boord heen hele groep noord Italiaanse jongeren die niet naar huis kunnen vliegen. Tijdens het festival hebben we het veel gehad over het vlieg probleem. Normaal gesproken zou Paolo, de journalist aan boord van de Tecla, binnen 1,5 uur in Milaan zijn. Nu zal hij met de veerboot, trein, metro en bus uiteindelijk in 40 uur thuis zijn!
We zijn nu onderweg naar Lavrion, we hopen daar nog wat promotie te kunnen maken voor de aanstaande race, de Historical Seas Tall Ships Regatta.
Het is altijd weer raar om ergens weg te gaan, om weer alleen op het water te zijn. Dan denk he terug aan alle mooie dingen die je achter laat. De heerlijke pesto maaltijden die een van de moeders van onze trainees heeft gemaakt. De beste pesto wordt in Genua gemaakt en ik heb het recept! (Wij hebben vandaag zelf een echte Hollandse maaltijd gemaakt, gebakken aardappelen, salade, verse boontjes en een stukje vlees). Nog meer moois was de Parade met de mensen uit Trapani! Het ijs dat we tijdens de dagtocht aangeboden kregen, Gijs en Adam waren er gek op! Best Ice ever! Alle ouders van en de trainees zelf die dagelijks aan boord stonden om ons te bedanken voor de ervaringen die zij op hadden gedaan tijdens de race!
Nu is alleen Adam nog aan boord als trainee. We gaan hem zo dicht mogelijk
naar Athene brengen vanaf waar hij naar huis zal vliegen. Als de vliegtuigen dan weer vliegen. En anders moet hij zeeman worden, voor de rest van het jaar. Tot aan Hartlepool, Engeland, waar wij begin augustus zijn met de Tall Ships Race 2010. Ik denk dat hij het niet eens erg zou vinden, hij houdt van de zee, de dolfijnen en het ontdekken van nieuwe plaatsen!
Heel veel groetjes aan iedereen,
Jannette
TECLA - 15 April 2010 36 58 N 011 48.2 E
Na een bewolkte dag, schijnt nu de zon. Alle zeilen zijn omhoog en we gaan zo'n 6,5 a 7 knopen, nog 49,4 mijl tot Trapani, verwachte aankomst tijd 00:45 UTC. We hebben net buiten avond gegeten, de rode wacht doet nu de afwas. En het was vandaag schoonmaak dag. We willen natuurlijk dat de Tecla er goed uit ziet wanneer wij in Trapani aan komen. We hebben ook meteen open schip in de middag, dus ook voor het bezoekende publiek willen we er mooi uit zien!
We kregen wat mailtjes dat we nummer 1 in onze klasse zouden zijn, maar dat is helaas niet waar. Een aantal schepen hadden hun positie nog niet door gegeven en zo ontstond er wat verwarring. Onze uiteindelijk plaatsing is 2de
in klasse en waarschijnlijk 6de overall. Het officiele eind klassement krijgen wij in de Trapani te horen, nadat alle race formulieren bekeken zijn en eventuele protesten in behandeling genomen zijn.
We zijn blij dat we toch nog veel kunnen zeilen richting Trapani. Dit was een geweldig windje geweest voor tijdens de race. De Siciliaanse jongens aan boord kijken uit naar hun thuis haven. Ze zijn niet bij de GPS weg te slaan, maar ookal gaat het soms misschien wat langzamer, ze zijn wel blij dat we aan het zeilen zijn en niet meer op de motor varen. Er worden grapjes gemaakt over de zwaluwen die tegen het zeil aan vliegen, een stuk of 10, we hebben al gezegd dat ze naar het noorden moeten vliegen, maar ik denk dat ze gewoon moe zijn. De dolfijnen zijn alles behalve moe, ze zwemmen hard voor ons uit en maken sprongen in de lucht, de hele dag door. Oh en Jan had bijna een zeeschildpad aangevaren, toen we voorbij waren draaide hij zijn hoofd om met een blik die leek te zeggen, he joh, niet zo snel!
groetjes Jannette
Astrid - We are the champions
Primo, primo, gillen de trainees, Italiaans voor eerste. Dan, wild gebarend:
champagne. De Astrid is zowel binnen haar klasse als overall op de eerste plek geëindigd. Dat heeft de wedstrijdleiding zojuist bekendgemaakt. Met een kleine slag om de arm weliswaar. De definitieve uitslag horen de schepen bij aankomst in Trapani. De Nederlandse Oosterschelde en Tecla staan op de tweede en derde plaats. 'Het lijkt de Elfstedentocht wel. Wat een Hollandse glorie,' zegt Pieter, kapitein van het schip, glunderend. Ook de trainees zijn opgetogen 'We are the champions,' klinkt het uit de hutten.
Gisterochtend leek de overwinning al dichtbij. Toen stond de Astrid in haar eigen klasse bovenaan. Overall stond ze vierde. Vraag was of ze dat kon volhouden tot de finish. De kans was groot, want de finish was vervroegd vanwege het gebrek aan wind. Toch durfde niemand te vroeg te juichen.
Willem, eerste stuurman, hoopte vurig op een overwinning. Zo spannend vond hij het, dat hij zelfs gedroomd had dat de Astrid op de eerste plaats geëindigd was, maar dat ze terug moesten, omdat ze iets gedaan hadden wat niet mocht. Weg overwinning. Niets blijkt minder waar.
'We hebben vooral maandagnacht gewoon heel goed gevaren,' zegt Pieter. 'Ik wil ook wel eens een race winnen,' zei hij aan het begin van de wedstrijd nog. Een reden om de trainees aan te sporen zich te concentreren op het sturen. 'Koers houden.' klonk het regelmatig op het achterdek. Nu staat er even niemand achter het roer. Geen tijd. Eerst het goede nieuws vertellen aan de rest van de crew en de trainees.
De Astrid baant zich rustig een weg door het water. Op de motor, om op tijd aan te komen in Trapani. Gistermiddag na de finish hebben de trainees de zeilen opgebonden. Tuig aan en dan naar boven klimmen. Dat vinden ze eigenlijk het leukst. Hoewel niet iedereen. De zeventienjarige Antonio gaat liever morgen. Nu even niet. Maar Syro, tweede stuurman, is onverbiddelijk.
