YESYESYES we gaan varen over de woelige golven.
Maar haast onverwachts werden wij door “zeeziekte” bedolven.
Wij begonnen de reis met een hoop lachende gezichten en dat deed mij vreugd.
Want er is niks mooiers dan een lachende jeugd.

Klimmen en klauteren in de masten vond men mooi.
Iedereen deed zijn ding zonder geklooi.
Lekker in het dagverblijf spelletjes spelen in onze vrije tijd.
Ik weet zeker dat niemand denkt:” goh wat heb ik toch een spijt”.
Want er is niks mooiers dan zeilen!
Toch moet er ook gewerkt worden want we moeten elke dag dweilen.
Maar dat doen wij veel plezier en zingen in koor:
“ Zet eens wat vette hardcore op want dit softe gedoe is geen gehoor”.

Lekker schrobben van ’t kontje tot de boegspriet.
Ja ik weet het echt zeker, niemand gaat naar huis met een gevoel van verdriet.
Want stiekem houden wij allen van varen over de woelige golven.
En uiteindelijk hebben wij de “zeeziekte” bedolven.

Met een hoop lol en kameraadschap kom je het verst.
Jongens jongens wat zal ik hier nog altijd leuk op terug kijken zoals wij allen de morgenster door de golven heen hebben geperst.
Naar Engeland en weer terug met tassen vol cadeautjes en mooie verhalen.
Zullen wij het land omarmen en stiekem toch een beetje balen want het was een super mooie trip.
Nu we jullie verlaten zijn we toch een beetje sip.

Ik hoop wellicht tot snel!
Jullie zijn allen een mooi stel!