Energiek rent ze naar het achterdek waar ze haar trainees in de tuigjes hijst. 'Amiga, amiga,' gilt een Italiaanse trainee. Of het zo goed zit. 'No, ugly,' antwoordt Syro. Ze sjort wat aan de banden. Goed zo. En nu naar boven. Ze klimt behendig voor ze uit.
Het is moeilijk voor te stellen dat de Astrid twee dagen geleden nog onder vol tuig met ruim 7 knopen door de golven stoof. De wind kwam ineens opzetten. Pieter zag op tijd de windrichting veranderen en voelde dat de wind ging aantrekken. Hij liet de trainees de ra's stellen. Net op tijd, want op het moment dat de wind aantrok, stonden de zeilen goed en maakte de Astrid meteen snelheid. 'Kom op Astrid, ga maar,' mompelde de kapitein. En dat deed ze. Zo hard zelfs dat nu aan boord een voorlopige overwinning gevierd kan worden.
Floortje Gunst
Trainee/ journalist Elsevier
Tecla - 14 April 2010 41 28 N 10 41 E
Het is een bewolkte bijna mistige dag, de race is ten einde. Er is geen wind, en in de komende dagen komt er ook geen wind. Na een nacht van drijven en stil liggen, met snelheden tussen de 0,4 en 0,9 knopen in alle richtingen, hebben we nu het grootzeil naar beneden gehaald. Het is verschrikkelijk om naar de klappende zeilen te kijken. Doordat zij niet gevuld zijn met wind klapt de giek van boord naar boord, dat hebben wij vorig jaar vaak genoeg mee gemaakt. We hopen dat de wolken aan de horizon ons wat wind brengen, maar ook de wolken bewegen niet. De luchtdruk is over een groot gebied helemaal hetzelfde, 1012 mbar. We hebben alle weer en windkaarten bekeken, maar zien nergens verandering.
Het is jammer dat we nu niet helemaal weten wat de nieuwe zeilen kunnen. Er moet wel wat wind zijn om de Tecla te laten bewegen. Wij denken dat we wel sneller geworden zijn met licht weer, we zijn het derde grote schip, alleen de Oosterschelde en de Pandora liggen nog voor ons. En alle jachten.. De Pandora konden wij op de radar nog lang volgen, maar vanmorgen was zij opeens verdwenen. En laten we de Astrid niet vergeten, die staat nog steeds nr 1 in bij de A klasse.
We varen nu op de motor, nog 184 mijl te gaan. We hopen vrijdagmorgen in Trapani aan te komen. Daar horen wij de definitieve uitslag van de race.
En terwijl ik dit schrijf komt er een ESE windje opzetten. Tijd om zeil te zetten!
Groeten Jannette
TECLA - 13 April 2010 - 41 40 N 10 25 E
Gisteravond was een mooie avond. Het was prachtig zeilweer, de wind draaide een beetje in ons voordeel en we kwamen zelfs tot de 9 knopen! Maar het blijft de Middellandse zee en de wind kan zomaar verdwijnen, en dat gebeurde dan ook rond drie uur vannacht. Vanmorgen om 8 uur kwam de wind weer terug en draaide van het noord westen naar het noord oosten. All hands on deck en gijpen. 8 uur is ook wacht wissel, gelukkig want dan zijn er dus voldoende al wakker.. maar die hadden nog niet gegeten. Er werd wat geprotesteerd, maar uiteindelijk werden de zeilen aangetrokken, op een lege maag, maar dat hadden we over voor de race.
De vloot ligt nog dicht bij elkaar. Wij kunnen zo al 6 schepen zien liggen. Erg gezellig, maar iedere mijl telt en met de rating zo dicht bij elkaar scheelt het ook niet veel in de uitslagen, iedere mijl telt! Op dit moment hebben we een snelheid van 0,9 knopen, dat is al een aantal uur zo. Er is al een schip uit de race gestapt, Palinuro, een Italiaans Marine schip. Er word door meerdere gefluisterd. Wij hopen nog steeds op wind, maakt niet van welke kant, als we het maar niet op de motor hoeven te varen. En de race is nog maar net begonnen, een race van twee dagen zo veel te kort zijn!
In de klassering zijn we nu 2de in onze klasse en 3de overall. Maar dat kan zo weer veranderen, vannacht hangt het af van de snelste drijver.
groeten Jannette
OOSTERSCHELDE - 41°28.44'N, 010°41.60'E, 136T, 0.0, 07:32, 14-4-2010
Gisternacht hebben we het helaas niet zo goed gedaan. Waar we overdag nog uitliepen op onze concurrenten, kwamen we 's nachts helemaal stil te liggen. De wind viel helemaal weg en het lukte niet meer om het schip op koers te houden, waardoor we in 5 uur tijd zelfs 2 mijl achteruit gingen. In de morgen kwam de wind terug en zagen we dat al onze achtervolgers heel dichtbij waren gekomen. Leuk is het natuurlijk wel, al die schepen in zicht van elkaar. Maar onze resultaten lijden eronder. Na de tijdscorrectie zijn we tweede in onze klasse en 4e in het geheel. Vannacht was het weer hetzelfde patroon. De wind viel weer weg. Met heel veel zeilwisselingen (weghalen en weer bijzetten van de voorzeilen, brasssen, gijpen en overstag gaan) lukte het dit keer wel het schip op koers te houden en liepen we zelfs wat uit op de rest van het veld. De schepen liggen vanmorgen wat verder uit elkaar en we zien aan de horizon slechts twee zeilen achter ons. Het is nog zo'n 200 mijl naar Trapani en het is niet waarschijnlijk dat we het op deze manier op tijd gaan halen. Over een uur zal de raceleiding een uitzending doen. Hoogstwaarschijnlijk zal de finish worden vervroegd, denken we. Hoewel we in onze klasse voorop liggen, is het de vraag of we dan voldoende voorsprong hebben om ook na tijdscorrectie te winnen.
Tecla - 12 april Garibaldi Regatta 2010
12 April 2010 42 53 N 10 02 E
Vandaag starten we! Na een nacht motor varen kregen wij vroeg in de ochtend een beetje wind. We hoopten natuurlijk allemaal dat dat zo zou blijven zodat we zouden kunnen starten, en dat gebeurde. Race Control riep ons op en kondigde aan dat we tussen 9:00 en 11:00 zouden starten. Alle schepen lagen op dat moment al vlak bij de start. We moesten een keuze maken om vroeg te starten of juist laat. Weerbericht zei dat de wind later meer zou worden, onze tactische keuze was om later te starten.. maar toen kakte de wind helemaal in. Helaas.
De wind was de hele dag Noord Oost, weinig. Voor ons betekende dit voor de wind varen. Voor sommige schepen is dit prettig, maar wij hebben de wind liever iets meer van de zijkant. De Far Barcalona koos dezelfde route als wij, waarbij wij het eiland Isola Pariaia aan stuurboord hebben laten liggen, maar zij is voor de wind toch wat sneller dan wij.
Bij zonsondergang nam de wind weer iets toe en dus waren wij weer terug in de race! Dichtbij Isola d’Elba veranderde de wind wat betekende dat we all hands aan de schoten nodig hadden. De jonge Italianen aan boord trekken graag aan de touwen dus waren we al snel klaar. Die avond liepen we voor het eerst 8 knopen, heerlijk!
Om 19:00 uur kregen we de eerste uitslagen binnen. Na 1 dag zeilen liggen we 3de in onze klasse en 11de overall. Nu er wat meer wind staat, weet je maar nooit hoe dat morgen zal zijn!
Groeten Jannette Sluik - Crew Tecla
Oosterschelde 11 en 12 April Garibaldi Regatta
Bericht van de ‘Oosterschelde’ 11-04
Na een eerste -spraakverwarrende (italiaans!)- maaltijd aan boord hebben we gisteravond met alle opvarenden de plannen voor de race en de tactiek doorgenomen. Samengevat: Na de start gaan we zo snel mogelijk naar Trapani. Ook een paar uur voor de start is het nog heel onzeker hoe het weer er uit zal zien. De voorspellingen spreken elkaar tegen, maar het lijkt er op dat er een zachte noordoosten wind opsteekt. En dat zou prima zijn.
Onze directe tegenstander is waarschijnlijk de Pogoria. Dat schip is eigenlijk net iets sneller dan de Oosterschelde, maar je weet maar nooit. Ook de Kaliakra is snel. Met lichte wind zouden we Den Store Bjorn, de Palinuro en de Astrid achter ons moeten kunnen laten. De Tecla heeft nieuwe zeilen en kan misschien verrassen.
43°20.02'N, 009°28.55'E, 157T, 4.8, 10:55, 12-4-2010
De eerste dag op zee verliep wat rommelig. Het begon nog goed: exact op tijd maakten we los van de kade en voeren we de haven van Genua uit. Binnen een paar minuten hadden we- als enige schip- alle zeilen bijstaan, tot waardering van het publiek. Het plan was vervolgens om alle schepen naar een wachtgebied te dirigeren waar we zouden wachten op het Italiaanse vlaggenschip Palinuro, dat de Parade zou aanvoeren. En daar ging het mis. De Palinuro liet langer op zich wachten dan voorzien en tegelijkertijd kwam heel plotseling een flinke wind opzetten. Al snel waren we een heel stuk verder op zee dan de bedoeling was. Gelukkig konden we iets later weer invoegen in de parade.
Tegen de tijd dat alle schepen bij de startlijn waren was de wind weer weg, een behoorlijk steile zee achterlatend, dus de eerste zeezieken lieten niet lang op zich wachten helaas. De race directie besloot daarom de start de volgende morgen een stuk verder op zee te doen. Met een heel licht windje zijn we vannacht naar de startlijn gevaren en uiteindelijk om 09:27 vanmorgen gestart. De wind is nog steeds licht, maar we maken redelijk snelheid en konden net al de Pogoria, de Tenacious en de Astrid inhalen. De zon schijnt en we hebben goed zicht op de hele vloot. Op de achtergrond de bergen van Corsica, op 25 mijl afstand. Voor ons vaart de Kaliakra, die ongeveer even snel lijkt te lopen. Dat wordt ons volgende doel!
Kapitein Gerben Nab, Oosterschelde
Tecla - 11 April Garibaldi Regatta
11 April 2010 43 58 N 009 09 E
This day the race should start, but I am sorry to say, that we did not. No wind. The day started with SE 4 to 5, and as the sun came more and more, the wind went totally away. We are all motoring now to the second start line, 60 miles further on sea. So we will have the start tomorrow morning, or.....
Our trainees on board are except one, Italian. The exception is Adam, from Northern Ireland, who did the last part of the Trans Atlantic, with us last year. 9 Of them are from Trapani, Sicily, a nautical school, 2 of them from Genua the rest more from the north of Italy. All are between 16 and 23, except one, he is 45 years and a journalist, writing for a beautiful Italian boat magazine. He makes a lot of photo's, so we hope to show you some pictures, when we are in Trapani.
To day was not a successful day. The parade line was in the wind, so no nice sailing pictures. And, the sea is not nice to our trainees, more then half of them was, or is, sea sick, mal de mare, they say in Italy, sounds better, but the effects are the same. I hope fishes like union bread and spaghetti Bolognese. I have 300 pills to offer them, warm tea and dry bread, so lets hope that tomorrow, there is some wind, so they will all feel better very quick. Also the race feeling will get them up their feet again, and we will know if the new sails bring us, what we think they can. Our rating went up, so our speed has to do the same!
Many greetings Jannette - crew Tecla
Tecla - April 3 2010
43 48 N 008 07 E 3 April
After a day of beautiful sailing, a sunset over the gulf of Lyon, a red almost full moon, the Astrid at the horizon, under full sail, live could not be better. The wind, SE 3 bft, sometimes a little bit more, but not the 5 and 6 the weather forecast was talking about. A pity, but better then a storm. Even this morning, a red sun and dolphins, a weather report saying SSE 4 to 5, Lyon gusts 8. Tomorrow NW......8. The barometer is falling slowly. In the morning the clouds are growing, and getting blacker, but the wind is what they said, SSE 4, we have a nice speed, and dreams about long sleeps, tonight in the harbor of Genoa. The Astrid we cannot see anymore, we left here behind, we think.
And then, all of a sudden, just sailing along the coast of Monaco, the land of kings, queens and movie stars, where you always see the pictures of beautiful people in bathing suits in magazines, the wind drops, till zero, then turns all the 360 degrees, stops by SW 1, and what is left from all, is a terrible cross sea.
It is time to weak up Gijs and take the sails down, a hell of a job with new sails. It takes us more then an hour. Monaco lays in the clouds, the wind turns again, now to the NNE 1, a very cold air flow is going with it.
The engine is working, the new weather bulletin is saying, Provence S 4 to 6 turning NW 7 to 8, tonight. So now we hope, they are wrong again.
Greetings Jannette - Crew Tecla
ASTRID AND TECLA IN GENOVA
Genoa here we are!
The Astrid has arrived this morning around 9 o'clock local time in Genoa. The third day of the trip started with setting all the sails again and after that we sailed for two days past the Cote d'Azur; St Tropez, Cannes, Nice and Monte Carlo. And we met up with Tecla again, seing their two masts on the horizon!
The evening before easter the wind died and at the point where the speed went below one knot we decided to start the engine again, to arrive in Genoa on sunday before the expected SE 8 bft.
And we did arrive this morning, finding Tecla already in the Molo Vecchio, between the superyachts. You could notice that a tall ship is an unusual site fore the people of Genova, as we had quite a few bystanders when we were stowing our sails.
Now it is time for us to find our eastereggs!
ASTRID ON THE MED
After a good day of sailing we went into the night(overtaken by Tecla) with still all sails on, and the sight of a whale at sundown. But just after midnight, as if an April fools joke, the wind turned 180 degrees in a matter of minutes. You can imagine that it might take quite some effort to adjust all the sails to such a wind change. It was a night with little rest for the crew. In the morning we were quite close to Tecla again, but around 8 o'clock we started our engine to cope with the head winds we were now confronted with.
The Mediterranean seems to have many surprises, from whales to its infamous wind changes.
Right now, 0100 UTC on the 2nd of April we are under sail again, slowly progressing towards Genoa using only the forces of nature. It still amazes me how a ship of 250 tonnes can be propelled all around the world only using the power of the wind in its sails.
See you in Genoa!
Willem van der Wel
On board TS ASTRID
Tecla - April 2 - 2010
42 38 N 005 32 E 2 April 2010 UNDERWAY
As every body already could see, the Tecla has new sails! And believe it or not, that is a hard job. Sails, good sails, have a body and a soul, so if you put them up the first time, you do not know them, its like you are a stranger on your own sailing boat. So after trimming the sails in the harbor of Benicarlo, we had a lot of trimming at sea. And as we are only the three of us, and the sails are with a lot more.....we have pain every where now, but....we think it is a real success. With a breath of 3 beaufort she went like a youngster through the water! Our new jib, more the old version cut (lower to the jib boom), is a real puller and a beauty. The main sail gave us the most trouble, but it looks like we will be best mates after some fight's.
The first hours after our departure we had some very good sailing moments, beautiful weather, sun fishes, dolphins, whales,the Astrid, who was our neighbor for a month, a head of us, so we where in good company!
The wind on the Mediterranean is not the easy steady wind, sailors like a lot, speed, but also the direction is not steady. So we jibbed and tacked till the wind died out and only an awful short swell stayed, pulled the main and mizzen down and the engine on. Now every thing is up again, the wind is southwesterly 2/3 bft, speed about 5 to 6 knots. It is a little bit cloudy and the wind is fresh. For this evening, the forecast says, the wind will be backing to south force 4 to 5, possibly 6. So we hope they are right,to see what the sails can do with a bit more wind!
Greetings Jannette - crew Tecla
PRE RACE TO GENOVA
The Race has already started!
Although the Tall Ships Race season did not even start, on board Astrid we are already in full racing mode. The Astrid and Tecla just departed from the port of Benicarlo Spain and we have pointed our bow towards Genova for the Garibaldi Tall Ships Regatta.
The Tecla left a few hours behind us, but are slowly catching up on us. Right now we are almost under full sails, in a few minutes we will set the main course and all our 17 sails will be set! But I can see that on board Tecla the topsails are being set, so I think we are not the only ones ready for the Tall Ships Races.
See you in Genova!
Tecla - 25 februari 2010
Klaar maken voor de races
De Tecla ligt nu langs de werf in Benicarlo. We zijn hard aan het werk om het schip klaar te maken voor de keuringen. En om haar in de verf te zetten.
Vorig jaar zijn we de oceaan overgestoken, we hebben zelfs de Trans Atlantic Challenge gewonnen, en dit jaar gaan we nog meer vaargebieden ontdekken. Er komen nieuwe zeilen aan. Op de werf worden de laatste resten van Bermudiaans zeewier verwijderd. En met zoveel nieuwe landen om te bezoeken, hebben wij er zin in! Laat die races maar komen!
De nieuwe zeilen zijn gemaakt door Arjen Kooij, de neef van Jan. Ze zijn speciaal voor de Tecla ontwikkeld en dus ook speciaal om te racen! Op ons blog hebben we al een keer foto’s gezet van de zeilen toen ze nog aan het werk waren. Wanneer de nieuwe zeilen aan boord zijn (na de werf beurt) zullen we weer foto’s online zetten.
Hopenlijk tot ziens aan boord!! Crew Tecla
Tecla - 2 februari 2010
02-02-2010 33' 03.7' N 11' 36.9' W
We hebben La Palma weer verlaten en zijn onderweg naar Benicarlo, Spanje. Daar zullen we begin maart de werf op gaan. De twee maanden op La Palma waren heerlijk. Ondanks de kerst storm, hebben we al een aardig begin gemaakt met het schilderen. Nu valt het weer dan ook een beetje tegen. We hebben onze korte broeken weer in de kast liggen en de zeilpakken weer aan. Bij vertrek hadden we een zuid oostelijk windje en konden dus mooi zeilen, nu is de wind oost en hebben we nog steeds zeil maar ook motor bij ter ondersteuning. Om ons heen zijn veel donder buien, af en toe regen, maar ook opklaringen, waar de jas weer even uit kan. De eerste groepen dolfijnen en Jan van Genten hebben ons al begroet, ook hebben we een oranje schildpad gezien, zich warmend in het zonnetje. De nachten zijn helder, net na een nieuwe maan, Orion begeleid ons weer, maar nu startend van af stuurboord. Het is goed om weer op het water te zijn. Crew Tecla
NIEUWE FILM GEMAAKT
Martin Blouet heeft een nieuwe film gemaakt. Hij is echt super dus check: http://www.youtube.com/watch?v=Ii66AiBe3Q0
Fondsenwerving
Wij kunnen jou helpen met het vinden van sponsors! Klik hier voor meer informatie.
TECLA - 3 december
Op dit moment, liggen we op La Palma, in de haven van Santa Cruz Onze Zwitserse groep is al weer een week naar huis.
Met de groep hebben we na Zapata nog Santa Cruz de Tenerife bezocht, Puerto de Vueltas of wel Gran Valle Rey (zuid Gomera, betekent: Vallei van de grote Koning. ) San Sebastian de la Gomera en als laatste Las Palmas op Gran Canaria. En omdat het weer zo heerlijk was, hebben de jongeren veel kunnen zwemmen en body surfen.
Sinds een paar dagen heeft het weer een dipje. Het regent af en toe, het is een graad of 20, maar het mooie weer komt weer terug hebben we al gezien.
De crew heeft gewisseld, Gijs is naar Nederland en Jet is nu aan boord. Tot nu toe vullen we onze dagen met opruimen, schoonmaken, onderhoud machine kamer en kleine klusjes. Jet heeft in Nederland samen met At Sea Sailtraining onze agenda voor het komend seizoen klaar gemaakt. Het wordt een jaar van vele Tall Ship Races, vele landen en lange afstanden!
Gijs zal in Nederland onder anderen onze zeilmaker helpen met het maken van onze nieuwe zeilen. En ook over dit mooie project binnen kort meer! Voorlopig ligt het schip op La Palma, het eiland met de meeste palmbomen en ook daar over later meer! Jeannette - Crew Tecla
TECLA - 15 november
28 31.99 N 16 07.944 W - Even een kort bericht. We zijn gister middag voor anker gegaan bij Zapata, noord Tenerife.
We liggen tussen hoge kale rotsen. Met alleen een paar kleine (vissers?) huisjes. Het is hier warm, ongeveer 26 graden en ook het water is hier lekker warm, dat houdt in, dat er veel gezwommen wordt. Er is ook een zwart strandje, bij laag water, waar met de bal gespeeld kan worden. Iedereen geniet met volle teugen. Nyske loopt weer rond, zwemt of wil een douche, alleen vanmorgen werd ze even door een golf onder water getrokken, dat vindt ze dan even minder leuk. Ons program rond de Canarische eilanden staat nog niet helemaal vast, maar als het weer zo blijft, moet het niet moeilijk zijn er een goede tijd van te maken.
TECLA - 13 november
30 01’ N 15 03’ W Nog 103 mijl voor we op de plek zijn waar we anker willen gooien. De wind is inderdaad westelijk geworden, maar zo weinig dat we er niets aan hebben. De zeilen staan nog wel, maar ook de motor met 800 toeren. Weer een giga sterrennacht. We proberen ze te herkennen, maar er zijn zoveel sterren! Orion is goed herkenbaar, met z’n drie felle sterren als riem. Grote Beer idem. Maar of we nu de Eenhoorn zien of Cassiopeia wordt al moeilijker.
Het varen op de motor is en blijft vervelend. Iedereen wordt er onrustig van, de vraag hoe lang nog, is dan ook regelmatig te horen. De temperaturen van water en lucht worden zo aangenaam, water temperatuur nu 23 graden, dat iedereen nu wel graag wil zwemmen en langs een strand slenteren. De zeilpakken hebben we in de kast gehangen en vanaf ‘s morgens een uur of half tien, kan er een korte broek aan. ‘s Middags is er een zwem stop. Ook nu, 9 uur ‘s avonds, is het nog zeer aangenaam buiten. Het enige dat een beetje tegen valt is, dat het zo snel donker is. We zijn verplicht binnen te eten, want met een maanloze avond, wordt het eten op het achterdek te moeilijk (lees:rommelig) Onze kleur op benen en armen begint al weer aardig op onze Charlston kleur te lijken en daar zijn we natuurlijk erg tevreden mee. Morgen middag hopen we ergens voor anker te gaan bij Tenerife en dan beginnen we aan ons laatste stukje expeditie. Lopen, zwemmen, bananen, papaja, zwarte stranden……ik verheug me op een winter Canaren!
TECLA - 12 november
32 21.380 N 13 37.840 W Le 12-11-'09 Bonjour, je m'appelle Bogdan, j'ai 17 ans et je fais actuellement partie de l'equipage du Tecla. Ca fait depuis le 15 septembre que je suis a bord et j'ai beaucoup de plaisir. Jan, Jannette et Gijs sont de tres bons capitaines et Jannette fait tres bien la cuisine. J'apprecie beaucoup les regles et l'environnement du Tecla. J'aurai pour ma part fini mon voyage le 25 novembre mais ca ne sera pas la derniere fois que je serai sur le Tecla.
J'aime beaucoup le monde marin et le Tecla, j'aimerai revenir a bord lors d'une course qui se deroulera en 2010.
Nous avons commence la journee avec un vent de force 2. Vers 3h00 le vent baisse et nous allumons le moteur.
Actuellement, nous naviguons toujours au moteur et comme la mer est tres calme nous avons pu en profiter pour passer
une journee assez tranquille. Les quarts ont ete tres sympas, dans le mien que je commence a 8h00, Jannette nous a appris mes collegues de quart et moi, a nous reperer a l'aide d'une carte marine. L'apres-midi a ete consacre au
nettoyage du bateau. Cela s'est passe dans la bonne humeur et a la fin le bateau etait niquel. Les capitaines ont ete
tres contents et ont arrete le bateau pour que nous puissions nous baigner en plein milieu de l'Atlantique. Ca nous a
fait du bien parce qu'il faisait tres chaud et nous avons eu beaucoup de plaisir. Le bateau redemarre en direction
de Tenerife ,les quarts recommencent et la journee poursuit son cours tranquillement.
Nous sommes actuellement a 255 miles nautiques de notre destination et suivons le cap de 205.
Hello, my name is Bogdan, I'm 17 years old and I am actually part of Tecla's crew. I am on board since the 15th of September and I'm having a lot of pleasure. Jan, Jannette and Gijs are very good captains and Jannette cooks very well. I do appreciate a lot the rules and the environment of Tecla. I will for my part, finish my trip on the 25th of November but it won't be the last time I will come on Tecla. I like the sailing world a lot and the Tecla, I would like to come back on board for a race that will take part in 2010.
We have started the day with a wind force 2. By 3:00am the wind decreased and we turned the engine on. At this moment, we are still navigating by engine and since the sea is calm we managed to have a quiet day. The watches have been very nice, in mine which I start at 8:00am, Jannette taught my watch colleagues and I, how to position ourselves on a sea chart. The afternoon was dedicated to cleaning the ship. That was in a good atmosphere and at the end the ship was as new. The captains were very happy and stopped the ship so that we could swim right in the middle of the Atlantic. That was very nice because it was very hot and we had a lot of pleasure. The ship's engine is on again towards Tenerife, the watches have started again also and the day continues quietly. We are now at 255 nautical miles from our destination and our course is 205.
TECLA - 11 november
Wednesday 11th of November, 34'16.8 N - 12'33.8 W
Good evening everybody! My name is Sophie and I am 25. I finished my architecture studies in France last year and decided to do a gap year preparing and participating in the Tall Ships Atlantic Challenge with the two French class B schooners, Etoile and Belle Poule. This gap year is getting more and more extended because I am now sailing on Tecla since almost two months... Already! Time really flies away when you are having good fun somewhere. But my trip is almost finished because I am leaving next week, a few days before all the youngsters on board; and the only thought of it in my mind makes me sad. Hopefully I still have a few very nice and sunny days left, which will maybe be the best, who knows!
The first time I really met Tecla was last year in Vigo (Spain) in the beginning of the Atlantic Challenge. I was sailing on Etoile as the "communication officer" and so I could hear and be in contact with Tecla daily for the race control positions. I first met Jet and Gijs on a party given by the Urania in Tenerife (Canaries) and then we met in each race port call. During the last race between Halifax (Canada) and Belfast (Ireland) my captain received an email from Tecla asking if I would eventually be interested and available in sailing on Tecla, as a translator for a group of young Swiss...
Of course! who would have thought that would really happen? Me, sailing on the every time winning ship? THE ship who would always cross the finish line before us, all sails set and full of wind on both ships; with whom we would always compare our positions and try to get more miles on her daily... But that of course Tecla didn't know: she was already far ahead to see us behind!
So of course, I accepted this once in a life offer with a lot of joy! Who wouldn't have?
And that is how it all started for me here on board...
Here I try to do my best to be efficient on the deck with either holding the helm, helping in the kitchen, translating; even though most of the young try now to speak English by themselves and sometimes do not want to be helped anymore. If at sea the first hours (or more depending on the swell as you know the last few days were quite terrible!) I am sometimes seasick, there is always things to do to keep my mind off of it and smile: Jannette has a lot of little games to play to know the rigging better for the young either with words or drawings and we have to get what it is and where. I must say some drawings are not very easy to understand sometimes but then that's what makes the game funny and difficult at the same time!
On a ship like this, if you put your heart in it, you might get quite poly valent afterwards... If you like cooking, you just have to stay in the kitchen, putting yourself at work, all together, cutting and learning all the secrets of Jannette's delicious soups or Jan's Chinese meal like we had this evening: " Succulent" like we say in France for a 3 stared Michelin restaurant... Either you can stay on the deck, in the nice warm sun, to sew! Today we continued our ditty bags sewing and stitching; trying to help each other and see how one has done his to do the same and get the good ideas out. It is nice to see how some young really get involved in choosing their colored thread, the way they want the stitches to be seen... and how doing something all together during the workshop makes a day well fulfilled!
In fact to be a good sailor we have to learn all of these jobs at the time: cook out of nothing wonderful meals, sew to repair a ripped sail, to make time joyful and nice for everyone have a lot of humor and good stories.... we have still a lot to learn from the Tecla Family! But then these are only the extras. Most of all we learn how to sail: finding the wind, even if we don't feel anything breeze; the direction of the swell, even if it seems to come from everywhere; holding the helm and staying on the correct course, even if the waves makes the compass turn in all directions; being outside watching the horizon for a ship, even if it is cold and rainy and our eyes are begging to close... but then comes the shiny sun waking up in the east and going to sleep in the west, the dolphins, the falling stars, the silence of the ocean... anything you can get on a ship but not on land that makes this trip unforgettable!
Thank you for all. For sure I will do my best to come back, even if I have to sleep in the cellar or attached on a rope hanging behind the ship!
Our course is this evening 210, heading directly to the Canaries. We are at an average speed of 5,5 knots and have still 378 miles to go before arriving. This night we will be half way since we left Cascais.
TECLA - 10 november
36 09.65 N 11 54.74 W - Maar het werd geen Madeira de volgende dag. De boodschappen waren binnen, de was gedaan, de watertanks vol en de laatste avond stappen voor de jongeren. En dat stappen werd een beetje een rommeltje, dat later toch even goed besproken moest worden en dat duurde dus even. Maar nu zijn we dan toch weer onderweg. Gistermiddag hebben we Cascais achter ons gelaten, met een vervelende hoge zee en te weinig wind om de Tecla fijn door de golven te laten snijden. Gelukkig kwam de beloofde wind kracht 4 a 5 uit noordelijke richting 20 mijl uit de kust en konden we genieten van Tecla waardige snelheden, 9.5 tot 10.5 knopen. Een geweldige, maanloze, sterren en melkweg nacht, vol zeil, een oud kluivertje als bezaan stagzeil, geen vissers op ons pad, waar we voor uit moeten wijken, denderen we de nacht in. De vermoedelijke tijd van aankomst, 12 november 20.30 uur. De jongeren verbazen zich dat we er zo snel zijn! Er worden al plannen gemaakt wat we allemaal kunnen gaan doen op de Canaren, nu we wat extra tijd gaan krijgen door deze geweldige snelheden. Maar, wij hebben de weerberichten gezien en weten dat dit maar van korte duur zal zijn, als we niet opschieten, krijgen we zelfs een zuidwester tegen! Al voor middernacht neemt de wind aanzienlijk af en krijgen de golven weer meer en meer vat op ons. Dit houdt weer in dat er velen niet, of nauwelijks kunnen werken tijdens de wacht. De ochtend begint grijs, niet koud, 20 graden, net als de watertemperatuur, de zon komt er pas in de middag bij, als de wind zo noord oost is geworden, dat we met de gehele bemanning (die niet ziek zijn) de topzeilen (en stagzeil) er afhalen, gijpen en daarna alles weer zetten. Deze koers is aanzienlijk aangenamer, bijna alle zieken krijgen weer kleur en willen weer eten. Gijs hangt de hangmat aan de giek van de bezaan en een ieder die daar in wil liggen, is verplicht een verhaal te vertellen. De korte broeken komen te voorschijn, al hoewel er nog wel hoestdranken en anti griep tabletten uitgedeeld worden, want het natte weer van de laatste tijd, heeft voor een vervelende verkoudheid gezorgd onder de bemanning. Onze vermoedelijke tijd van aankomst is nu 14 november 19.35 uur maar als de wind weer een dipje heeft wordt het al snel een dag later, we genieten al weer van een sterren nacht, vol vallende sterren. Onze wensen , die we niet hard op mogen zeggen, zal een ieder wel kunnen raden, voorlopig genieten we van het zeilen en van de sfeer aanboord, die aanzienlijk beter is geworden. - Crew Jeannette
TECLA - 5 november
38 42 N 09 25 W 5 november - En de wind bracht ons naar Cascais. Een oude stad aan de west kust, 30 minuten met de trein naar Lissabon. Met een NNW wind, af en toe een beetje zoekend en af- en aantrekkend, was het een prima stuk zeilen. In 33 uur lagen we weer voor anker naast de marina van Cascais. Na 6 weken merk je, dat alle jongeren nu aardig ingewerkt raken. Iedereen heeft zo zijn of haar favoriete plek tijdens het zeilen en opdoeken. Ook beginnen velen zich te bekommeren om het netjes opschieten van de touwen, gaffels die in lijn moeten staan etc. Dat maakt, dat alles ook veel sneller staat en klaar is, zodat er koffie, chocolade melk of cola gedronken kan worden. Tijdens deze tocht worden de weerberichten wel steeds vreemder. Wij merken dat de zee steeds hoger wordt, golven van meer dan 3 meter, terwijl de wind niet boven de 4 beaufort komt. Op de navtex krijgen wij berichten binnen van havens aan de west kust, die gesloten worden. Eerst de kleinere havens, dan de grotere havens, zoals Aveiro, waar we vorig jaar de race Funchal 500 zijn begonnen, mogen schepen kleiner dan 15 meter niet meer naar binnen. Daarna gaat Porto dicht en mogen schepen kleiner dan 35 meter de haven van Aveiro niet meer binnenlopen. Het weerbericht praat nu niet alleen meer over wind, maar ook over zware golven. De wind blijft vooral boven de oceaan en de Golf van Biskaje , NW 9, maar de golven zijn nu langs de gehele kust, tot aan Casablanca.
Wij gaan een plekje in de marina bespreken. Er moet water getankt worden, boodschappen aan boord voor een week en natuurlijk de was. Buiten liggen de container schepen voor anker, ze gaan van boord naar boord. Wij liggen tussen de grote motor jachten met drie dubbele verdiepingen, dubbele motoren, poetsvrouwen etc een beetje vreemd, maar dat went snel. Cascais is een goed onderhouden stad. Mooie oude huizen, een vestingmuur, met binnen de muren de oude huizen, die gerestaureerd worden. Overal zijn kleine strandjes met inhammen en rotsen. De vissersboten zijn hier vrij klein en werken vooral met potjes en korven, aan de kade hebben ze allemaal keurig een eigen stukje kade voor opslag. Wij bekijken meerdere weerberichten, vooral om te weten te komen of de golven ook af zullen nemen en natuurlijk wanneer. Zoals het er nu uit ziet, kunnen we morgen weer vertrekken, op dit moment staan er golven van rond de 8 a 10 meter, het zal afnemen, zegt ons weerbericht. Dat hopen we dus maar, alhoewel het geen straf is hier te zijn, Madeira wacht op ons.
Crew - Jeanette
TECLA - 3 november
40 24.6 N 009 21.2 W. Het heeft inderdaad lang geduurd, om precies te zijn 53 uur, dat we, na vele malen overstag en een constant draaiende en afnemende wind, Leixoes, binnen konden varen. Toch was het geen saaie tocht. Met een iets meer dan halve maan, dus geen mooie sterren nachten, maar wel erg veel dolfijnen, waar we dus ook ‘s nachts volop van konden genieten. Binnen kort zullen we de foto’s in het logboek zetten. En omdat je met zo’n klein windje ook met en klein groepje overstag kunt, gebeurde dit zeer regelmatig, zonder iedereen te hoeven wekken. Leixoes is een voorstad van Porto. En het spijt me te moeten zeggen, maar het verdient niet de schoonheids prijs. Als je aan komt varen zie je eerst een giga branding, die tegen en over de golfbrekers/muren aan slaan, daar moet je dus eerst door. ( de tafel die gedekt was voor het middag eten, werd snel weer terug gezet!) En dan kom je in een grote kom, waar links de olie haven is, rechts visserij, dichter bij de brug de containers, daarna de veerboten, en achter een grote muur, de jacht haven. Wij willen natuurlijk een plekje aan de wal, even lekker slapen, maar dat vindt de haven meester niet, wij zijn te groot en dus niet welkom in de jachthaven. In de commerciële havens kunnen we niet liggen, want dan hebben we een agent nodig enzovoort. Gijs wil echt lekker slapen, dus blijft even door zeuren met als resultaat dat we buiten op de muur kunnen gaan liggen en niet voor anker in de kom. Er liggen al drie enorme fenders tegen de muur, dus we zijn helemaal blij. Tot we merken hoe de swell toch ook in de haven merkbaar is, na een knal, een gebroken Urania lijn, onze allerdikste lijn gezet, maar we zijn niet blij, zo slaapt niemand lekker! Het kraakt, zuigt en gaat heen en weer als een gek. Tja dus toch maar voor anker, maar dan wel met twee achterlijnen naar de wal en 40 meter ketting voor, zodat we er ‘s nachts alleen maar uithoeven om even te kijken of het allemaal nog goed gaat met het schavielen. Als we helemaal klaar zijn begint de mist hoorn, en kunnen we de ingang niet meer zien, we hebben geluk gehad, met dit zicht hadden we liever niet binnen willen varen. De groep neemt de bus naar Porto en Nyske mag het strand verkennen. Het strand is geweldig, behalve het afval dat overal ligt, er is een soort boulevard en er zijn zeer moderne strandtenten, ook is er een zwembad in de oceaan gemaakt, maar dat ziet er vervallen en verlaten uit. Aan de andere kant van de straat staan de welbekende appartementen annex hotelcomplexen, leeg en verlaten, verdwaalde kledingwinkels en erg veel restaurantjes, waarvan de helft dicht en vervallen. Zo is de hele stad een beetje, geweldig mooie oude hoge koopmanshuizen met houtsnijwerk en tegels, maar zeer vervallen, tussen de meest vreselijke nieuwbouw, waarvan de helft ook vervallen is en leeg staat. Omdat de groep in Porto blijft eten, zoeken wij een sfeervol restaurantje. En dat vinden we in zo’n oud vervallen koopmanshuis. Italiaans, smaakvol (geen plastic stoeltjes op witte tegels met de tv aan) maar een wand bekleed met de huid van een schip, oude foto’s aan de muur, wijnrekken tot aan het plafond, jammer dat je weet dat de resterende drie verdiepingen op instorten staat, onze handen beginnen te jeuken, maar we zijn nog niet op zoek naar een nieuw project, tijdens het terugwandelen, door de verlaten straten, maken we al weer druk plannen waar de wind ons morgen naar toe kan brengen.
TECLA - 30 oktober
41 21.989 N 008 56.668 W En we zijn in Vigo aangekomen! Met een afgrijselijke hobbelzee, waar ook ik, Jannette, voor het eerst dit jaar, helemaal van: voor de bijl ging!!!! De golven zijn noord west en de wind is zuid/zuidwest. Grijs, buien, af en toe een stormachtige wind, heel veel regen (ook qua hoeveelheid) alleen ……..het is niet koud! En dat was dus allemaal al weer ruim een week geleden. Vigo is, gedeeltelijk,een zeer oude stad. De visserij haven is groot, in de haven waar we met de schepen van de TSAC race gelegen hebben, liggen nu veel sleepboten, klaar om ingezet te worden bij het manoeuvreren van grote containerschepen, die verder op een eigen haven hebben. Wij liggen aan de buiten kant van de marina, vrij dicht bij het centrum van de oude stad. Hier krijg de groep bezoek uit Zwitserland en zijn we dus ruim 2 dagen blijven liggen, want echt zeilweer was het niet. Veel buien, af en toe een stormachtige wind uit de zuid-west en op zee golven van 4 tot 6 meter. Onze wens was ooit eens de omgeving van Vigo te verkennen, want alle baaien zien er zeer aantrekkelijk uit en ook de Islas Atlanticas de Galicia, een Parque National, zien er zeer aanlokkelijk uit. Gelukkig komt een trainee van de TSAC race, Vigo/Teneriffe, langs voor een kopje koffie en zo weten dat je een vergunning kunt krijgen om de eilanden te bezoeken. Het kost even een behoorlijke wandeling en dus wat tijd, maar met de vergunning aanboord vertrekken we weer, richting Archipielage de Cies, waar we bij een stormachtige wind en veel regen, voor anker gaan. Er wonen een paar mensen, er zijn verschillende wandelroutes, de hond mag niet mee, maar het is er schitterend, alleen jammer dat na het beklimmen van de hoogste rots, 175 meter, de nevel bezit heeft genomen van het uitzicht. Ook de dag erna nog steeds harde zuidwester en zeer nat. We gaan weer opzoek naar een andere baai. Dat wordt Aguete, gelukkig kunnen we dit zeilend doen. Ook hier weer prachtige strandjes en tuinen met druiven en over de grond allemaal kleine mini tomaatjes. Hier krijgen Jan, Nyske en ik het noch even heel er nat en ons verse brood ook, de hele hemel lijkt leeg te lopen en waarschijnlijk is dat ook gebeurt, want de volgende dag zitten we in de zon, kunnen we zwemmen, de oefening met de man overboord met immursion suit doen, onze natte kleren drogen en veel weerberichten bestuderen, want eigenlijk willen we wel verder, maar geen wind, mist en hoge golven is niet wat we nodig hebben om naar Porto of Lissabon te gaan. Dan maar een klein stukje richting ons doel, Bayona. Een hele sympathieke stad. Een echte kasteelmuur met een vrij nieuw hotel en geweldige tuin er omheen, nauwe, steile straatjes, smalle diepe huizen, klooster met nonnen, mooie oude kerken, en buiten een schuimende branding op het strand. Dat werd dus even surfen voor JB en Gijs. En nu zijn we dus op weg naar Porto? Lissabon? Zuidwest tot zuidoost 2 tot 5, lange golven, en een snelheid van 1 tot 6 knopen. We zijn nu nu al weer 36 uur onderweg, het gaat heel erg langzaam, maar we zeilen weer!
Photos
News
NORTH SEA TALL SHIPS REGATTA WINNERS 2010
The prizes awarded were:
Class Prizes for the Regatta
Class A:
1st - Stad Amsterdam (Netherlands)
2nd - Eendracht (Netherlands)
3rd - Oosterschelde (Netherlands)
Class B:
1st - Tecla (Netherlands)
2nd - Maybe (UK)
Class C:
1st - Dar Szczecina (Poland)
2nd - Riyal (Netherlands)
3rd - Black Diamond of Durham (UK)
Class D:
1st - Lietuva (Lithuania)
2nd - Urania (Netherlands)
3rd - Endorfina (Poland)
Winner overall on corrected distance: Dar Szczecina (Poland)
Longest distance covered, 662nm: Lietuva (Lithuania)
Best Crew in Crew Parade: Pelican of London (UK)
Vessel with youngest average crew (22.4 yrs): Endorfina (Poland)
Vessel with most international crew (9 nationalities): Kaliakra (Bulgaria)
Vessel furthest from their home port: Shabab Oman (Oman)
Communications Prize: Stad Amsterdam (Netherlands)
STA Netherlands Trophy, awarded to a Dutch, non-Class A vessel that covered the longest distance: Riyal